โยบ
Chapter 31
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยบ 31

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1“ผม​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ตา​ของ​ตัวเอง แล้ว​จะ​มอง​หญิง​สาว​ด้วย​ความใคร่​ได้​อย่างไร?
1«عَهْدًا قَطَعْتُ لِعَيْنَيَّ، فَكَيْفَ أَتَطَلَّعُ فِي عَذْرَاءَ؟
2ส่วน​ที่​ได้​รับ​จาก​พระเจ้า​เบื้อง​บน​คือ​อะไร มรดก​จาก​พระผู้ทรงฤทธิ์​บน​ที่​สูง​คือ​อะไร?
2وَمَا هِيَ قِسْمَةُ ٱللهِ مِنْ فَوْقُ، وَنَصِيبُ ٱلْقَدِيرِ مِنَ ٱلْأَعَالِي؟
3ไม่ใช่​ภัยพิบัติ​สำหรับ​คน​ไม่เที่ยงธรรม​หรือ และ​ความพินาศ​สำหรับ​คน​ทำ​ผิด​หรือ?
3أَلَيْسَ ٱلْبَوَارُ لِعَامِلِ ٱلشَّرِّ، وَٱلنُّكْرُ لِفَاعِلِي ٱلْإِثْمِ؟
4พระองค์​ไม่​เห็น​ทาง​ของ​ผม​หรือ ไม่​นับ​ทุก​ก้าว​ของ​ผม​หรือ?
4أَلَيْسَ هُوَ يَنْظُرُ طُرُقِي، وَيُحْصِي جَمِيعَ خَطَوَاتِي؟
5“ถ้า​ผม​เดิน​กับ​ความเท็จ เท้า​ผม​รีบ​ไป​หา​การ​หลอกลวง
5إِنْ كُنْتُ قَدْ سَلَكْتُ مَعَ ٱلْكَذِبِ، أَوْ أَسْرَعَتْ رِجْلِي إِلَى ٱلْغِشِّ،
6(ขอ​ให้​ชั่ง​ผม​ด้วย​ตาชั่ง​เที่ยงตรง เพื่อ​พระเจ้า​จะ​รู้​ความซื่อตรง​ของ​ผม)
6لِيَزِنِّي فِي مِيزَانِ ٱلْحَقِّ، فَيَعْرِفَ ٱللهُ كَمَالِي.
7ถ้า​ก้าว​ผม​หัน​ออก​จาก​ทาง ถ้า​ใจ​เดิน​ตาม​ตา ถ้า​มี​มลทิน​ติดมือ
7إِنْ حَادَتْ خَطَوَاتِي عَنِ ٱلطَّرِيقِ، وَذَهَبَ قَلْبِي وَرَاءَ عَيْنَيَّ، أَوْ لَصِقَ عَيْبٌ بِكَفِّي،
8ก็​ขอ​ให้​ผม​หว่าน​แล้ว​คน​อื่น​กิน ขอ​ให้​ผลผลิต​ใน​นา​ถูก​ถอน​ทิ้ง
8أَزْرَعْ وَغَيْرِي يَأْكُلْ، وَفُرُوعِي تُسْتَأْصَلْ.
9“ถ้า​ใจ​ผม​หลงใหล​หญิง​คน​หนึ่ง ผม​ไป​ซุ่ม​รอ​หน้า​ประตู​เพื่อนบ้าน
9«إِنْ غَوِيَ قَلْبِي عَلَى ٱمْرَأَةٍ، أَوْ كَمَنْتُ عَلَى بَابِ قَرِيبِي،
10ก็​ขอ​ให้​ภรรยา​ผม​โม่​ให้​คน​อื่น ให้​คน​อื่น​นอน​กับ​เธอ
10فَلْتَطْحَنِ ٱمْرَأَتِي لِآخَرَ، وَلْيَنْحَنِ عَلَيْهَا آخَرُونَ.
11เพราะ​นั่น​เป็น​ความผิด​ร้าย​แรง เป็น​ความผิด​ที่​ผู้ตัดสิน​ต้อง​ลงโทษ
11لِأَنَّ هَذِهِ رَذِيلَةٌ، وَهِيَ إِثْمٌ يُعْرَضُ لِلْقُضَاةِ.
