โยบ
Chapter 3
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยบ 3

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1หลัง​จาก​นั้น โยบ​ก็​เริ่ม​พูด​และ​สาปแช่ง​วัน​ที่​ตน​เกิด
1بَعْدَ هَذَا فَتَحَ أَيُّوبُ فَاهُ وَسَبَّ يَوْمَهُ،
2โยบ​กล่าว​ว่า
2وَأَخَذَ أَيُّوبُ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ:
3“ขอ​ให้​วัน​ที่​ผม​เกิด​สูญสิ้น​ไป รวม​ทั้ง​คืน​ที่​พูด​ว่า ‘มี​เด็ก​ชาย​ก่อกำเนิด​ใน​ครรภ์​แล้ว’
3«لَيْتَهُ هَلَكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِي وُلِدْتُ فِيهِ، وَٱللَّيْلُ ٱلَّذِي قَالَ: قَدْ حُبِلَ بِرَجُلٍ.
4ขอ​ให้​วัน​นั้น​มืดมิด ขอ​พระเจ้า​เบื้อง​บน​อย่า​ใส่ใจ​วัน​นั้น และ​อย่า​ให้​แสง​ส่อง​ถึง
4لِيَكُنْ ذَلِكَ ٱلْيَوْمُ ظَلَامًا. لَا يَعْتَنِ بِهِ ٱللهُ مِنْ فَوْقُ، وَلَا يُشْرِقْ عَلَيْهِ نَهَارٌ.
5ขอ​ให้​ความมืด​และ​เงา​แห่ง​ความตาย​ยึด​วัน​นั้น​เป็น​ของ​ตน ขอ​ให้​เมฆ​ปกคลุม​วัน​นั้น ขอ​ให้​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำให้​กลางวัน​ดำมืด​ทำให้​วัน​นั้น​หวาดกลัว
5لِيَمْلِكْهُ ٱلظَّلَامُ وَظِلُّ ٱلْمَوْتِ. لِيَحُلَّ عَلَيْهِ سَحَابٌ. لِتَرْعَبْهُ كَاسِفَاتُ ٱلنَّهَارِ.
6ส่วน​คืน​นั้น ขอ​ให้​ความมืดทึบ​คว้า​ตัว​มัน​ไว้ อย่า​ให้​มัน​ชื่นชม​ยินดี​ร่วม​กับ​วันอื่นๆ ในปี อย่า​ให้​นับ​คืน​นั้น​รวม​เข้า​ใน​เดือน​ใด
6أَمَّا ذَلِكَ ٱللَّيْلُ فَلْيُمْسِكْهُ ٱلدُّجَى، وَلَا يَفْرَحْ بَيْنَ أَيَّامِ ٱلسَّنَةِ، وَلَا يَدْخُلَنَّ فِي عَدَدِ ٱلشُّهُورِ.
7ขอ​ให้​คืน​นั้น​เป็น​หมัน อย่า​ให้​มี​เสียง​ยินดี​ใน​คืน​นั้น
7هُوَذَا ذَلِكَ ٱللَّيْلُ لِيَكُنْ عَاقِرًا، لَا يُسْمَعْ فِيهِ هُتَافٌ.
8ขอ​ให้​ผู้​สาปแช่ง​วัน​สาปแช่ง​มัน ผู้​พร้อม​จะ​ปลุก​เลวีอาธาน​ให้​ตื่น
8لِيَلْعَنْهُ لَاعِنُو ٱلْيَوْمِ ٱلْمُسْتَعِدُّونَ لِإِيقَاظِ ٱلتِّنِّينِ.
9ขอ​ให้​ดาวยามพลบค่ำ​ของ​คืน​นั้น​มืด​ดับ ขอ​ให้​มัน​รอ​แสงสว่าง​โดย​ไม่​มี​แสง​มา อย่า​ให้​มัน​เห็น​เปลือกตาของรุ่งอรุณ
9لِتُظْلِمْ نُجُومُ عِشَائِهِ. لِيَنْتَظِرِ ٱلنُّورَ وَلَا يَكُنْ، وَلَا يَرَ هُدُبَ ٱلصُّبْحِ،
10เพราะ​คืน​นั้น​ไม่​ได้​ปิด​ประตู​ครรภ์​แม่​ผม ไม่​ได้​ซ่อน​ความทุกข์​ให้​พ้น​จาก​ตา​ผม
10لِأَنَّهُ لَمْ يُغْلِقْ أَبْوَابَ بَطْنِ أُمِّي، وَلَمْ يَسْتُرِ ٱلشَّقَاوَةَ عَنْ عَيْنَيَّ.
11“ทำไม​ผม​ไม่​ตาย​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์? ทำไม​ไม่​สิ้น​ลมหายใจ​เมื่อ​แม่​คลอด​ผม?
11لِمَ لَمْ أَمُتْ مِنَ ٱلرَّحِمِ؟ عِنْدَمَا خَرَجْتُ مِنَ ٱلْبَطْنِ، لِمَ لَمْ أُسْلِمِ ٱلرُّوحَ؟
12ทำไม​จึง​มี​ตัก​รองรับ​ตัว​ผม​ไว้? ทำไม​มี​เต้านม​ให้​ผม​ดูด​กิน?
