โยบ 31
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Kralice Bible (1613)
1“ผมทำพันธสัญญากับตาของตัวเอง แล้วจะมองหญิงสาวด้วยความใคร่ได้อย่างไร?
1Smlouvu jsem učinil s očima svýma, a proč bych hleděl na pannu?
2ส่วนที่ได้รับจากพระเจ้าเบื้องบนคืออะไร มรดกจากพระผู้ทรงฤทธิ์บนที่สูงคืออะไร?
2Nebo jaký jest díl od Boha s hůry, aneb dědictví od Všemohoucího s výsosti?
3ไม่ใช่ภัยพิบัติสำหรับคนไม่เที่ยงธรรมหรือ และความพินาศสำหรับคนทำผิดหรือ?
3Zdaliž zahynutí nešlechetnému a pomsta zázračná činitelům nepravosti připravena není?
4พระองค์ไม่เห็นทางของผมหรือ ไม่นับทุกก้าวของผมหรือ?
4Zdaliž on nevidí cest mých, a všech kroků mých nepočítá?
5“ถ้าผมเดินกับความเท็จ เท้าผมรีบไปหาการหลอกลวง
5Obíral-li jsem se s neupřímostí, a chvátala-li ke lsti noha má:
6(ขอให้ชั่งผมด้วยตาชั่งเที่ยงตรง เพื่อพระเจ้าจะรู้ความซื่อตรงของผม)
6Nechť mne zváží na váze spravedlnosti, a přezví Bůh upřímost mou.
7ถ้าก้าวผมหันออกจากทาง ถ้าใจเดินตามตา ถ้ามีมลทินติดมือ
7Uchýlil-li se krok můj s cesty, a za očima mýma odešlo-li srdce mé, a rukou mých chytila-li se jaká poškvrna:
8ก็ขอให้ผมหว่านแล้วคนอื่นกิน ขอให้ผลผลิตในนาถูกถอนทิ้ง
8Tedy co naseji, nechť jiný sní, a výstřelkové moji ať jsou vykořeněni.
9“ถ้าใจผมหลงใหลหญิงคนหนึ่ง ผมไปซุ่มรอหน้าประตูเพื่อนบ้าน
9Jestliže se dalo přivábiti srdce mé k ženě, a u dveří bližního svého činil-li jsem úklady:
10ก็ขอให้ภรรยาผมโม่ให้คนอื่น ให้คนอื่นนอนกับเธอ
10Nechť mele jinému žena má, a nad ní ať se schylují jiní.
11เพราะนั่นเป็นความผิดร้ายแรง เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ
11Neboť jest to nešlechetnost, a nepravost odsudku hodná.
12เป็นไฟที่เผาจนพินาศ จะถอนทรัพย์ที่เพิ่มพูนของผมทั้งหมด
12Oheň ten zajisté by až do zahynutí žral, a všecku úrodu mou vykořenil.
13“ถ้าผมดูหมิ่นข้อร้องทุกข์ของคนรับใช้ชาย หรือคนรับใช้หญิง เมื่อพวกเขามีข้อพิพาทกับผม
13Nechtěl-li jsem státi k soudu s služebníkem svým aneb děvkou svou v rozepři jejich se mnou?
14แล้วผมจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าลุกขึ้น? เมื่อพระองค์มาเยี่ยม ผมจะตอบอย่างไร?
14Nebo co bych činil, kdyby povstal Bůh silný? A kdyby vyhledával, co bych odpověděl jemu?
15ผู้สร้างผมในครรภ์ไม่ได้สร้างเขาด้วยหรือ? ไม่ใช่ผู้เดียวกันที่ปั้นเราในครรภ์หรือ?
15Zdali ten, kterýž mne v břiše učinil, neučinil i jeho? A nesformoval nás hned v životě jeden a týž?
16“ถ้าผมกีดกันคนยากจนจากสิ่งที่เขาต้องการ ทำให้ตาของหญิงม่ายมืดดับ
16Odepřel-li jsem žádosti nuzných, a oči vdovy jestliže jsem kormoutil?
17หรือกินอาหารอยู่คนเดียว ไม่ให้เด็กกำพร้าพ่อกินด้วย
17A jedl-li jsem skyvu svou sám, a nejedl-li i sirotek z ní?
18(ไม่เลย ตั้งแต่ผมยังหนุ่ม เด็กกำพร้าพ่อเติบโตอยู่กับผมเหมือนอยู่กับพ่อ ผมนำทางหญิงม่ายมาตั้งแต่ออกจากครรภ์แม่ของผม)
18Poněvadž od mladosti mé rostl se mnou jako u otce, a od života matky své býval jsem vdově za vůdce.
19ถ้าผมเห็นใครพินาศเพราะไม่มีเสื้อผ้า เห็นคนขัดสนไม่มีสิ่งปกคลุม
19Díval-li jsem se na koho, že by hynul, nemaje šatů, a nuzný že by neměl oděvu?
20ถ้าใจเขาไม่ได้อวยพรผม ถ้าเขาไม่ได้อุ่นด้วยขนแกะของผม
20Nedobrořečila-li mi bedra jeho, že rounem beranů mých se zahřel?
