Job
Chapter 29
Louis Segond 1910
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 29

Louis Segond 1910
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
1OLELO hou mai la o Ioba i kana olelonane, i mai la,
2Oh! Que ne puis-je être comme aux mois du passé, Comme aux jours où Dieu me gardait,
2Ina e like au me na malama mamua, I na la a ke Akua i malama mai ai ia'u!
3Quand sa lampe brillait sur ma tête, Et que sa lumière me guidait dans les ténèbres!
3I ka wa i lilelile ai kona kukui maluna o kuu poo, A ma kona malamalama hele no au mawaena o ka pouli!
4Que ne suis-je comme aux jours de ma vigueur, Où Dieu veillait en ami sur ma tente,
4E like me au i na la o kuu oo ana, I ka wa i kuka pu ai me ke Akua ma kuu halelewa!
5Quand le Tout-Puissant était encore avec moi, Et que mes enfants m’entouraient;
5I ka wa o ka Mea mana me au, I ka wa e hoopuni ana kuu poe keiki ia'u!
6Quand mes pieds se baignaient dans la crème Et que le rocher répandait près de moi des ruisseaux d’huile!
6I ka wa a'u i holoi ai i kuu mau wawae i ka waiu, A hookahe mai ka pohaku no'u i na kahawai aila!
7Si je sortais pour aller à la porte de la ville, Et si je me faisais préparer un siège dans la place,
7I kuu hele ana'ku ma ka pukapa i ke kulanakauhale, Ma ke alanui hoomakaukau iho au i kuu wahi noho!
8Les jeunes gens se retiraient à mon approche, Les vieillards se levaient et se tenaient debout.
8Ike mai ka poe kanaka opio ia'u, a pee iho la; A o ka poe kahiko, ala mai lakou a ku iluna.
9Les princes arrêtaient leurs discours, Et mettaient la main sur leur bouche;
9Noho malie na luna i ka olelo aku, A kau lakou i ka lima maluna o ko lakou waha.
10La voix des chefs se taisait, Et leur langue s’attachait à leur palais.
10O ka leo o na'lii ua hunaia, Pipili ko lakou alelo me ko lakou kileo.
11L’oreille qui m’entendait me disait heureux, L’œil qui me voyait me rendait témoignage;
11A lohe ka pepeiao, hoomaikai no ia ia'u; A ike ka maka, hoike mai ia no'u:
12Car je sauvais le pauvre qui implorait du secours, Et l’orphelin qui manquait d’appui.
12No ka mea, ua hoopakele au i ka poe hune e uwe ana, A me ka mea makua ole, aole ana mea kokua.
13La bénédiction du malheureux venait sur moi; Je remplissais de joie le cœur de la veuve.
13O ka hoomaikai o ka mea ane make i kau mai maluna o'u: A hoohauoli no au i ka naau o ka wahinekanemake.
14Je me revêtais de la justice et je lui servais de vêtement, J’avais ma droiture pour manteau et pour turban.
14Aahu iho no au i ka pono, a ua uhi mai ia ia'u; E like me ka aahu a me ke kaei poo, pela kuu olelohoopono.
15J’étais l’œil de l’aveugle Et le pied du boiteux.
15Ua lilo au i maka no ka makapo, I wawae hoi no ka oopa.
16J’étais le père des misérables, J’examinais la cause de l’inconnu;
16He makua hoi au no ka poe ilihune; A o ka mea hakaka a'u i ike ole ai, ua huli aku au ia.
17Je brisais la mâchoire de l’injuste, Et j’arrachais de ses dents la proie.
17Ua haki ia'u na kui o ka mea hewa, A ua kaili aku au i ka waiwai hao mai kona mau niho aku.
18Alors je disais: Je mourrai dans mon nid, Mes jours seront abondants comme le sable;
18Alaila i iho la au, e make auanei au iloko o kuu punana, A me he one la e hoonui auanei au i na la.
19L’eau pénétrera dans mes racines, La rosée passera la nuit sur mes branches;
19Manamana ae la kuu aa ma na wai, A kau iho la ka hau, a ao ka po, maluna o kuu lala.
20Ma gloire reverdira sans cesse, Et mon arc rajeunira dans ma main.
20Ua hou ko'u nani iloko o'u, A o ka'u kakaka, ua hooulu hou ia ma kuu lima.
21On m’écoutait et l’on restait dans l’attente, On gardait le silence devant mes conseils.
21Hoolohe lakou ia'u a kakali hoi, A noho malie lakou i kau oleloao.
22Après mes discours, nul ne répliquait, Et ma parole était pour tous une bienfaisante rosée;
22Mahope o ka'u olelo ana, aole lakou i olelo hou, A kulu iho ka'u olelo maluna iho o lakou.
23Ils comptaient sur moi comme sur la pluie, Ils ouvraient la bouche comme pour une pluie du printemps.
23Kakali lakou ia'u e like me ka ua; A hamama loa lakou i ko lakou waha, no ke kuaua hope.
24Je leur souriais quand ils perdaient courage, Et l’on ne pouvait chasser la sérénité de mon front.
24A akaaka au ia lakou, aole lakou i manao he oiaio; A o ka malamalama o kuu maka aole lakou i hookulou ilalo ia.
25J’aimais à aller vers eux, et je m’asseyais à leur tête; J’étais comme un roi au milieu d’une troupe, Comme un consolateur auprès des affligés.
25Ua wae aku au i ko lakou aoao, a noho me he luna la, A noho au me he alii la maluna o ka poe kaua, E like me ka mea hooluolu i ka poe e uwe ana.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.