Јов 18
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1А Вилдад Сушанин одговори и рече:
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
2Кад ћете свршити разговор? Оразумите се, па ћемо онда говорити.
2Wanneer maakt gij eindelijk eens een eind aan uw praten, Wordt gij verstandig, en laat ons aan het woord;
3Зашто се мисли да смо као стока? Зашто смо гадни у вашим очима?
3Waarom worden wij als vee beschouwd, En zijn wij zo dom in uw ogen?
4Који растржеш душу своју у јарости својој, хоће ли се тебе ради оставити земља и стена се преместити са свог места?
4Gij, die in uw woede uzelf verscheurt: Zou om uwentwil de aarde worden ontvolkt, Een rots van haar plaats verwijderd, Een berg van zijn grondslag gerukt?
5Да, видело безбожних угасиће се, и искра огња њиховог неће сијати.
5Waarachtig, het licht van den boze dooft uit, De vlam van zijn vuur blijft niet schijnen;
6Видело ће помркнути у шатору његовом, и жижак ће се његов угасити у њему.
6Het licht wordt donker in zijn tent, De lamp gaat boven hem uit.
7Силни кораци његови стегнуће се, и обориће га његова намера.
7Zijn krachtige tred wordt verlamd, Zijn eigen beleid doet hem struikelen;
8Јер ће се увалити у замку ногама својим и наићи ће на мрежу;
8Want door zijn eigen voeten wordt hij in het net gedreven, En wandelt hij over de mazen.
9Ухватиће га замка за пету и свладаће га лупеж.
9Een klem grijpt zijn hiel, een net houdt hem vast.
10Сакривено му је пругло на земљи, и клопка на стази.
10Zijn strik ligt in de grond verborgen, een val op zijn pad;
11Од свуда ће га страхоте страшити и тераће га устопце.
11Verschrikkingen beangstigen hem van alle kant, En vervolgen hem, stap voor stap.
12Изгладнеће сила његова, и невоља ће бити готова уза њ.
12Het onheil hongert naar hem, De rampspoed staat aan zijn zijde gereed;
13Појешће жиле коже његове, појешће жиле његове првенац смрти.
13Zijn huid wordt door ziekte verteerd, De eersteling van de dood slokt zijn leden op.
14Ишчупаће се из стана његовог узданица његова, и то ће га одвести к цару страшном.
14Hij wordt uit zijn tent gerukt, waar hij zich veilig waande, En zij sleept hem naar den vorst der verschrikking
15Наставаће се у шатору његовом, који неће бити његов, посуће се сумпором стан његов.
15Zij woont in zijn tent, die hem niet langer behoort, En over zijn woning wordt zwavel gestrooid.
16Жиле ће се његове посушити оздо, и озго ће се сасећи гране његове.
16Van onderen verdorren zijn wortels, Van boven verwelken zijn twijgen;
17Спомен ће његов погинути на земљи, нити ће му име бити по улицама.
17Zijn gedachtenis verdwijnt uit het land, Zelfs in de steppe heeft hij geen naam.
18Одагнаће се из светлости у мрак, и избациће се из света.
18Men stoot hem uit het licht de duisternis in, Men jaagt hem uit de wereld weg;
19Ни сина ни унука неће му бити у народу његовом, нити каквог остатка у становима његовим.
19Hij heeft onder zijn volk geen kroost, geen geslacht, In zijn woonplaats geen, die hem rest.
20Чудиће се дану његовом који буду после њега, а који су били пре обузеће их страх.
20Over zijn lot staat het Westen ontsteld, En het Oosten siddert er van:
21Такви су станови безаконикови, и такво је место оног који не зна за Бога.
21Waarachtig, zo gaat het met het verblijf van den boze, Met de woonplaats van hem, die God miskent!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.