Hiob 28
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Es hat das Silber seine Gänge, und das Gold, das man läutert seinen Ort.
1Арӂинтул аре о минэ де унде се скоате ши аурул аре ун лок де унде есте скос ка сэ фие курэцит.
2Eisen bringt man aus der Erde, und aus den Steinen schmelzt man Erz.
2Ферул се скоате дин пэмынт ши пятра се топеште ка сэ дя арама.
3Man macht der Finsternis ein Ende und findet zuletzt das Gestein tief verborgen.
3Омул пуне капэт ынтунерикулуй, черчетязэ, пынэ ын цинутуриле челе май адынчь, петреле аскунсе ын негура ши ын умбра морций.
4Man bricht einen Schacht von da aus, wo man wohnt; darin hangen und schweben sie als die Vergessenen, da kein Fuß hin tritt, fern von den Menschen.
4Сапэ о фынтынэ департе де локуриле локуите; пичоареле ну-й май сунт де ажутор, стэ атырнат ши се клатинэ, департе де локуинцеле оменешть.
5Man zerwühlt unten die Erde wie mit Feuer, darauf doch oben die Speise wächst.
5Пэмынтул, де унде есе пыня, есте рэсколит ынэунтрул луй ка де фок;
6Man findet Saphir an etlichen Orten, und Erdenklöße, da Gold ist.
6петреле луй купринд сафир ши ын ел се гэсеште пулбере де аур.
7Den Steig kein Adler erkannt hat und kein Geiersauge gesehen;
7Пасэря де прадэ ну-й куноаште кэраря. Окюл вултурулуй н-а зэрит-о,
8es hat das stolze Wild nicht darauf getreten und ist kein Löwe darauf gegangen.
8челе май труфаше добитоаче н-ау кэлкат пе еа ши леул н-а трекут ничодатэ пе еа.
9Auch legt man die Hand an die Felsen und gräbt die Berge um.
9Омул ышь пуне мына пе стынка де кремене ши рэстоарнэ мунций дин рэдэчинэ.
10Man reißt Bäche aus den Felsen; und alles, was köstlich ist, sieht das Auge.
10Сапэ шанцурь ын стынчь ши окюл луй привеште тот че есте де прец ын еле.
11Man wehrt dem Strome des Wassers und bringt, das darinnen verborgen ist, ans Licht.
11Опреште курӂеря апелор ши скоате ла луминэ че есте аскунс.
12Wo will man aber die Weisheit finden? und wo ist die Stätte des Verstandes?
12Дар ынцелепчуня унде се гэсеште? Унде есте локуинца причеперий?
13Niemand weiß, wo sie liegt, und sie wird nicht gefunden im Lande der Lebendigen.
13Омул ну-й куноаште прецул, еа ну се гэсеште ын пэмынтул челор вий.
14Die Tiefe spricht: “Sie ist in mir nicht”; und das Meer spricht: “Sie ist nicht bei mir”.
14Адынкул зиче: ‘Ну есте ын мине’, ши маря зиче: ‘Ну есте ла мине.’
15Man kann nicht Gold um sie geben noch Silber darwägen, sie zu bezahlen.
15Еа ну се дэ ын скимбул аурулуй курат, ну се кумпэрэ кынтэринду-се ку арӂинт;
16Es gilt ihr nicht gleich ophirisch Gold oder köstlicher Onyx und Saphir.
16ну се кынтэреште пе аурул дин Офир, нич пе ониксул чел скумп, нич пе сафир.
17Gold und Glas kann man ihr nicht vergleichen noch um sie golden Kleinod wechseln.
17Ну се поате асемэна ку аурул, нич ку диамантул, ну се поате скимба ку ун вас де аур алес.
18Korallen und Kristall achtet man gegen sie nicht. Die Weisheit ist höher zu wägen denn Perlen.
18Мэрӂянул ши кристалул ну сунт нимик пе лынгэ еа: ынцелепчуня прецуеште май мулт декыт мэргэритареле.
19Topaz aus dem Mohrenland wird ihr nicht gleich geschätzt, und das reinste Gold gilt ihr nicht gleich.
19Топазул дин Етиопия ну есте ка еа ши аурул курат ну се кумпэнеште ку еа.
20Woher kommt denn die Weisheit? und wo ist die Stätte des Verstandes?
20Де унде вине атунч ынцелепчуня? Унде есте локуинца причеперий?
21Sie ist verhohlen vor den Augen aller Lebendigen, auch den Vögeln unter dem Himmel.
21Есте аскунсэ де окий тутурор челор вий, есте аскунсэ де пэсэриле черулуй.
22Der Abgrund und der Tod sprechen: “Wir haben mit unsern Ohren ihr Gerücht gehört.”
22Адынкул ши моартя зик: ‘Ной ам аузит ворбинду-се де еа.’
23Gott weiß den Weg dazu und kennt ihre Stätte.
23Думнезеу ый штие друмул, Ел ый куноаште локуинца.
24Denn er sieht die Enden der Erde und schaut alles, was unter dem Himmel ist.
24Кэч Ел веде пынэ ла марӂиниле пэмынтулуй, зэреште тотул суб черурь.
25Da er dem Winde sein Gewicht machte und setzte dem Wasser sein gewisses Maß;
25Кынд а рындуит греутатя вынтулуй ши кынд а хотэрыт мэсура апелор,
26da er dem Regen ein Ziel machte und dem Blitz und Donner den Weg:
26кынд а дат леӂь плоий ши кынд а ынсемнат друмул фулӂерулуй ши тунетулуй,
27da sah er sie und verkündigte sie, bereitete sie und ergründete sie
27атунч а вэзут ынцелепчуня ши а арэтат-о, й-а пус темелииле ши а пус-о ла ынчеркаре.
28und sprach zu den Menschen: Siehe, die Furcht des Herrn, das ist Weisheit; und meiden das Böse, das ist Verstand.
28Апой а зис омулуй: ‘Ятэ, фрика де Домнул, ачаста есте ынцелепчуня; депэртаря де рэу есте причепере.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.