Јов 33
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Чуј дакле, Јове, беседу моју, и слушај све речи моје.
1Luister nu, Job, naar mijn rede, En leen het oor aan heel mijn betoog.
2Ево, сад отварам уста своја; говори језик мој у устима мојим.
2Zie, ik heb mijn mond geopend, Mijn tong in mijn gehemelte spreekt;
3По правом срцу мом биће речи моје, и мисао чисту изрећи ће усне моје.
3Mijn hart stort woorden van wijsheid uit, Mijn lippen verkonden duidelijke taal!
4Дух Божји створио ме је, и дах Свемогућега дао ми је живот.
4De geest van God heeft mij gemaakt, De adem van den Almachtige mij het leven geschonken;
5Ако можеш, одговори ми, приправи се и стани ми на супрот.
5Antwoord mij dus, zo ge kunt; Houd u gereed, stel u tegen mij op!
6Ево, ја ћу бити место Бога, као што си рекао; од кала сам начињен и ја.
6Ik ben dus voor God aan u gelijk, Ook ik ben gekneed uit leem:
7Ето, страх мој неће те страшити, и рука моја неће те тиштати.
7Dus behoeft u geen vrees voor mij te verschrikken Mijn hand niet zwaar u te drukken.
8Рекао си, дакле, преда мном, и чуо сам глас твојих речи:
8Ge hebt voor mijn eigen oren verklaard, En ik heb uw woorden verstaan:
9Чист сам, без греха, прав сам и нема безакоња на мени.
9“Ik ben rein, zonder zonde, Ik ben zuiver, op mij rust geen schuld!”
10Ево, тражи задевицу са мном, држи ме за свог непријатеља.
10“Toch vindt Hij klachten tegen mij, En behandelt mij als zijn vijand;
11Меће у кладе ноге моје, вреба по свим стазама мојим.
11Hij steekt mijn voeten in het blok, Bespiedt al mijn gangen.
12Ето, у том ниси праведан, одговарам ти; јер је Бог већи од човека.
12Zie, als ik roep, antwoordt Hij niet Want God is groter dan een mens!”
13Зашто се преш с Њим, што за сва дела своја не одговара?
13Hoe hebt ge Hem durven verwijten, Dat Hij op geen van uw woorden antwoord geeft?
14Један пут говори Бог и два пута; али човек не пази.
14Het is, omdat God slechts eenmaal spreekt, En het geen tweede keer herhaalt:
15У сну, у утвари ноћној, кад тврд сан падне на људе, кад спавају у постељи,
15In een droom, in een nachtelijk visioen In de sluimering op de sponde.
16Тада отвара ухо људима и науку им запечаћава,
16Dan opent Hij het oor van de mensen, En verschrikt hen door zijn visioenen,
17Да би одвратио човека од дела његовог, и заклонио од њега охолост;
17Om den mens van trots te weerhouden, Den man voor hoogmoed te behoeden;
18Да би сачувао душу његову од јаме, и живот његов да не наиђе на мач.
18Om zo zijn ziel voor de groeve te bewaren, Zijn leven voor de gang naar het graf.
19И кара га боловима на постељи његовој, и све кости његове тешком болешћу.
19Dan kastijdt Hij hem door smart op zijn sponde, Door een koorts in zijn beenderen zonder eind,
20Тако да се животу његовом гади хлеб и души његовој јело најмилије;
20Zodat zijn leven van het brood gaat walgen, Zijn ziel van de begeerlijkste spijs;
21Нестаје тела његовог на очиглед, и измалају се кости његове, које се пре нису виделе,
21Zijn vlees slinkt zienderogen weg, Zijn gebeente, eens onzichtbaar, ligt bloot.
22И душа се његова приближава гробу, и живот његов смрти.
22Maar zelfs als zijn ziel het graf al nabij is, Zijn leven het oord van de doden: Zo hij besluit in zijn hart, zich tot God te keren En hij zijn dwaasheid erkent:
23Ако има гласника, тумача, једног од хиљаде, који би казао човеку дужност његову,
23Dan treedt er voor hem een engel op, Een tolk, een uit de duizend. Dan wijst hij den mens op zijn plicht,
24Тада ће се смиловати на њ, и рећи ће: Избави га да не отиде у гроб; нашао сам откуп.
24Ontfermt zich zijner, en spreekt: Laat hem toch niet in de groeve dalen, Ik heb zijn losprijs gevonden
25И подмладиће се тело његово као у детета, и повратиће се на дане младости своје,
25Zijn vlees worde frisser dan in zijn jeugd, Hij kere tot zijn jonkheid terug!
26Молиће се Богу, и помиловаће га, и гледаће лице његово радујући се, и вратиће човеку по правди његовој.
26Dan laat God Zich verbidden; genadig neemt Hij hem aan, Doet hem zijn aanschijn met jubel aanschouwen, En schenkt den mens zijn gerechtigheid terug.
27Гледајући људи рећи ће: Бејах згрешио, и шта је право изврнуо, али ми не поможе.
27Dan juicht hij het uit voor de mensen, en zegt: Ik heb gezondigd, het recht verdraaid, Maar Hij heeft het niet op mij gewroken!
28Он избави душу моју да не отиде у јаму, и живот мој да гледа светлост.
28Zo behoedt Hij zijn ziel voor de gang naar het graf, En verlustigt zijn leven zich in het licht!
29Гле, све ово чини Бог два пута и три пута човеку,
29Zie, dit alles doet God Tweemaal, driemaal met een mens:
30Да би повратио душу његову од јаме, да би га обасјавала светлост живих.
30Hij brengt zijn leven terug van het graf, En bestraalt hem met het levenslicht!
31Пази, Јове, слушај ме, ћути, да ја говорим.
31Luister dus, Job, en hoor naar mij; Zwijg stil, en laat het spreken aan mij.
32Ако имаш шта рећи, одговори ми; говори, јер сам те рад оправдати;
32Hebt ge dan iets te zeggen, antwoord mij; Spreek dan, want ik geef u gaarne gelijk.
33Ако ли не, слушај ти мене; ћути, и научићу те мудрости.
33Zo niet, luister naar mij, En zwijg, ik zal u wijsheid leren!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.