โยบ 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1“ตาผมเห็นทั้งหมดนี้ หูผมได้ยินและเข้าใจ
1Siehe, das alles hat mein Auge gesehen und mein Ohr gehört, und ich habe es verstanden.
2สิ่งที่พวกคุณรู้ ผมก็รู้ ผมไม่ได้ด้อยกว่าพวกคุณ
2Was ihr wißt, das weiß ich auch; und bin nicht geringer denn ihr.
3“ผมอยากพูดกับพระผู้ทรงฤทธิ์ อยากโต้แย้งเหตุผลกับพระเจ้า
3Doch wollte ich gern zu dem Allmächtigen reden und wollte gern mit Gott rechten.
4แต่พวกคุณแต่งเรื่องโกหก เป็นหมอที่ไร้ประโยชน์ทุกคน
4Aber ihr deutet's fälschlich und seid alle unnütze Ärzte.
5ถ้าพวกคุณเงียบเสียให้สนิทก็คงดี! นั่นแหละจะเป็นปัญญาของพวกคุณ
5Wollte Gott, ihr schwieget, so wäret ihr weise.
6ฟังเหตุผลของผม ฟังคำแก้ต่างจากปากผม
6Höret doch meine Verantwortung und merket auf die Sache, davon ich rede!
7พวกคุณจะพูดอย่างไม่เที่ยงธรรมเพื่อพระเจ้าหรือ จะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ?
7Wollt ihr Gott verteidigen mit Unrecht und für ihn List brauchen?
8พวกคุณจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ? จะต่อสู้คดีแทนพระเจ้าหรือ?
8Wollt ihr seine Person ansehen? Wollt ihr Gott vertreten?
9ถ้าพระองค์ตรวจสอบพวกคุณ จะดีหรือ? พวกคุณจะหลอกพระองค์เหมือนหลอกมนุษย์หรือ?
9Wird's euch auch wohl gehen, wenn er euch richten wird? Meint ihr, daß ihr ihn täuschen werdet, wie man einen Menschen täuscht?
10พระองค์จะตำหนิพวกคุณแน่ ถ้าพวกคุณแอบลำเอียง
10Er wird euch strafen, wo ihr heimlich Person ansehet.
11ความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะไม่ทำให้พวกคุณกลัวหรือ ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกลงบนพวกคุณหรือ?
11Wird er euch nicht erschrecken, wenn er sich wird hervortun, und wird seine Furcht nicht über euch fallen?
12คำคมอันน่าจดจำของพวกคุณเป็นเพียงสุภาษิตที่เหมือนขี้เถ้า ข้อแก้ต่างของพวกคุณเป็นเหมือนดินเหนียว
12Eure Denksprüche sind Aschensprüche; eure Bollwerke werden wie Lehmhaufen sein.
13“เงียบเถอะ! ปล่อยให้ผมพูด อะไรจะเกิดก็ให้เกิด
13Schweiget mir, daß ich rede, es komme über mich, was da will.
14ทำไมผมจึงต้องคาบเนื้อของตัวเองไว้ระหว่างฟัน และถือชีวิตไว้ในมือ?
14Was soll ich mein Fleisch mit meinen Zähnen davontragen und meine Seele in meine Hände legen?
15ดูสิ พระองค์จะฆ่าผม ผมไม่มีความหวัง แต่ผมก็จะยืนยันทางของผมต่อหน้าพระองค์
15Siehe, er wird mich doch erwürgen, und ich habe nichts zu hoffen; doch will ich meine Wege vor ihm verantworten.
16สิ่งนี้จะเป็นทางรอดของผมด้วย เพราะคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่มาอยู่ต่อหน้าพระองค์
16Er wird ja mein Heil sein; denn es kommt kein Heuchler vor ihn.
17ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้คำแถลงของผมเข้าหูพวกคุณ
17Höret meine Rede, und meine Auslegung gehe ein zu euren Ohren.
18ดูสิ ผมเตรียมคดีไว้พร้อมแล้ว รู้ว่าผมเป็นฝ่ายถูก
18Siehe, ich bin zum Rechtsstreit gerüstet; ich weiß, daß ich recht behalten werde.
19ใครจะต่อสู้คดีกับผม? ถ้ามี ผมก็จะเงียบและสิ้นลมหายใจ
19Wer ist, der mit mir rechten könnte? Denn dann wollte ich schweigen und verscheiden.
20“ขอพระองค์อย่าทำสองสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะไม่หลบหน้าพระองค์
20Zweierlei tue mir nur nicht, so will ich mich vor dir nicht verbergen:
21ขอถอนมือไปให้ไกลจากข้าพเจ้า อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว
21laß deine Hand fern von mir sein, und dein Schrecken erschrecke mich nicht!
22แล้วพระองค์เรียกมา ข้าพเจ้าจะตอบ หรือให้ข้าพเจ้าพูด แล้วพระองค์ตอบ
22Dann rufe, ich will antworten, oder ich will reden, antworte du mir!
23ข้าพเจ้ามีความผิดและบาปมากเท่าไร? โปรดให้ข้าพเจ้ารู้การฝ่าฝืนและบาปของตน
23Wie viel ist meiner Missetaten und Sünden? Laß mich wissen meine Übertretung und Sünde.
24ทำไมพระองค์ซ่อนหน้า และถือว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู?
24Warum verbirgst du dein Antlitz und hältst mich für deinen Feind?
25พระองค์จะรังควานใบไม้ที่ลมพัดไปหรือ? จะไล่ตามฟางแห้งหรือ?
25Willst du wider ein fliegend Blatt so ernst sein und einen dürren Halm verfolgen?
26พระองค์เขียนเรื่องขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ารับความผิดในวัยหนุ่มเป็นมรดก
26Denn du schreibst mir Betrübnis an und willst über mich bringen die Sünden meiner Jugend.
27พระองค์ใส่เท้าข้าพเจ้าไว้ในขื่อจองจำ จับตาดูทุกทางที่ข้าพเจ้าไป กำหนดเขตให้ฝ่าเท้าข้าพเจ้า
27Du hast meinen Fuß in den Stock gelegt und hast acht auf alle meine Pfade und siehst auf die Fußtapfen meiner Füße,
28ทั้งที่ข้าพเจ้ากำลังผุพังเหมือนของเน่า เหมือนเสื้อผ้าที่มอดกิน
28der ich doch wie Moder vergehe und wie ein Kleid, das die Motten fressen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.