Psalmen
Chapter 41
Lutherbibel 1912
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmen 41

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Clementine Vulgate, 1598
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. Wohl dem, der sich des Dürftigen annimmt! Den wird der HERR erretten zur bösen Zeit.
1In finem. Intellectus filiis Core.
2Der HERR wird ihn bewahren und beim Leben erhalten und es ihm lassen wohl gehen auf Erden und wird ihn nicht geben in seiner Feinde Willen.
2[Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.
3Der HERR wird ihn erquicken auf seinem Siechbette; du hilfst ihm von aller Krankheit.
3Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei?
4Ich sprach: HERR, sei mir gnädig, heile meine Seele; denn ich habe an dir gesündigt.
4Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus?
5Meine Feinde reden Arges gegen mich: “Wann wird er sterben und sein Name vergehen?”
5Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.
6Sie kommen, daß sie schauen, und meinen's doch nicht von Herzen; sondern suchen etwas, das sie lästern mögen, gehen hin und tragen's aus.
6Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,
7Alle, die mich hassen, raunen miteinander wider mich und denken Böses über mich.
7et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est: propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.
8Sie haben ein Bubenstück über mich beschlossen: “Wenn er liegt, soll er nicht wieder aufstehen.”
8Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.
9Auch mein Freund, dem ich mich vertraute, der mein Brot aß, tritt mich unter die Füße.
9In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus; apud me oratio Deo vitæ meæ.
10Du aber, HERR, sei mir gnädig und hilf mir auf, so will ich sie bezahlen.
10Dicam Deo: Susceptor meus es; quare oblitus es mei? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus?
11Dabei merke ich, daß du Gefallen an mir hast, daß mein Feind über mich nicht jauchzen wird.
11Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies: Ubi est Deus tuus?
12Mich aber erhältst du um meiner Frömmigkeit willen und stellst mich vor dein Angesicht ewiglich.
12Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.]
13Gelobet sei der HERR, der Gott Israels, von nun an bis in Ewigkeit! Amen, amen.
no verse 13 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.