Ijob 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Lutherbibel 1912
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
1Der Mensch, vom Weibe geboren, lebt kurze Zeit und ist voll Unruhe,
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
2geht auf wie eine Blume und fällt ab, flieht wie ein Schatten und bleibt nicht.
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
3Und du tust deine Augen über einen solchen auf, daß du mich vor dir ins Gericht ziehest.
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
4Kann wohl ein Reiner kommen von den Unreinen? Auch nicht einer.
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
5Er hat seine bestimmte Zeit, die Zahl seiner Monden steht bei dir; du hast ein Ziel gesetzt, das wird er nicht überschreiten.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
6So tu dich von ihm, daß er Ruhe habe, bis daß seine Zeit komme, deren er wie ein Tagelöhner wartet.
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
7Ein Baum hat Hoffnung, wenn er schon abgehauen ist, daß er sich wieder erneue, und seine Schößlinge hören nicht auf.
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
8Ob seine Wurzel in der Erde veraltet und sein Stamm im Staub erstirbt,
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
9so grünt er doch wieder vom Geruch des Wassers und wächst daher, als wäre er erst gepflanzt.
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
10Aber der Mensch stirbt und ist dahin; er verscheidet, und wo ist er?
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
11Wie ein Wasser ausläuft aus dem See, und wie ein Strom versiegt und vertrocknet,
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
12so ist ein Mensch, wenn er sich legt, und wird nicht aufstehen und wird nicht aufwachen, solange der Himmel bleibt, noch von seinem Schlaf erweckt werden.
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
13Ach daß du mich in der Hölle verdecktest und verbärgest, bis dein Zorn sich lege, und setztest mir ein Ziel, daß du an mich dächtest.
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
14Wird ein toter Mensch wieder leben? Alle Tage meines Streites wollte ich harren, bis daß meine Veränderung komme!
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
15Du würdest rufen und ich dir antworten; es würde dich verlangen nach dem Werk deiner Hände.
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
16Jetzt aber zählst du meine Gänge. Hast du nicht acht auf meine Sünden?
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
17Du hast meine Übertretungen in ein Bündlein versiegelt und meine Missetat zusammengefaßt.
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
18Zerfällt doch ein Berg und vergeht, und ein Fels wird von seinem Ort versetzt;
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
19Wasser wäscht Steine weg, und seine Fluten flößen die Erde weg: aber des Menschen Hoffnung ist verloren;
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
20denn du stößest ihn gar um, daß er dahinfährt, veränderst sein Wesen und lässest ihn fahren.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
21Sind seine Kinder in Ehren, das weiß er nicht; oder ob sie gering sind, des wird er nicht gewahr.
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
22Nur sein eigen Fleisch macht ihm Schmerzen, und seine Seele ist ihm voll Leides.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.