Йова
Chapter 4
Kulish and Puluj Bible (…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Йова 4

Kulish and Puluj Bible (1905)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1І відказав Елифаз із Теману й промовив:
1Elifaz van Teman nam het woord, en sprak:
2Як ми стребуємо заговорити до тебе, — чи не буде се тобі прикро? Да хто слово може зупинити?
2Zullen wij het woord tot u richten, tot u, zo verslagen? Maar wie zou zijn woorden kunnen bedwingen?
3Отсе ти не одного навчав, і знемагаючі руки піддержував;
3Zie, zelf hebt ge velen terecht gewezen, En slappe handen gesterkt;
4Хто спотикавсь, того підкріпляли слова твої, і хистким колїнам ти додавав сили.
4Uw woorden hebben struikelenden opgericht, Knikkende knieën hebt ge spierkracht verleend:
5Тепер же дійшло до тебе, а ти знемочнїв; дотикнуло тебе, та вже й упав духом.
5Maar nu het ú overkomt, nu zijt ge verslagen, Nu het ú treft, verbijsterd!
6Чи ж богобоязність твоя не повинна бути твоєю надїєю, а невинність доріг твоїх — упованнєм твоїм?
6Was dan uw vroomheid niet uw hoop, Uw onberispelijke wandel niet uw vertrouwen?
7Згадай же сам, хто погибав безвинний, і праведних коли викоренювано?
7Denk eens na: wie kwam ooit onschuldig om, Of waar ter wereld werden rechtvaardigen verdelgd?
8Я сам бачив, що хто в безбожностї орав і сїяв лихо, той сам його й пожинав.
8Ik heb altijd gezien: Die onheil ploegen En rampspoed zaaien, die oogsten ze ook!
9Такі від подуву Божого погибають, а від духа гнїву його зникають.
9Door Gods adem gaan ze te gronde, Door zijn ziedende gramschap komen ze om:
10Рев лева й голос рикаючого вмовкає, і зуби в левчуків кришаться;
10Het gebrul van den leeuw en het gehuil van den luipaard verstomt. De tanden der leeuwenwelpen worden stuk gebroken;
11Могутний лев гине без добичі, й щенята левицї розбігаються.
11De leeuwin komt om bij gebrek aan prooi, De jongen van de leeuwinnen worden uiteen gejaagd!
12І надійшло до мене зтиха слово (Боже), й я почув його ледь-неледь ухом.
12Eens drong een woord in het diepste geheim tot mij door En mijn oor ving er het gefluister van op.
13Серед розгадування над ночними привидами, коли сон на людей находить,
13Het was in een nachtgezicht, uit dromen geboren, Wanneer een diepe slaap de mensen bevangt:
14Я задрожав і затремтїв у страсї, і всї кістки в мене затрусились;
14Schrik en siddering grepen mij aan, En al mijn beenderen rilden van angst;
15І перейшов дух понад мене, й волоссє стало в мене диба.
15Een ademtocht streek langs mijn gelaat, En deed mijn haren ten berge rijzen.
16І став хтось — не бачив я лиця його, — тільки тїнь перед очима в мене; тихий повів — і я чую голос:
16Daar stond er één voor mij, Wiens gelaat ik niet kon herkennen; Een gestalte zweefde voor mijn oog, En ik hoorde het fluisteren van een stem:
17Чи ж чоловік праведнїйший від Бога? й людина чистійша за Творця свого?
17Is een mens ooit rechtvaardig voor God, Een mensenkind rein voor zijn Schepper?
18Та ж ось він і слугам своїм не йме віри, і в ангелів своїх знаходить хиби;
18Zie, zelfs op zijn dienaars kan Hij niet bouwen, Zelfs in zijn engelen ontdekt Hij gebreken.
19А скільки ж більш у тих, що живуть у глиняних хатинах, що основи їх у поросї, й вони борше, як міль, зникають.
19Hoeveel te meer in hen, die lemen hutten bewonen, Wier fundament in het stof is gelegd, En die als motten worden doodgetrapt,
20Між ранком і вечером вони розпадаються, й не доглянешь, як без слїду зникнуть.
20Van ‘s morgens tot ‘s avonds te pletter gedrukt; Die zonder dat men er acht op slaat, Voor eeuwig vergaan;
21А чи ж із ними, не пропадають і почестї їх? Вони вмерають, не дійшовши до мудростї.
21Die, als hun tentpin wordt uitgerukt, Gaan sterven, eer zij het weten!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.