Job 11
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
1Então Zofar, o naamatita, respondeu:
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
2“Não se deve responder à multidão de palavras? Acaso um homem falador deve ser justificado?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
3As suas jactâncias farão os homens se calarem? Quando você zomba, ninguém o envergonhará?
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
4Pois você diz: ‘Minha doutrina é pura. Eu sou limpo aos teus olhos.’
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
5Mas quem dera que Deus falasse, e abrisse os seus lábios contra você,
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
6que ele lhe mostrasse os segredos da sabedoria! Pois a verdadeira sabedoria tem dois lados. Saiba, portanto, que Deus exige de você menos do que a sua iniquidade merece.
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
7“Você pode sondar o mistério de Deus? Ou pode investigar os limites do Todo-Poderoso?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
8São altos como os céus. O que você pode fazer? São mais profundos que o Seol. O que você pode saber?
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
9Sua medida é mais longa que a terra, e mais larga que o mar.
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
10Se ele passa, ou prende, ou convoca um tribunal, então quem pode se opor a ele?
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
11Pois ele conhece os homens falsos. Ele também vê a iniquidade, mesmo que não a considere.
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
12Um homem de cabeça vazia se torna sábio quando um homem nasce como a cria de um jumento selvagem.
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
13“Se você preparar o seu coração, estenda as suas mãos para ele.
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
14Se há iniquidade na sua mão, afaste-a para longe. Não deixe a injustiça habitar em suas tendas.
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
15Certamente então você levantará o seu rosto sem mancha. Sim, você estará firme, e não temerá,
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
16pois você se esquecerá da sua miséria. Você se lembrará dela como águas que já passaram.
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
17A vida será mais clara que o meio-dia. Ainda que haja trevas, elas serão como a manhã.
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
18Você estará seguro, porque há esperança. Sim, você olhará ao redor, e descansará em segurança.
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
19Você também se deitará, e ninguém o amedrontará. Sim, muitos buscarão o seu favor.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
20Mas os olhos dos ímpios desfalecerão. Eles não terão como fugir. A esperança deles será o exalar do espírito.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.