Psalmen 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Clementine Vulgate, 1598
1Ein Psalm Davids. HERR, wer wird wohnen in deiner Hütte? Wer wird bleiben auf deinem heiligen Berge?
1Tituli inscriptio, ipsi David. [Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.
2Wer ohne Tadel einhergeht und recht tut und redet die Wahrheit von Herzen;
2Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.
3wer mit seiner Zunge nicht verleumdet und seinen Nächstem kein Arges tut und seinen Nächsten nicht schmäht;
3Sanctis qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.
4wer die Gottlosen für nichts achtet, sondern ehrt die Gottesfürchtigen; wer sich selbst zum Schaden schwört und hält es;
4Multiplicatæ sunt infirmitates eorum: postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea.
5wer sein Geld nicht auf Wucher gibt und nimmt nicht Geschenke gegen den Unschuldigen: wer das tut, der wird wohl bleiben.
5Dominus pars hæreditatis meæ, et calicis mei: tu es qui restitues hæreditatem meam mihi.
no verse 6 in this text
6Funes ceciderunt mihi in præclaris; etenim hæreditas mea præclara est mihi.
no verse 7 in this text
7Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.
no verse 8 in this text
8Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear.
no verse 9 in this text
9Propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea; insuper et caro mea requiescet in spe.
no verse 10 in this text
10Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitæ; adimplebis me lætitia cum vultu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.