Hiob 34
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und es hob an Elihu und sprach:
1เอลีฮูตอบต่อไปว่า
2Hört, ihr Weisen, meine Rede, und ihr Verständigen, merkt auf mich!
2“คนมีปัญญาเอ๋ย ฟังคำของผม คนมีความรู้เอ๋ย ตั้งใจฟัง
3Denn das Ohr prüft die Rede, und der Mund schmeckt die Speise.
3หูทดสอบคำพูด เหมือนเพดานปากลิ้มรสอาหาร
4Laßt uns ein Urteil finden, daß wir erkennen unter uns, was gut sei.
4เรามาเลือกสิ่งที่ถูกต้องกัน มารู้ร่วมกันว่าอะไรดี
5Denn Hiob hat gesagt: “Ich bin gerecht, und Gott weigert mir mein Recht;
5เพราะโยบพูดว่า ‘ผมเที่ยงธรรม พระเจ้าเอาสิทธิของผมไป
6ich muß lügen, ob ich wohl recht habe, und bin gequält von meinen Pfeilen, ob ich wohl nichts verschuldet habe.”
6ทั้งที่ผมมีสิทธิ ผมกลับถูกนับเป็นคนโกหก แผลผมรักษาไม่หาย ทั้งที่ไม่ได้ฝ่าฝืน’
7Wer ist ein solcher Hiob, der da Spötterei trinkt wie Wasser
7มีใครเหมือนโยบ ที่ดื่มความดูหมิ่นเหมือนน้ำ
8und auf dem Wege geht mit den Übeltätern und wandelt mit gottlosen Leuten?
8ที่คบหาคนทำผิด เดินกับคนชั่ว?
9Denn er hat gesagt: “Wenn jemand schon fromm ist, so gilt er doch nichts bei Gott.”
9เพราะเขาพูดว่า ‘มนุษย์ไม่ได้ประโยชน์อะไร จากการชื่นชมในพระเจ้า’
10Darum hört mir zu, ihr weisen Leute: Es sei ferne, daß Gott sollte gottlos handeln und der Allmächtige ungerecht;
10“ดังนั้น คนมีความเข้าใจเอ๋ย ฟังผม พระเจ้าจะไม่ทำความชั่วเด็ดขาด พระผู้ทรงฤทธิ์จะไม่ทำผิด
11sondern er vergilt dem Menschen, darnach er verdient hat, und trifft einen jeglichen nach seinem Tun.
11พระองค์ตอบแทนมนุษย์ตามงานที่เขาทำ ให้แต่ละคนได้รับตามทางของตน
12Ohne zweifel, Gott verdammt niemand mit Unrecht, und der Allmächtige beugt das Recht nicht.
12แน่นอน พระเจ้าจะไม่ทำชั่ว พระผู้ทรงฤทธิ์จะไม่บิดเบือนความยุติธรรม
13Wer hat, was auf Erden ist, verordnet, und wer hat den ganzen Erdboden gesetzt?
13ใครมอบหมายแผ่นดินให้พระองค์ดูแล? ใครแต่งตั้งพระองค์เหนือโลกทั้งโลก?
14So er nun an sich dächte, seinen Geist und Odem an sich zöge,
14ถ้าพระองค์ใส่ใจแต่พระองค์เอง รวบวิญญาณและลมหายใจของพระองค์กลับไปหาพระองค์
15so würde alles Fleisch miteinander vergehen, und der Mensch würde wieder zu Staub werden.
15ทุกชีวิตก็จะพินาศพร้อมกัน มนุษย์จะกลับเป็นฝุ่น
16Hast du nun Verstand, so höre das und merke auf die Stimme meiner Reden.
16“ถ้าคุณมีความเข้าใจ ก็ฟังเรื่องนี้ ฟังเสียงคำพูดผม
17Kann auch, der das Recht haßt regieren? Oder willst du den, der gerecht und mächtig ist, verdammen?
17คนที่เกลียดความยุติธรรมควรปกครองหรือ? คุณจะตัดสินว่าผู้เที่ยงธรรมและทรงอำนาจผิดหรือ
18Sollte einer zum König sagen: “Du heilloser Mann!” und zu den Fürsten: “Ihr Gottlosen!”?
18ผู้บอกกษัตริย์ว่า ‘ต่ำช้า!’ บอกขุนนางว่า ‘ชั่วร้าย!’?
19Und er sieht nicht an die Person der Fürsten und kennt den Herrlichen nicht mehr als den Armen; denn sie sind alle seiner Hände Werk.
19พระองค์ไม่ลำเอียงเข้าข้างเจ้าผู้ครองนคร ไม่ให้เกียรติคนรวยมากกว่าคนจน เพราะทุกคนเป็นผลงานจากมือพระองค์
20Plötzlich müssen die Leute sterben und zu Mitternacht erschrecken und vergehen; die Mächtigen werden weggenommen nicht durch Menschenhand.
