Йов 38
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Louis Segond 1910
1Домнул а рэспунс луй Йов дин мижлокул фуртуний ши а зис:
1L’Éternel répondit à Job du milieu de la tempête et dit:
2„Чине есте чел че Ымь ынтунекэ плануриле прин кувынтэрь фэрэ причепере?
2Qui est celui qui obscurcit mes desseins Par des discours sans intelligence?
3Ынчинӂе-ць мижлокул ка ун витяз, ка Еу сэ те ынтреб, ши ту сэ Мэ ынвець.
3Ceins tes reins comme un vaillant homme; Je t’interrogerai, et tu m’instruiras.
4Унде ерай ту кынд ам ынтемеят пэмынтул? Спуне, дакэ ай причепере.
4Où étais-tu quand je fondais la terre? Dis-le, si tu as de l’intelligence.
5Чине й-а хотэрыт мэсуриле, штий? Сау чине а ынтинс фрынгия де мэсурат песте ел?
5Qui en a fixé les dimensions, le sais-tu? Ou qui a étendu sur elle le cordeau?
6Пе че сунт сприжините темелииле луй? Сау чине й-а пус пятра дин капул унгюлуй
6Sur quoi ses bases sont-elles appuyées? Ou qui en a posé la pierre angulaire,
7атунч кынд стелеле диминеций избукняу ын кынтэрь де букурие ши кынд тоць фиий луй Думнезеу скотяу стригэте де веселие?
7Alors que les étoiles du matin éclataient en chants d’allégresse, Et que tous les fils de Dieu poussaient des cris de joie?
8Чине а ынкис маря ку порць кынд с-а арункат дин пынтечеле мамей ей,
8Qui a fermé la mer avec des portes, Quand elle s’élança du sein maternel;
9кынд й-ам фэкут хайнэ дин норь ши скутече дин ынтунерик,
9Quand je fis de la nuée son vêtement, Et de l’obscurité ses langes;
10кынд й-ам пус хотар ши кынд й-ам пус зэвоаре ши порць,
10Quand je lui imposai ma loi, Et que je lui mis des barrières et des portes;
11кынд ам зис: ‘Пынэ аич сэ вий, сэ ну тречь май департе; аич сэ ци се опряскэ мындрия валурилор тале’?
11Quand je dis: Tu viendras jusqu’ici, tu n’iras pas au-delà; Ici s’arrêtera l’orgueil de tes flots?
12Де кынд ешть, ай порунчит ту диминеций? Ай арэтат зорилор локул лор,
12Depuis que tu existes, as-tu commandé au matin? As-tu montré sa place à l’aurore,
13ка сэ апуче капетеле пэмынтулуй ши сэ скутуре пе чей рэй де пе ел?
13Pour qu’elle saisisse les extrémités de la terre, Et que les méchants en soient secoués;
14Ка пэмынтул сэ се скимбе ка лутул пе каре се пуне о печете ши тоате лукруриле сэ се арате ымбрэкате ка ын хайна лор адевэратэ?
14Pour que la terre se transforme comme l’argile qui reçoit une empreinte, Et qu’elle soit parée comme d’un vêtement;
15Пентру ка чей рэй сэ фие липсиць де лумина лор ши брацул каре се ридикэ сэ фие здробит?
15Pour que les méchants soient privés de leur lumière, Et que le bras qui se lève soit brisé?
16Ай пэтрунс ту пынэ ла извоареле мэрий? Сау те-ай плимбат ту прин фундуриле адынкулуй?
16As-tu pénétré jusqu’aux sources de la mer? T’es-tu promené dans les profondeurs de l’abîme?
17Ци с-ау дескис порциле морций? Сау ай вэзут ту порциле умбрей морций?
17Les portes de la mort t’ont-elles été ouvertes? As-tu vu les portes de l’ombre de la mort?
18Ай купринс ту ку привиря ынтиндеря пэмынтулуй? Ворбеште, дакэ штий тоате ачесте лукрурь.
18As-tu embrassé du regard l’étendue de la terre? Parle, si tu sais toutes ces choses.
19Унде есте друмул каре дуче ла локашул луминий? Ши ынтунерикул унде ышь аре локуинца?
19Où est le chemin qui conduit au séjour de la lumière? Et les ténèbres, où ont-elles leur demeure?
20Поць сэ ле урмэрешть пынэ ла хотарул лор ши сэ куношть кэрэриле локуинцей лор?