12لِمَاذَا أَعَانَتْنِي ٱلرُّكَبُ، وَلِمَ ٱلثُّدِيُّ حَتَّى أَرْضَعَ؟
13ถ้า​เป็น​อย่าง​นั้น ตอน​นี้​ผม​คง​นอน​สงบ​นิ่ง คง​หลับ​และ​ได้​พักผ่อน
13لِأَنِّي قَدْ كُنْتُ ٱلْآنَ مُضْطَجِعًا سَاكِنًا. حِينَئِذٍ كُنْتُ نِمْتُ مُسْتَرِيحًا
14อยู่​กับ​กษัตริย์​และ​ที่​ปรึกษา​แห่ง​แผ่นดิน ผู้​สร้าง​สถานที่​รกร้าง​ขึ้น​ใหม่​เพื่อ​ตนเอง
14مَعَ مُلُوكٍ وَمُشِيرِي ٱلْأَرْضِ، ٱلَّذِينَ بَنَوْا أَهْرَامًا لِأَنْفُسِهِمْ،
15หรือ​อยู่​กับ​เจ้าผู้ครองนคร​ที่​มี​ทองคำ ผู้​สะสม​เงิน​ไว้​เต็ม​บ้าน
15أَوْ مَعَ رُؤَسَاءَ لَهُمْ ذَهَبٌ، ٱلْمَالِئِينَ بُيُوتَهُمْ فِضَّةً،
16หรือ​ผม​คง​ไม่​เคย​มี​ตัว​ตน เหมือน​ทารก​แท้ง​ที่​ซ่อน​ไว้ เหมือน​เด็ก​ที่​ไม่​เคย​เห็น​แสง
16أَوْ كَسِقْطٍ مَطْمُورٍ فَلَمْ أَكُنْ، كَأَجِنَّةٍ لَمْ يَرَوْا نُورًا.
17ที่​นั่น คนชั่ว​เลิก​ก่อ​ความเดือดร้อน ที่​นั่น คน​เหนื่อย​ล้า​ได้​พัก
17هُنَاكَ يَكُفُّ ٱلْمُنَافِقُونَ عَنِ ٱلشَّغْبِ، وَهُنَاكَ يَسْتَرِيحُ ٱلْمُتْعَبُونَ.
18ที่​นั่น นักโทษ​อยู่​ร่วม​กัน​อย่าง​สงบ ไม่​ได้ยิน​เสียง​ผู้บังคับใช้แรงงาน
18ٱلْأَسْرَى يَطْمَئِنُّونَ جَمِيعًا، لَا يَسْمَعُونَ صَوْتَ ٱلْمُسَخِّرِ.
19ทั้ง​ผู้​ต่ำต้อย​และ​ผู้​ยิ่งใหญ่​อยู่​ที่​นั่น คนรับใช้​เป็น​อิสระ​จาก​นาย
19ٱلصَّغِيرُ كَمَا ٱلْكَبِيرُ هُنَاكَ، وَٱلْعَبْدُ حُرٌّ مِنْ سَيِّدِهِ.
20“ทำไม​จึง​ให้​แสง​แก่​คน​ทุกข์​ยาก ให้​ชีวิต​แก่​คน​ที่​ขมขื่น​ใน​ใจ
20«لِمَ يُعْطَى لِشَقِيٍّ نُورٌ، وَحَيَاةٌ لِمُرِّي ٱلنَّفْسِ؟
21ผู้​ปรารถนา​ความตาย แต่​ความตาย​ไม่​มา ผู้​ขุด​ค้นหา​มัน​ยิ่ง​กว่า​ขุมทรัพย์​ที่​ซ่อน​อยู่
21ٱلَّذِينَ يَنْتَظِرُونَ ٱلْمَوْتَ وَلَيْسَ هُوَ، وَيَحْفُرُونَ عَلَيْهِ أَكْثَرَ مِنَ ٱلْكُنُوزِ،
22ผู้​ยินดี​เป็น​ล้นพ้น และ​ดีใจ​เมื่อ​พบ​หลุมศพ?
22ٱلْمَسْرُورِينَ إِلَى أَنْ يَبْتَهِجُوا، ٱلْفَرِحِينَ عِنْدَمَا يَجِدُونَ قَبْرًا!
23ทำไม​จึง​ให้​แสง​แก่​คน​ที่​มอง​ไม่​เห็น​ทาง​ของ​ตน คน​ที่​พระเจ้า​ล้อม​รั้ว​กัก​ไว้?
23لِرَجُلٍ قَدْ خَفِيَ عَلَيْهِ طَرِيقُهُ، وَقَدْ سَيَّجَ ٱللهُ حَوْلَهُ.
24ผม​ถอน​หายใจ​ก่อน​กิน​อาหาร เสียง​คร่ำครวญ​หลั่ง​ไหล​เหมือน​น้ำ
24لِأَنَّهُ مِثْلَ خُبْزِي يَأْتِي أَنِينِي، وَمِثْلَ ٱلْمِيَاهِ تَنْسَكِبُ زَفْرَتِي،
25สิ่ง​ที่​ผม​กลัว​เกิด​ขึ้น​กับ​ผม​แล้ว สิ่ง​ที่​ผม​หวาดหวั่น​มา​ถึง​แล้ว
25لِأَنِّي ٱرْتِعَابًا ٱرْتَعَبْتُ فَأَتَانِي، وَٱلَّذِي فَزِعْتُ مِنْهُ جَاءَ عَلَيَّ.
26ผม​ไม่​ได้​อยู่​สบาย ไม่​สงบ ไม่​ได้​พัก มี​แต่​ความทุกข์​เข้า​มา”
26لَمْ أَطْمَئِنَّ وَلَمْ أَسْكُنْ وَلَمْ أَسْتَرِحْ، وَقَدْ جَاءَ ٱلرُّجْزُ».

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.