Псалтырь

Old Testament

New Testament

Chapter 43
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Начальнику хора. Учение. Сынов Кореевых.
1In finem. Filiis Core ad intellectum.
2Боже, мы слышали ушами своими, отцы наши рассказывали нам о деле, какое Ты соделал во дни их, во дни древние:
2[Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.
3Ты рукою Твоею истребил народы, а их насадил; поразил племена и изгнал их;
3Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos.
4ибо они не мечом своим приобрели землю, и не их мышца спасла их, но Твоя десница и Твоя мышца и свет лица Твоего, ибо Ты благоволил к ним.
4Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.
5Боже, Царь мой! Ты - тот же; даруй спасение Иакову.
5Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.
6С Тобою избодаем рогами врагов наших; во имя Твое попрем ногами восстающих на нас:
6In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.
7ибо не на лук мой уповаю, и не меч мой спасет меня;
7Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me:
8но Ты спасешь нас от врагов наших, и посрамишь ненавидящих нас.
8salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.
9О Боге похвалимся всякий день, и имя Твое будем прославлять вовек.
9In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.
10Но ныне Ты отринул и посрамил нас, и не выходишь с войсками нашими;
10Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.
11обратил нас в бегство от врага, и ненавидящие нас грабят нас;
11Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.
12Ты отдал нас, как овец, на съедение и рассеял нас между народами;
12Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.
13без выгоды Ты продал народ Твой и не возвысил цены его;
13Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.
14отдал нас на поношение соседям нашим, на посмеяние и поругание живущим вокруг нас;
14Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.
15Ты сделал нас притчею между народами, покиванием головы между иноплеменниками.
15Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis.
16Всякий день посрамление мое предо мною, и стыд покрывает лице мое
16Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me:
17от голоса поносителя и клеветника, от взоров врага и мстителя:
17a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.
18все это пришло на нас, но мы не забыли Тебя и не нарушили завета Твоего.
18Hæc omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.
19Не отступило назад сердце наше, и стопы наши не уклонились от пути Твоего,
19Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua:
20когда Ты сокрушил нас в земле драконов и покрыл нас тенью смертною.
20quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.
21Если бы мы забыли имя Бога нашего и простерли руки наши к богу чужому,
21Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,
22то не взыскал ли бы сего Бог? Ибо Он знает тайны сердца.
22nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; æstimati sumus sicut oves occisionis.
23Но за Тебя умерщвляют нас всякий день, считают нас за овец, обреченных на заклание.
23Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem.
24Восстань, что спишь, Господи! пробудись, не отринь навсегда.
24Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ?
25Для чего скрываешь лице Твое, забываешь скорбь нашу и угнетение наше?
25Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster.
26ибо душа наша унижена до праха, утроба наша прильнула к земле.
26Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.]
27Восстань на помощь нам и избавь нас ради милости Твоей.
no verse 27 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.