20Peux-tu les saisir à leur limite, Et connaître les sentiers de leur habitation?
21Штий, кэч атунч ерай нэскут ши нумэрул зилелор тале есте маре!
21Tu le sais, car alors tu étais né, Et le nombre de tes jours est grand!
22Ай ажунс ту пынэ ла кэмэриле зэпезий? Ай вэзут ту кэмэриле гриндиней,
22Es-tu parvenu jusqu’aux amas de neige? As-tu vu les dépôts de grêle,
23пе каре ле пэстрез пентру времуриле де стрымтораре, пентру зилеле де рэзбой ши де бэтэлие?
23Que je tiens en réserve pour les temps de détresse, Pour les jours de guerre et de bataille?
24Пе че кале се ымпарте лумина? Ши пе че кале се ымпрэштие вынтул де рэсэрит пе пэмынт?
24Par quel chemin la lumière se divise-t-elle, Et le vent d’orient se répand-il sur la terre?
25Чине а дескис ун лок де скурӂере плоий ши а ынсемнат друмул фулӂерулуй ши ал тунетулуй,
25Qui a ouvert un passage à la pluie, Et tracé la route de l’éclair et du tonnerre,
26пентру ка сэ кадэ плоая пе ун пэмынт фэрэ локуиторь, пе ун пустиу унде ну сунт оамень;
26Pour que la pluie tombe sur une terre sans habitants, Sur un désert où il n’y a point d’hommes;
27пентру ка сэ адапе локуриле пустий ши ускате ши ка сэ факэ сэ ынколцяскэ ши сэ рэсарэ ярба?
27Pour qu’elle abreuve les lieux solitaires et arides, Et qu’elle fasse germer et sortir l’herbe?
28Аре плоая татэ? Чине дэ наштере пикэтурилор де роуэ?
28La pluie a-t-elle un père? Qui fait naître les gouttes de la rosée?
29Дин ал куй сын есе гяца ши чине наште промороака черулуй,
29Du sein de qui sort la glace, Et qui enfante le frimas du ciel,
30ка апеле сэ се ынгроаше ка о пятрэ ши фаца адынкулуй сэ се ынтэряскэ?
30Pour que les eaux se cachent comme une pierre, Et que la surface de l’abîme soit enchaînée?
31Поць сэ ыннозь ту легэтуриле Гэинушей сау сэ дезлеӂь фрынгииле Орионулуй?
31Noues-tu les liens des Pléiades, Ou détaches-tu les cordages de l’Orion?
32Ту фачь сэ ясэ ла время лор семнеле зодиакулуй ши ту кырмуешть Урса-Маре ку пуий ей?
32Fais-tu paraître en leur temps les signes du zodiaque, Et conduis-tu la Grande Ourse avec ses petits?
33Куношть ту леӂиле черулуй? Сау ту ый орындуешть стэпыниря пе пэмынт?
33Connais-tu les lois du ciel? Règles-tu son pouvoir sur la terre?
34Ыць ыналць ту гласул пынэ ла норь, ка сэ кемь сэ те акопере рыурь де апе?
34Élèves-tu la voix jusqu’aux nuées, Pour appeler à toi des torrents d’eaux?
35Поць ту сэ арунчь фулӂереле ка сэ плече? Ыць зик еле: ‘Ятэ-не’?
35Lances-tu les éclairs? Partent-ils? Te disent-ils: Nous voici?
36Чине а пус ынцелепчуня ын негура норилор сау чине а дат причепере ынтокмирий вэздухулуй?
36Qui a mis la sagesse dans le cœur, Ou qui a donné l’intelligence à l’esprit?
37Чине поате сэ нумере норий ку ынцелепчуне ши сэ версе бурдуфуриле черурилор,
37Qui peut avec sagesse compter les nuages, Et verser les outres des cieux,
38пентру ка сэ ынчапэ пулберя сэ факэ норой ши булгэрий де пэмынт сэ се липяскэ ымпреунэ?
38Pour que la poussière se mette à ruisseler, Et que les mottes de terre se collent ensemble?
39Ту изгонешть прада пентру леоайкэ ши ту потолешть фоамя пуилор де лей
no verse 39 in this text
40кынд стау гемуиць ын визуина лор, кынд стау ла пындэ ын кулкушул лор?
no verse 40 in this text
41Чине прегэтеште корбулуй храна, кынд пуий луй стригэ спре Думнезеу, кынд умблэ рэтэчиць ши флэмынзь?
no verse 41 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.