Ijob 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
1To naah Shuh acaeng Bildah mah,
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
2hae baktih hmuen kawngnawk hae vai nazetto maw na thuih han vop? Na pakha hoi tacawt loknawk loe nasetto maw takhi baktiah thacak vop tih?
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
3Sithaw loe katoeng ai ah lokcaek maw? Katoeng ah lokcaekhaih to Thacak Sithaw mah phrae ving tih maw?
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
4Na caanawk mah a nuiah hmuen sakpazae o pongah, a sakpazae o haih baktih toengah, anih mah nihcae to thuitaek;
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
5toe Sithaw khaeah nang qoi moe, Thacak Sithaw khaeah tahmenhaih na hnik nahaeloe,
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
6na ciim moe, na toeng nahaeloe, vaihi nang hanah angthawk ueloe, katoengah kho na sakhaih ahmuen to qoengsak tih.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
7Nam tong tangsuek naah thoengkae cadoeh, hnukkhuem ah loe lensawkhaih hoiah na qoeng tahang tih.
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
8Kalaem tangcae atue to dueng ah, nam panawk mah tongh o ih hmuennawk to dueng ah loe poek ah;
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
9(aicae loe zangduem ah ni tapen o vop, to pongah tidoeh a panoek o ai, long nuiah aicae khosakhaih aninawk loe tahlip ah ni oh.)
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
10Nihcae mah loe palung tang hoi patuk ueloe, na thuitaek o mak ai maw?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
11Cakrungkung baktih akung loe tangnong om ai ahmuen ah amprawk thai maw? Tui taeng ih phroh loe tui om ai ah ampraek thai maw?
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
12To akung loe amprawk tahang naah, aqam hing suep pongah mi mah doeh aat ai; toe kalah qam pongah azaem zoi kue.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
13Sithaw pahnet kaminawk caehhaih loklam doeh to tiah oh; Sithaw tidoeh sah ai kami oephaih loe amro tih.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
14Nihcae oephaih loklam loe amro tih, nihcae amhahaih loe bongpaha tazae baktiah ni om tih.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
15Anih loe angmah im ah amha, toe angdoe thai ai; a ban hoi patawnh, toe cak ai.
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
16To baktih kami loe ni bet naah hing suep moe, tanghang mah takha to khuk boih.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
17A tangzun mah thlung to zaeng boih moe, thlung salakah tangzun sakhaih ahmuen to pakrong.
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
18Toe kami mah a ohhaih ahmuen hoiah aphongh ving naah loe, a ohhaih ahmuen mah anih khaeah, Nang hae kang hnuh vai ai, tiah naa ueloe, angphat taak tih.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
19Khenah, anih anghoehaih loklam loe to tiah oh; anih amprawkhaih ahmuen ah, kalah thingnawk to amprawk o lat tih.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
20Khenah, coek koi om ai kami to Sithaw mah haek ai; kasae hmuen sah kami doeh abomh ai:
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
21anih mah na pakha to pahnuisak ueloe, na pahni to anghoehaih hoiah koisak tih.
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
22Nang hnuma kaminawk to azatsak tih, kasae kami ohhaih im to anghma tih boeh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.