Job 37
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1[Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
1이로 인하여 내 마음이 떨며 자기 처소에서 떠나느니라
2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
2하나님의 음성 곧 그 입에서 나오는 소리를 들으라 들으라
3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
3그 소리를 천하에 퍼치시며 번개 빛으로 땅끝까지 이르게 하시고
4Post eum rugiet sonitus; tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
4그 후에 음성을 발하시며 위엄의 울리는 음성을 내시고는 그 음성이 들릴 때에 번개 빛을 금치 아니하시느니라
5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia;
5하나님이 기이하게 음성을 울리시며 우리의 헤아릴 수 없는 큰 일을 행하시느니라
6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ;
6눈을 명하여 땅에 내리라 하시며 적은 비와 큰 비도 그 같이 내리게 하시느니라
7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
7그가 각 사람의 손을 봉하시나니 이는 그 지으신 모든 사람으로 그것을 알게 하려 하심이니라
8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
8짐승들은 숨는 곳으로 들어가서 그 굴에 머물며
9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
9남방 밀실에서는 광풍이 이르고 북방에서는 찬 기운이 이르며
10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
10하나님의 부시는 기운에 얼음이 얼고 물의 넓이가 줄어지느니라
11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
11그가 습기로 빽빽한 구름 위에 실으시고 번개 빛의 구름을 널리펴신즉
12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
12구름이 인도하시는대로 두루 행하나니 이는 무릇 그의 명하시는 것을 세계상에 이루려 함이라
13sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
13혹 징벌을 위하며, 혹 토지를 위하며, 혹 긍휼 베푸심을 위하여 구름으로 오게 하시느니라
14Ausculta hæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
14욥이여 이것을 듣고 가만히 서서 하나님의 기묘하신 일을 궁구하라
15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
15하나님이 어떻게 이런 것들에게 명령하셔서 그 구름의 번개 빛으로 번쩍 번쩍하게 하시는지 네가 아느냐 ?
16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
16구름의 평평하게 뜬 것과 지혜가 온전하신 자의 기묘한 일을 네가 아느냐 ?
17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
17남풍으로 하여 땅이 고요할 때에 네 의복이 따뜻한 까닭을 네가 아느냐 ?
18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
18네가 능히 그와 함께 하여 부은 거울 같은 견고한 궁창을 펼 수 있느냐 ?
19Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
19우리가 그에게 할 말을 너는 우리에게 가르치라 우리는 어두워서 진술하지 못하겠노라
20Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
20내가 말하고 싶은 것을 어찌 그에게 고할 수 있으랴 어찌 삼키우기를 바랄 자가 있으랴
21At nunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
21사람이 어떤 때는 궁창의 광명을 볼 수 없어도 바람이 지나가면 맑아지느니라
22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
22북방에서는 금 빛이 나오나니 하나님께는 두려운 위엄이 있느니라
23Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
23전능자를 우리가 측량할 수 없나니 그는 권능이 지극히 크사 심판이나 무한한 공의를 굽히지 아니 하심이라
24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.]
24그러므로 사람들은 그를 경외하고 그는 마음에 지혜롭다 하는 자를 돌아보지 아니하시느니라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.