21ถ้าผมยกมือต่อต้านเด็กกำพร้าพ่อ เพราะเห็นว่ามีคนช่วยผมที่ประตูเมือง
21Opřáhl-li jsem na sirotka rukou svou, když jsem v bráně viděl pomoc svou:
22ก็ขอให้ไหล่ผมหลุดจากสะบัก ให้แขนหักออกจากกระดูก
22Lopatka má od svých plecí nechť odpadne, a ruka má z kloubu svého ať se vylomí.
23เพราะภัยจากพระเจ้าทำให้ผมหวาดกลัว เพราะความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ผมจึงทำอะไรไม่ได้
23Nebo jsem se bál, aby mne Bůh nesetřel, jehož bych velebnosti nikoli neznikl.
24“ถ้าผมตั้งความหวังไว้กับทองคำ บอกทองบริสุทธิ์ว่า ‘เธอคือสิ่งที่ผมไว้วางใจ’
24Skládal-li jsem v zlatě naději svou, aneb hrudě zlata říkal-li jsem: Doufání mé?
25ถ้าผมยินดีเพราะมีทรัพย์มาก เพราะมือหามาได้มากมาย
25Veselil-li jsem se z toho, že bylo rozmnoženo zboží mé, a že ho množství nabyla ruka má?
26ถ้าผมมองดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสง หรือดวงจันทร์ที่เคลื่อนไปอย่างงดงาม
26Hleděl-li jsem na světlost slunce svítícího, a na měsíc spanile chodící,
27แล้วใจแอบหลงใหล ส่งจูบจากปากด้วยมือ
27Tak že by se tajně dalo svésti srdce mé, a že by líbala ústa má ruku mou?
28นี่ก็เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ เพราะผมจะปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน
28I toť by byla nepravost odsudku hodná; neboť bych tím zapíral Boha silného nejvyššího.
29“ถ้าผมยินดีกับความพินาศของคนที่เกลียดผม ยกตัวขึ้นเมื่อเขาพบสิ่งร้าย
29Radoval-li jsem se z neštěstí toho, kterýž mne nenáviděl, a plésal-li jsem, když se mu zle vedlo?
30(ผมไม่เคยยอมให้ปากทำบาป ด้วยการสาปแช่งให้เขาตาย)
30Nedopustilť jsem zajisté hřešiti ani ústům svým, abych zlořečení žádal duši jeho.
31ถ้าคนในเต็นท์ผมไม่ได้พูดว่า ‘ใครจะพบคนที่ไม่ได้กินเนื้อของเขาจนอิ่มบ้าง?’
31Jestliže neříkala čeládka má: Ó by nám dal někdo masa toho; nemůžeme se ani najísti?
32(คนต่างถิ่นไม่ได้ค้างอยู่ตามถนน ผมเปิดประตูรับคนเดินทาง)
32Nebo vně nenocoval host, dvéře své pocestnému otvíral jsem.
33ถ้าผมปิดบังการฝ่าฝืนเหมือนอาดัม ซ่อนความผิดไว้ในใจ
33Přikrýval-li jsem jako jiní lidé přestoupení svá, skrývaje v skrýši své nepravost svou?
34เพราะกลัวคนมากมาย หวาดกลัวความดูหมิ่นจากครอบครัวทั้งหลาย จนเงียบและไม่ออกประตูไป—
34A ač bych byl mohl škoditi množství velikému, ale pohanění rodů děsilo mne; protož jsem mlčel, nevycházeje ani ze dveří.
35ถ้ามีใครฟังผมก็คงดี! ดูสิ นี่คือลายมือชื่อของผม ขอพระผู้ทรงฤทธิ์ตอบผม! ขอให้ผู้กล่าวหาเขียนคำฟ้อง!
35Ó bych měl toho, kterýž by mne vyslyšel. Ale aj, totoť jest znamení mé: Všemohoucí sám bude odpovídati za mne, a kniha, kterouž sepsal odpůrce můj.
36ผมจะแบกคำฟ้องนั้นไว้บนบ่าแน่ จะผูกมันไว้กับตัวเหมือนมงกุฎ
36Víť Bůh, nenosil-li bych ji na rameni svém, neotočil-li bych ji sobě místo koruny.
37ผมจะบอกจำนวนก้าวของผมแก่เขา เข้าไปหาเขาเหมือนเจ้าผู้ครองนคร
37Počet kroků svých oznámil bych jemu, jako kníže přiblížil bych se k němu.
38ถ้าที่ดินผมร้องกล่าวโทษผม ร่องนาคร่ำครวญพร้อมกัน
38Jestliže proti mně země má volala, tolikéž i záhonové její plakali,
39ถ้าผมกินผลผลิตโดยไม่จ่ายเงิน หรือทำให้เจ้าของที่ดินเสียชีวิต
39Jídal-li jsem úrody její bez peněz, a duši držitelů jejich přivodil-li jsem k vzdychání:
40ก็ขอให้หนามงอกแทนข้าวสาลี ให้วัชพืชเหม็นงอกแทนข้าวบาร์เลย์” ถ้อยคำของโยบจบลงแล้ว
40Místo pšenice nechť vzejde trní, a místo ječmene koukol.
no verse 41 in this text
41Skonávají se slova Jobova.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.