Job 11
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
1И отвечал Софар Наамитянин и сказал:
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
2разве на множество слов нельзя дать ответа, и разве человек многоречивый прав?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
3Пустословие твое заставит ли молчать мужей, чтобы ты глумился, и некому было постыдить тебя?
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
4Ты сказал: суждение мое верно, и чист я в очах Твоих.
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
5Но если бы Бог возглаголал и отверз уста Свои к тебе
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
6и открыл тебе тайны премудрости, что тебе вдвое больше следовало бы понести! Итак знай, что Бог для тебя некоторые из беззаконий твоих предал забвению.
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
7Можешь ли ты исследованием найти Бога? Можешь ли совершенно постигнуть Вседержителя?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
8Он превыше небес,- что можешь сделать? глубже преисподней,- что можешь узнать?
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
9Длиннее земли мера Его и шире моря.
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
10Если Он пройдет и заключит кого в оковы и представит на суд, то кто отклонит Его?
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
11Ибо Он знает людей лживых и видит беззаконие, и оставит ли его без внимания?
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
12Но пустой человек мудрствует, хотя человек рождается подобно дикому осленку.
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
13Если ты управишь сердце твое и прострешь к Нему руки твои,
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
14и если есть порок в руке твоей, а ты удалишь его и не дашь беззаконию обитать в шатрах твоих,
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
15то поднимешь незапятнанное лице твое и будешь тверд и не будешь бояться.
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
16Тогда забудешь горе: как о воде протекшей, будешь вспоминать о нем.
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
17И яснее полдня пойдет жизнь твоя; просветлеешь, как утро.
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
18И будешь спокоен, ибо есть надежда; ты огражден, и можешь спать безопасно.
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
19Будешь лежать, и не будет устрашающего, и многие будут заискивать у тебя.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
20А глаза беззаконных истают, и убежище пропадет у них, и надежда их исчезнет.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.