12เป็น​ไฟ​ที่​เผา​จน​พินาศ จะ​ถอน​ทรัพย์​ที่​เพิ่มพูน​ของ​ผม​ทั้งหมด
12لِأَنَّهَا نَارٌ تَأْكُلُ حَتَّى إِلَى ٱلْهَلَاكِ، وَتَسْتَأْصِلُ كُلَّ مَحْصُولِي.
13“ถ้า​ผม​ดูหมิ่น​ข้อร้องทุกข์​ของ​คนรับใช้​ชาย หรือ​คนรับใช้​หญิง เมื่อ​พวกเขา​มี​ข้อพิพาท​กับ​ผม
13«إِنْ كُنْتُ رَفَضْتُ حَقَّ عَبْدِي وَأَمَتِي فِي دَعْوَاهُمَا عَلَيَّ،
14แล้ว​ผม​จะ​ทำ​อย่างไร​เมื่อ​พระเจ้า​ลุก​ขึ้น? เมื่อ​พระองค์​มา​เยี่ยม ผม​จะ​ตอบ​อย่างไร?
14فَمَاذَا كُنْتُ أَصْنَعُ حِينَ يَقُومُ ٱللهُ؟ وَإِذَا ٱفْتَقَدَ، فَبِمَاذَا أُجِيبُهُ؟
15ผู้​สร้าง​ผม​ใน​ครรภ์​ไม่​ได้​สร้าง​เขา​ด้วย​หรือ? ไม่ใช่​ผู้​เดียวกัน​ที่​ปั้น​เรา​ใน​ครรภ์​หรือ?
15أَوَلَيْسَ صَانِعِي فِي ٱلْبَطْنِ صَانِعَهُ، وَقَدْ صَوَّرَنَا وَاحِدٌ فِي ٱلرَّحِمِ؟
16“ถ้า​ผม​กีดกัน​คนยากจน​จาก​สิ่ง​ที่​เขา​ต้องการ ทำให้​ตา​ของ​หญิงม่าย​มืด​ดับ
16إِنْ كُنْتُ مَنَعْتُ ٱلْمَسَاكِينَ عَنْ مُرَادِهِمْ، أَوْ أَفْنَيْتُ عَيْنَيِ ٱلْأَرْمَلَةِ،
17หรือ​กิน​อาหาร​อยู่​คน​เดียว ไม่​ให้​เด็กกำพร้าพ่อ​กิน​ด้วย
17أَوْ أَكَلْتُ لُقْمَتِي وَحْدِي فَمَا أَكَلَ مِنْهَا ٱلْيَتِيمُ.
18(ไม่​เลย ตั้งแต่​ผม​ยัง​หนุ่ม เด็กกำพร้าพ่อ​เติบโต​อยู่​กับ​ผม​เหมือน​อยู่​กับ​พ่อ ผม​นำทาง​หญิงม่าย​มา​ตั้งแต่​ออก​จาก​ครรภ์​แม่​ของ​ผม)
18بَلْ مُنْذُ صِبَايَ كَبِرَ عِنْدِي كَأَبٍ، وَمِنْ بَطْنِ أُمِّي هَدَيْتُهَا.
19ถ้า​ผม​เห็น​ใคร​พินาศ​เพราะ​ไม่​มี​เสื้อผ้า เห็น​คนขัดสน​ไม่​มี​สิ่ง​ปกคลุม
19إِنْ كُنْتُ رَأَيْتُ هَالِكًا لِعَدَمِ ٱللِّبْسِ أَوْ فَقِيرًا بِلَا كِسْوَةٍ،
20ถ้า​ใจ​เขา​ไม่​ได้​อวยพร​ผม ถ้า​เขา​ไม่​ได้​อุ่น​ด้วย​ขน​แกะ​ของ​ผม
20إِنْ لَمْ تُبَارِكْنِي حَقَوَاهُ وَقَدِ ٱسْتَدْفَأَ بِجَزَّةِ غَنَمِي.
