Job 8
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Tongan Bible, Revised West Version
1Bildad de Schuach prit la parole et dit:
1Pea naʻe toki tali ʻe Pilitati mei Suaa, ʻo ne pehē,
2Jusqu’à quand veux-tu discourir de la sorte, Et les paroles de ta bouche seront-elles un vent impétueux?
2ʻE fēfē hono fuoloa ʻo hoʻo lea pehē pe? Pea tatau mo e matangi mālohi ʻae ngaahi lea ʻa ho ngutu?
3Dieu renverserait-il le droit? Le Tout-Puissant renverserait-il la justice?
3He ʻoku fakahala ʻe he ʻOtua ʻae fakamaau? Pe fakahalaʻi ʻe he Māfimafi ʻae angatonu?
4Si tes fils ont péché contre lui, Il les a livrés à leur péché.
4Kapau kuo angahala ʻa hoʻo fānau kiate ia, pea kuo ne liʻaki ʻakinautolu ko e meʻa ʻi heʻenau fai hala;
5Mais toi, si tu as recours à Dieu, Si tu implores le Tout-Puissant;
5Kapau te ke kumi vave ki he ʻOtua, pea fai hoʻo faʻa hū tāumaʻu ki he Māfimafi;
6Si tu es juste et droit, Certainement alors il veillera sur toi, Et rendra le bonheur à ton innocente demeure;
6Kapau kuo ke maʻa mo angatonu ko e moʻoni ʻe ʻā hake ia maʻau, pea te ne ngaohi ke monūʻia ʻae nofoʻanga ʻo hoʻo māʻoniʻoni.
7Ton ancienne prospérité semblera peu de chose, Celle qui t’est réservée sera bien plus grande.
7Neongo ʻae siʻi ʻa ho kamataʻanga, ka ʻe fakalahi ʻaupito ho ikuʻanga.
8Interroge ceux des générations passées, Sois attentif à l’expérience de leurs pères.
8“Ko eni, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke fehuʻi ki he kuonga ʻi muʻa, pea ke teuʻi koe ke ke ʻeke ki heʻenau ngaahi tamai:
9Car nous sommes d’hier, et nous ne savons rien, Nos jours sur la terre ne sont qu’une ombre.
9(He ʻoku ʻoe ʻaneafi pe ʻakinautolu, pea taʻeʻilo ha meʻa, koeʻuhi ʻoku tatau hotau ngaahi ʻaho ʻi māmani mo e ʻata:)
10Ils t’instruiront, ils te parleront, Ils tireront de leur cœur ces sentences:
10ʻIkai ʻe akonakiʻi koe ʻekinautolu, ʻo tala kiate koe, pea hua ʻaki mai ʻae ngaahi lea mei honau loto?
11Le jonc croît-il sans marais? Le roseau croît-il sans humidité?
11“ʻE faʻa tupu ʻae mohuku ʻoe anovai ka ʻi he kelepulu pe? ʻE faʻa tupu ʻae kaho ka ʻi he vai pe?
12Encore vert et sans qu’on le coupe, Il sèche plus vite que toutes les herbes.
12He ʻoku lolotonga ʻene kei mata, ʻo ʻikai tā, ʻoku tomuʻa mae ia ʻi he ʻakau kotoa pē.
13Ainsi arrive-t-il à tous ceux qui oublient Dieu, Et l’espérance de l’impie périra.
13ʻOku pehē pe ʻae ʻaluʻanga ʻokinautolu ʻoku fakangaloʻi ʻae ʻOtua; pea ko e ʻamanaki ʻae mālualoi ʻe ʻauha ia:
14Son assurance est brisée, Son soutien est une toile d’araignée.
14Ko ʻene ʻamanaki ʻe tuʻusi ia, pea ko ʻene falalaʻanga ko e matamata kupenga ʻoe hina.
15Il s’appuie sur sa maison, et elle n’est pas ferme; Il s’y cramponne, et elle ne résiste pas.
15ʻE faʻaki ia ki hono fale, ka ʻe ʻikai tuʻu ia: ʻe puke maʻu ʻe ia ki ai, ka ʻe ʻikai te ne tolonga.”
16Dans toute sa vigueur, en plein soleil, Il étend ses rameaux sur son jardin,
16ʻOku maʻuiʻui ia ʻi he mata ʻoe laʻā, pea tupu hono vaʻa ʻi heʻene ngoue.
17Il entrelace ses racines parmi les pierres, Il pénètre jusque dans les murailles;
17Ko hono ngaahi aka ʻoku fefihifihitaki ʻi he tafungofunga, ʻo ʻiloʻi ʻae potu makamaka.
18L’arrache-t-on du lieu qu’il occupe, Ce lieu le renie: Je ne t’ai point connu!
18Kapau te ne fakaʻauha ia mei hono potu, pea ʻe toki fakafisi ia, ʻo pehē, ‘naʻe ʻikai te u mamata kiate koe.’
19Telles sont les délices que ses voies lui procurent. Puis sur le même sol d’autres s’élèvent après lui.
19Vakai, ko e fiefia eni ʻa hono hala, pea ʻe toe tupu ʻae niʻihi mei he kelekele.
20Non, Dieu ne rejette point l’homme intègre, Et il ne protège point les méchants.
20“Vakai, ʻe ʻikai siʻaki ʻe he ʻOtua ha taha haohaoa, pea ʻe ʻikai tokoniʻi ʻe ia ʻae kau fai kovi:
21Il remplira ta bouche de cris de joie, Et tes lèvres de chants d’allégresse.
21Kaeʻoua ke ne fakapito ho ngutu ʻi he kata, mo ho loungutu ʻi he fiefia.
22Tes ennemis seront couverts de honte; La tente des méchants disparaîtra.
22Ko kinautolu ʻoku fehiʻa kiate koe ʻe fakakofuʻaki ʻae mā; pea ʻe fakaʻauha ʻae nofoʻanga ʻoe angahala.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.