Job 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Clementine Vulgate, 1598
1To naah Job mah,
1Respondens autem Job, dixit:
2to baktih loknawk ka thaih pop parai boeh; pathloephaih lok nang thuih o, toe poek amrosakkung ah ni na oh o boih.
2[Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.
3Avang ai loknawk to boeng thai ai boeh maw? Tipongah maw lok pathim hanah misa na hoih o?
3Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
4Kang doethaih ahmuen ah na oh o nahaeloe, na thuih o ih baktiah ka thuih thai toeng; lok hoi kang zoeh o thaih moe, lu kang haek o thuih thaih.
4Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
5Toe ka pahni hoi tacawt pathloephaih lok mah nangcae poek mongsak hanah, thapaekhaih lok ni kang thuih o han.
5consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;
6Lok ka thuih cadoeh, ka nathaih hoihkhang ai; lokthui ai ah ka pauep cadoeh, hoih kuehaih om ai.
6roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
7Toe vaihi loe Anih mah kai angphosak boeh; ka imthung takoh boih nam rosak boeh.
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
8Ka nganhin loe angcu boih boeh, nganhin angcu loe kai hnukung ah oh; kai loe ka zaek keng boeh, ka nganhin zaekhaih loe kai hnukung ah oh hanah mikhmai kangtong ah angdoet tahang.
8Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
9Sithaw palungbethaih mah kai hae angsih pet pet moe, ang pacaekthlaek; haa ang kaek thuih; ka misa mah miktamai hoiah ang khet.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
10Nihcae mah pakha ang angh o thuih; nihcae loe nawnto amkhueng o moe, khet patoekhaih hoiah tangbaeng ah ang tabaeng o.
10Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
11Anih mah Sithaw panoek ai kaminawk ban ah ang paek moe, kahoih ai kaminawk ban ah ang vah.
11Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.
12Kamongah ka oh naah, anih mah kai amrosak; tahnong ah ang patawnh moe, apet pat hanah ang thuek pacoengah, kah han patoep ih ahmuen maeto baktiah ang suek.
12Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
13Kalii kaat kop anih ih kaminawk mah kai ang takui o khoep moe, tahmenhaih tawn ai ah kaeng ah ang thun o; kai ih ahmuet tui to long ah ang kraih pae.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
14Anih mah ahmaa maeto pacoeng maeto angsihsak moe, misatuh kami baktiah tha hoiah ang hmang.
14Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
15Ka nganhin nuiah kazii to ka huih moe, kaimah ih taki to maiphu thungah ka phum.
15Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.
16Ka qah loiah ka mikhmai hae amro moe, ka miklakoek nuiah duekhaih to oh;
16Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
17toe ka ban ah sethaih hmuen tidoeh om ai; lawk ka thuihaih loe ciim.
17Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.
18Aw long, kai ih athii hae kraeng hmah; ka hanghaih lok loe natuek naah doeh anghak hmah nasoe!
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.
19Khenah, vaihi kai hnukung van ah oh, kai angdoe haih kami doeh hmuensang ah oh.
19Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
20Kam puinawk mah ang pahnui o thuih, kai loe mikkhraetui hoiah ni Sithaw hmaa ah ka oh.
20ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.
21Kami maeto mah ampui han tahmenhaih hnik pae baktih toengah, kami maeto mah Sithaw khaeah tahmenhaih na hni pae nahaeloe ka koeh.
21Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:
22Saning akra ai ah, amlaem let han ai ih loklam to ka pazui han boeh.
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
no verse 23 in this text
23Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.