21ถ้า​ผม​ยกมือ​ต่อต้าน​เด็กกำพร้าพ่อ เพราะ​เห็น​ว่า​มี​คน​ช่วย​ผม​ที่​ประตู​เมือง
21إِنْ كُنْتُ قَدْ هَزَزْتُ يَدِي عَلَى ٱلْيَتِيمِ لَمَّا رَأَيْتُ عَوْنِي فِي ٱلْبَابِ،
22ก็​ขอ​ให้​ไหล่​ผม​หลุด​จาก​สะบัก ให้​แขน​หัก​ออก​จาก​กระดูก
22فَلْتَسْقُطْ عَضُدِي مِنْ كَتِفِي، وَلْتَنْكَسِرْ ذِرَاعِي مِنْ قَصَبَتِهَا،
23เพราะ​ภัย​จาก​พระเจ้า​ทำให้​ผม​หวาดกลัว เพราะ​ความยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ ผม​จึง​ทำ​อะไร​ไม่​ได้
23لِأَنَّ ٱلْبَوَارَ مِنَ ٱللهِ رُعْبٌ عَلَيَّ، وَمِنْ جَلَالِهِ لَمْ أَسْتَطِعْ.
24“ถ้า​ผม​ตั้ง​ความหวัง​ไว้​กับ​ทองคำ บอก​ทองบริสุทธิ์​ว่า ‘เธอ​คือ​สิ่ง​ที่​ผม​ไว้วางใจ’
24«إِنْ كُنْتُ قَدْ جَعَلْتُ ٱلذَّهَبَ عَمْدَتِي، أَوْ قُلْتُ لِلْإِبْرِيزِ: أَنْتَ مُتَّكَلِي.
25ถ้า​ผม​ยินดี​เพราะ​มี​ทรัพย์​มาก เพราะ​มือ​หา​มา​ได้​มากมาย
25إِنْ كُنْتُ قَدْ فَرِحْتُ إِذْ كَثُرَتْ ثَرْوَتِي وَلِأَنَّ يَدِي وَجَدَتْ كَثِيرًا.
26ถ้า​ผม​มอง​ดวง​อาทิตย์​เมื่อ​ส่อง​แสง หรือ​ดวง​จันทร์​ที่​เคลื่อน​ไป​อย่าง​งดงาม
26إِنْ كُنْتُ قَدْ نَظَرْتُ إِلَى ٱلنُّورِ حِينَ ضَاءَ، أَوْ إِلَى ٱلْقَمَرِ يَسِيرُ بِٱلْبَهَاءِ،
27แล้ว​ใจ​แอบ​หลงใหล ส่ง​จูบ​จาก​ปาก​ด้วย​มือ
27وَغَوِيَ قَلْبِي سِرًّا، وَلَثَمَ يَدِي فَمِي،
28นี่​ก็​เป็น​ความผิด​ที่​ผู้ตัดสิน​ต้อง​ลงโทษ เพราะ​ผม​จะ​ปฏิเสธ​พระเจ้า​เบื้อง​บน
28فَهَذَا أَيْضًا إِثْمٌ يُعْرَضُ لِلْقُضَاةِ، لِأَنِّي أَكُونُ قَدْ جَحَدْتُ ٱللهَ مِنْ فَوْقُ.
29“ถ้า​ผม​ยินดี​กับ​ความพินาศ​ของ​คน​ที่​เกลียด​ผม ยก​ตัว​ขึ้น​เมื่อ​เขา​พบ​สิ่งร้าย
29«إِنْ كُنْتُ قَدْ فَرِحْتُ بِبَلِيَّةِ مُبْغِضِي أَوْ شَمِتُّ حِينَ أَصَابَهُ سُوءٌ.
30(ผม​ไม่​เคย​ยอม​ให้​ปาก​ทำบาป ด้วย​การ​สาปแช่ง​ให้​เขา​ตาย)
30بَلْ لَمْ أَدَعْ حَنَكِي يُخْطِئُ فِي طَلَبِ نَفْسِهِ بِلَعْنَةٍ.
31ถ้า​คนใน​เต็นท์​ผม​ไม่​ได้​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​พบ​คน​ที่​ไม่​ได้​กิน​เนื้อ​ของ​เขา​จน​อิ่ม​บ้าง?’
