Ioba 8
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1A LAILA olelo mai la o Biledada, no Suha, i mai la,
1Da antwortete Bildad von Suah und sprach:
2Pehea la ka loihi o kau olelo ana i keia mau mea? A he makani ikaika na huaolelo o kou waha?
2Wie lange willst du solches reden und sollen die Reden deines Mundes so einen stolzen Mut haben?
3E hookahuli anei ke Akua i ka pololei? A e hookekee anei ka Mea mana i ka pono?
3Meinst du, daß Gott unrecht richte oder der Allmächtige das Recht verkehre?
4Ina paha ua hana hewa kau poe keiki ia ia, Alaila kiola aku la ia ia lakou, no ko lakou lawehala ana;
4Haben deine Söhne vor ihm gesündigt, so hat er sie verstoßen um ihrer Missetat willen.
5Ina e imi oe i ke Akua, A e nonoi aku oe i ka Mea mana;
5So du aber dich beizeiten zu Gott tust und zu dem Allmächtigen flehst,
6Ina ua maemae oe a pono hoi; He oiaio no, ina ua ala mai no ia ano nou, A ua hoomalu mai ia i ka hale o kou pono ana.
6und so du rein und fromm bist, so wird er aufwachen zu dir und wird wieder aufrichten deine Wohnung um deiner Gerechtigkeit willen;
7Ina ua uuku kou hoomaka ana i kinohou, O kou hopena, e mahuahua loa ana no ia.
7und was du zuerst wenig gehabt hast, wird hernach gar sehr zunehmen.
8No ka mea, ke noi aku nei au ia oe, e ninau aku oe i ka hanauna mamua, A e hoomakaukau oe e noonoo i ko lakou poe makua:
8Denn frage die vorigen Geschlechter und merke auf das, was ihr Väter erforscht haben;
9(No ka mea, inehinei wale no kakou, aohe ike, A o ko kakou mau la ma ka honua, he aka no ia:)
9denn wir sind von gestern her und wissen nichts; unser Leben ist ein Schatten auf Erden.
10Aole anei lakou e ao mai ia oe, a e hai mai ia oe, A e hoike mai i na olelo mailoko mai o ko lakou naau?
10Sie werden dich's lehren und dir sagen und ihre Rede aus ihrem Herzen hervorbringen:
11E ulu anei ke papuro ke ole ka lepo poho? E ulu anei ka akaakai ke ole ka wai?
11“Kann auch ein Rohr aufwachsen, wo es nicht feucht steht? oder Schilf wachsen ohne Wasser?
12I kona manawa uliuli, aole i okiia, Ua mae no ia mamua o na mauu e ae a pau.
12Sonst wenn's noch in der Blüte ist, ehe es abgehauen wird, verdorrt es vor allem Gras.
13Pela no ka hope o ka poe a pau e hoopoina ana i ke Akua; A pela no ka manaolana o ka aia e make ai.
13So geht es allen denen, die Gottes vergessen; und die Hoffnung der Heuchler wird verloren sein.
14O kona manaolana e okiia'ku ia, A o kona mea hilinai, he punawelewele no ia.
14Denn seine Zuversicht vergeht, und seine Hoffnung ist eine Spinnwebe.
15E hilinai iho oia maluna o kona hale, aka, aole ia e paa: E hoopaa aku oia ia mea, aole nae ia e kupono.
15Er verläßt sich auf sein Haus, und wird doch nicht bestehen; er wird sich daran halten, aber doch nicht stehenbleiben.
16Ua uliuli oia imua o ka la, A kupu ae kona mau lala ma kona kihapai.
16Er steht voll Saft im Sonnenschein, und seine Reiser wachsen hervor in seinem Garten.
17Ua awiliia kona mau aa ma ka waikahe, A ike iho la ia i kahi o na pohaku.
17Seine Saat steht dick bei den Quellen und sein Haus auf Steinen.
18Aka, e hoopauia aku ia mea mai kona wahi aku, Alaila e hoole mai oia ia ia, aole au i ike ia oe.
18Wenn er ihn aber verschlingt von seiner Stätte, wird sie sich gegen ihn stellen, als kennte sie ihn nicht.
19Aia hoi, oia ka olioli o kona aoao, A mailoko mai o ka lepo e kupu ae na mea e.
19Siehe, das ist die Freude seines Wesens; und aus dem Staube werden andere wachsen.”
20Aia hoi, aole ke Akua e hoowahawaha i ka mea pono, Aole hoi ia e kokua aku i ka poe hana hewa:
20Darum siehe, daß Gott nicht verwirft die Frommen und erhält nicht die Hand der Boshaften,
21A hoopiha mai ia i kou waha i ka akaaka, A i kou lehelehe i ka hooho olioli.
21bis daß dein Mund voll Lachens werde und deine Lippen voll Jauchzens.
22O ka poe inaina ia oe e hoaahuia lakou i ka hilahila: A e lilo ka hale o ka poe hewa i mea ole.
22Die dich aber hassen, werden zu Schanden werden, und der Gottlosen Hütte wird nicht bestehen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.