Psalmaro 40
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Mi atende esperis al la Eternulo, Kaj Li kliniĝis al mi kaj aŭskultis mian krion.
1Начальнику хора. Псалом Давида.
2Kaj Li eltiris min el la pereiga foso, el la ŝlima marĉo, Kaj Li starigis sur roko mian piedon kaj fortikigis miajn paŝojn.
2Блажен, кто помышляет о бедном! В день бедствия избавит его Господь.
3Kaj Li metis en mian buŝon novan kanton, laŭdon al nia Dio. Multaj tion vidos kaj ektimos, Kaj ili esperos al la Eternulo.
3Господь сохранит его и сбережет ему жизнь; блажен будет он на земле. И Ты не отдашь его на волю врагов его.
4Feliĉa estas la homo, kiu metis sian esperon sur la Eternulon Kaj ne turnis sin al la fieruloj kaj al la mensogemuloj.
4Господь укрепит его на одре болезни его. Ты изменишь все ложе его в болезни его.
5Multon Vi faris, ho Eternulo, mia Dio! Viaj mirakloj kaj pensoj estas pri ni. Neniu egalas Vin. Mi rakontos kaj parolos, Sed ili estas super ĉiu kalkulo.
5Я сказал: Господи! помилуй меня, исцели душу мою, ибо согрешил я пред Тобою.
6Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras; La orelojn Vi malfermis al mi; Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne postulas.
6Враги мои говорят обо мне злое: “когда он умрет и погибнет имя его?”
7Tiam mi diris: Jen mi venas; En la skribrulaĵo estas skribite pri mi.
7И если приходит кто видеть меня, говорит ложь; сердце его слагает в себе неправду, и он, выйдя вон, толкует.
8Plenumi Vian volon, mia Dio, mi deziras, Kaj Viaj ordonoj estas en mia koro.
8Все ненавидящие меня шепчут между собою против меня, замышляют на меня зло:
9Mi predikas justecon en granda kunveno; Jen mi ne fermas mian buŝon, ho Eternulo, Vi tion scias.
9“слово велиала пришло на него; он слег; не встать ему более”.
10Vian justecon mi ne kaŝis en mia koro, Pri Via fideleco kaj Via helpo mi parolis; Mi ne kaŝis Vian favorkorecon kaj Vian verecon antaŭ la granda kunveno.
10Даже человек мирный со мною, на которого я полагался, который ел хлеб мой, поднял на меня пяту.
11Vi, ho Eternulo, ne fermu Vian favorkorecon antaŭ mi, Via boneco kaj Via vereco ĉiam min gardu.
11Ты же, Господи, помилуй меня и восставь меня, и я воздам им.
12Ĉar ĉirkaŭis min suferoj sennombraj, Atingis min miaj kulpoj, ke mi ne povas vidi; Ili estas pli multenombraj, ol la haroj sur mia kapo, kaj mia koro min forlasis.
12Из того узнаю, что Ты благоволишь ко мне, если враг мой не восторжествует надо мною,
13Volu, ho Eternulo, savi min; Ho Eternulo, rapidu helpi min.
13а меня сохранишь в целости моей и поставишь пред лицем Твоим на веки.
14Hontiĝu kaj konfuziĝu tiuj, kiuj volas pereigi mian animon; Retiriĝu kaj estu mokataj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
14Благословен Господь Бог Израилев от века и до века! Аминь, аминь!
15Teruritaj estu de sia honto tiuj, Kiuj diras al mi: Ha, ha!
no verse 15 in this text
16Gaju kaj ĝoju pro Vi ĉiuj Viaj serĉantoj; La amantoj de Via helpo diru ĉiam: Granda estas la Eternulo.
no verse 16 in this text
17Kaj mi estas mizera kaj malriĉa; Mia Sinjoro pensu pri mi. Vi estas mia helpo kaj mia savanto; Ho mia Dio, ne malrapidu.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.