Псалтырь 38
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Начальнику хора, Идифуму. Псалом Давида.
1In finem, ipsi Idithun. Canticum David.
2Я сказал: буду я наблюдать за путями моими, чтобы не согрешать мне языком моим; буду обуздывать уста мои, доколе нечестивый предо мною.
2[Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.
3Я был нем и безгласен, и молчал даже о добром; и скорбь моя подвиглась.
3Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est.
4Воспламенилось сердце мое во мне; в мыслях моих возгорелся огонь; я стал говорить языком моим:
4Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis.
5скажи мне, Господи, кончину мою и число дней моих, какое оно, дабы я знал, какой век мой.
5Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.
6Вот, Ты дал мне дни, как пяди, и век мой как ничто пред Тобою. Подлинно, совершенная суета - всякий человек живущий.
6Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.
7Подлинно, человек ходит подобно призраку; напрасно он суетится, собирает и не знает, кому достанется то.
7Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.
8И ныне чего ожидать мне, Господи? надежда моя - на Тебя.
8Et nunc quæ est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est.
9От всех беззаконий моих избавь меня, не предавай меня на поругание безумному.
9Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me.
10Я стал нем, не открываю уст моих; потому что Ты соделал это.
10Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti;
11Отклони от меня удары Твои; я исчезаю от поражающей руки Твоей.
11amove a me plagas tuas.
12Если Ты обличениями будешь наказывать человека за преступления, то рассыплется, как от моли, краса его. Так, суетен всякий человек!
12A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus: verumtamen vane conturbatur omnis homo.
13Услышь, Господи, молитву мою и внемли воплю моему; не будь безмолвен к слезам моим, ибо странник я у Тебя и пришлец, как и все отцы мои.
13Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.
14Отступи от меня, чтобы я мог подкрепиться, прежде нежели отойду и не будет меня.
14Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.