20พวกเขาตายในชั่วขณะ แม้ยามเที่ยงคืน ผู้คนถูกเขย่าแล้วจากไป ผู้มีอำนาจถูกเอาไปโดยไม่มีมือใด
21Denn seine Augen sehen auf eines jeglichen Wege, und er schaut alle ihre Gänge.
21“ตาพระองค์เฝ้าดูทางของมนุษย์ เห็นทุกย่างก้าว
22Es ist keine Finsternis noch Dunkel, daß sich da möchten verbergen die Übeltäter.
22ไม่มีความมืด ไม่มีความมืดทึบ ที่คนทำผิดจะซ่อนตัวได้
23Denn er darf auf den Menschen nicht erst lange achten, daß er vor Gott ins Gericht komme.
23พระองค์ไม่จำเป็นต้องพิจารณาคนเพิ่มเติม เพื่อให้เขามาต่อหน้าพระเจ้าในการตัดสิน
24Er bringt die Stolzen um, ohne erst zu forschen, und stellt andere an ihre Statt:
24พระองค์ทำให้ผู้มีอำนาจแตกสลายด้วยวิธีที่หยั่งไม่ถึง ตั้งคนอื่นขึ้นแทน
25darum daß er kennt ihre Werke und kehrt sie um des Nachts, daß sie zerschlagen werden.
25พระองค์จึงรู้การกระทำของพวกเขา พลิกพวกเขาลงกลางคืนจนพินาศ
26Er straft sie ab wie die Gottlosen an einem Ort, da man es sieht:
26พระองค์ตีพวกเขาอย่างคนชั่ว ต่อหน้าคนอื่น
27darum daß sie von ihm weggewichen sind und verstanden seiner Wege keinen,
27เพราะพวกเขาหันจากการติดตามพระองค์ ไม่ใส่ใจทางใดของพระองค์
28daß das Schreien der Armen mußte vor ihn kommen und er das Schreien der Elenden hörte.
28จนทำให้เสียงร้องคนยากจนมาถึงพระองค์ พระองค์ได้ยินเสียงร้องคนทุกข์ยาก
29Wenn er Frieden gibt, wer will verdammen? und wenn er das Antlitz verbirgt, wer will ihn schauen unter den Völkern und Leuten allzumal?
29เมื่อพระองค์ให้ความสงบ ใครจะกล่าวโทษได้? เมื่อซ่อนหน้า ใครจะเห็นพระองค์ได้? พระองค์อยู่เหนือทั้งประชาชาติและแต่ละคนเหมือนกัน
30Denn er läßt nicht über sie regieren einen Heuchler, das Volk zu drängen.
30เพื่อคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่ได้ครอง เพื่อจะไม่มีคนวางบ่วงดักประชาชน
31Denn zu Gott muß man sagen: “Ich habe gebüßt, ich will nicht übel tun.
31“มีใครเคยบอกพระเจ้าหรือว่า ‘ข้าพเจ้ามีความผิด แต่จะไม่ทำผิดอีก
32Habe ich's nicht getroffen, so lehre du mich's besser; habe ich Unrecht gehandelt, ich will's nicht mehr tun.”
32โปรดสอนสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่เห็น ถ้าทำผิด ข้าพเจ้าจะไม่ทำอีก’?
33Soll er nach deinem Sinn vergelten? Denn du verwirfst alles; du hast zu wählen, und nicht ich. Weißt du nun was, so sage an.
33การตอบแทนของพระองค์ต้องเป็นตามใจคุณ เพราะคุณไม่ยอมรับหรือ? คุณต้องเลือกเอง ไม่ใช่ผม พูดสิ่งที่คุณรู้มาเถอะ
34Verständige Leute werden zu mir sagen und ein weiser Mann, der mir zuhört:
34คนมีความเข้าใจจะบอกผม คนมีปัญญาทุกคนที่ได้ยินผมจะพูดว่า
35“Hiob redet mit Unverstand, und seine Worte sind nicht klug.”
35‘โยบพูดโดยไม่มีความรู้ คำของเขาไม่มีปัญญา’
36O, daß Hiob versucht würde bis ans Ende! darum daß er sich zu ungerechten Leuten kehrt.
36ผมอยากให้โยบถูกทดสอบจนถึงที่สุด เพราะเขาตอบเหมือนคนชั่ว
37Denn er hat über seine Sünde noch gelästert; er treibt Spott unter uns und macht seiner Reden viel wider Gott.
37เขาเพิ่มการขัดขืนเข้าไปในบาป ตบมืออยู่ในหมู่เรา พูดต่อต้านพระเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.