Jób 18
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Odpovídaje pak Bildad Suchský, řekl:
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
2Dokudž neučiníte konce řečem? Pomyslte na to, a potom mluviti budeme.
2Wanneer maakt gij eindelijk eens een eind aan uw praten, Wordt gij verstandig, en laat ons aan het woord;
3Proč jsme počteni za hovada? Oškliví jsme jemu, jakž sami vidíte.
3Waarom worden wij als vee beschouwd, En zijn wij zo dom in uw ogen?
4Ó ty, jenž hubíš život svůj zůřením svým, zdaliž pro tebe opuštěna bude země, a odsedne skála z místa svého?
4Gij, die in uw woede uzelf verscheurt: Zou om uwentwil de aarde worden ontvolkt, Een rots van haar plaats verwijderd, Een berg van zijn grondslag gerukt?
5Anobrž světlo bezbožných uhašeno bude, aniž se blyštěti bude jiskra ohně jejich.
5Waarachtig, het licht van den boze dooft uit, De vlam van zijn vuur blijft niet schijnen;
6Světlo se zatmí v stánku jeho, a lucerna jeho v něm zhasne.
6Het licht wordt donker in zijn tent, De lamp gaat boven hem uit.
7Ssouženi budou krokové síly jeho, a porazí jej rada jeho.
7Zijn krachtige tred wordt verlamd, Zijn eigen beleid doet hem struikelen;
8Nebo zapleten jest do síti nohami svými, a v zamotání chodí.
8Want door zijn eigen voeten wordt hij in het net gedreven, En wandelt hij over de mazen.
9Chytí ho za patu osídlo, a zmocní se ho násilník.
9Een klem grijpt zijn hiel, een net houdt hem vast.
10Skrytať jest při zemi smečka jeho, a léčka jeho na stezce.
10Zijn strik ligt in de grond verborgen, een val op zijn pad;
11Odevšad hrůzy jej děsiti budou a dotírati na nohy jeho.
11Verschrikkingen beangstigen hem van alle kant, En vervolgen hem, stap voor stap.
12Hladovitá bude síla jeho, a bída pohotově při boku jeho.
12Het onheil hongert naar hem, De rampspoed staat aan zijn zijde gereed;
13Zžíře žily kůže jeho, zžíře oudy jeho kníže smrti.
13Zijn huid wordt door ziekte verteerd, De eersteling van de dood slokt zijn leden op.
14Uchváceno bude z stánku jeho doufání jeho, a to jej přivede k králi strachů.
14Hij wordt uit zijn tent gerukt, waar hij zich veilig waande, En zij sleept hem naar den vorst der verschrikking
15V stánku jeho hrůza bydleti bude, ač nebyl jeho; posypáno bude obydlí jeho sirou.
15Zij woont in zijn tent, die hem niet langer behoort, En over zijn woning wordt zwavel gestrooid.
16Od zpodku kořenové jeho uschnou, a svrchu osekány budou ratolesti jeho.
16Van onderen verdorren zijn wortels, Van boven verwelken zijn twijgen;
17Památka jeho zahyne z země, aniž jméno jeho slýcháno bude na ulicích.
17Zijn gedachtenis verdwijnt uit het land, Zelfs in de steppe heeft hij geen naam.
18Vyženou ho z světla do tmy, anobrž z okršlku zemského vypudí jej.
18Men stoot hem uit het licht de duisternis in, Men jaagt hem uit de wereld weg;
19Nepozůstaví ani syna ani vnuka v lidu svém, ani jakého ostatku v příbytcích svých.
19Hij heeft onder zijn volk geen kroost, geen geslacht, In zijn woonplaats geen, die hem rest.
20Nade dnem jeho zděsí se potomci, a přítomní strachem podjati budou.
20Over zijn lot staat het Westen ontsteld, En het Oosten siddert er van:
21Takovýť jest zajisté způsob nešlechetného, a takový cíl toho, kterýž nezná Boha silného.
21Waarachtig, zo gaat het met het verblijf van den boze, Met de woonplaats van hem, die God miskent!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.