31إِنْ كَانَ أَهْلُ خَيْمَتِي لَمْ يَقُولُوا: مَنْ يَأْتِي بِأَحَدٍ لَمْ يَشْبَعْ مِنْ طَعَامِهِ؟
32(คนต่างถิ่น​ไม่​ได้​ค้าง​อยู่​ตาม​ถนน ผม​เปิด​ประตู​รับ​คน​เดิน​ทาง)
32غَرِيبٌ لَمْ يَبِتْ فِي ٱلْخَارِجِ. فَتَحْتُ لِلْمُسَافِرِ أَبْوَابِي.
33ถ้า​ผม​ปิดบัง​การฝ่าฝืน​เหมือน​อาดัม ซ่อน​ความผิด​ไว้​ใน​ใจ
33إِنْ كُنْتُ قَدْ كَتَمْتُ كَٱلنَّاسِ ذَنْبِي لِإِخْفَاءِ إِثْمِي فِي حِضْنِي.
34เพราะ​กลัว​คน​มากมาย หวาดกลัว​ความดูหมิ่น​จาก​ครอบครัว​ทั้ง​หลาย จน​เงียบ​และ​ไม่​ออก​ประตู​ไป—
34إِذْ رَهِبْتُ جُمْهُورًا غَفِيرًا، وَرَوَّعَتْنِي إِهَانَةُ ٱلْعَشَائِرِ، فَكَفَفْتُ وَلَمْ أَخْرُجْ مِنَ ٱلْبَابِ.
35ถ้า​มี​ใคร​ฟัง​ผม​ก็​คง​ดี! ดูสิ นี่​คือ​ลายมือชื่อ​ของ​ผม ขอ​พระผู้ทรงฤทธิ์​ตอบ​ผม! ขอ​ให้​ผู้กล่าวหา​เขียน​คำฟ้อง!
35مَنْ لِي بِمَنْ يَسْمَعُنِي؟ هُوَذَا إِمْضَائِي. لِيُجِبْنِي ٱلْقَدِيرُ. وَمَنْ لِي بِشَكْوَى كَتَبَهَا خَصْمِي،
36ผม​จะ​แบก​คำฟ้อง​นั้น​ไว้​บน​บ่า​แน่ จะ​ผูก​มัน​ไว้​กับ​ตัว​เหมือน​มงกุฎ
36فَكُنْتُ أَحْمِلُهَا عَلَى كَتِفِي. كُنْتُ أُعْصِبُهَا تَاجًا لِي.
37ผม​จะ​บอก​จำนวน​ก้าว​ของ​ผม​แก่​เขา เข้าไป​หา​เขา​เหมือน​เจ้าผู้ครองนคร
37كُنْتُ أُخْبِرُهُ بِعَدَدِ خَطَوَاتِي وَأَدْنُو مِنْهُ كَشَرِيفٍ.
38ถ้า​ที่ดิน​ผม​ร้อง​กล่าว​โทษ​ผม ร่อง​นา​คร่ำครวญ​พร้อม​กัน
38إِنْ كَانَتْ أَرْضِي قَدْ صَرَخَتْ عَلَيَّ وَتَبَاكَتْ أَتْلَامُهَا جَمِيعًا.
39ถ้า​ผม​กิน​ผลผลิต​โดย​ไม่​จ่าย​เงิน หรือ​ทำให้​เจ้า​ของ​ที่ดิน​เสีย​ชีวิต
39إِنْ كُنْتُ قَدْ أَكَلْتُ غَلَّتَهَا بِلَا فِضَّةٍ، أَوْ أَطْفَأْتُ أَنْفُسَ أَصْحَابِهَا،
40ก็​ขอ​ให้​หนาม​งอก​แทน​ข้าวสาลี ให้​วัชพืช​เหม็น​งอก​แทน​ข้าวบาร์เลย์” ถ้อยคำ​ของ​โยบ​จบ​ลง​แล้ว
40فَعِوَضَ ٱلْحِنْطَةِ لِيَنْبُتْ شَوْكٌ، وَبَدَلَ ٱلشَّعِيرِ زَوَانٌ». تَمَّتْ أَقْوَالُ أَيُّوبَ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.