Jób 35

Kralice Bible (1613)

Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)

1Ještě mluvil Elihu, a řekl:

1Elihoe vervolgde, en sprak:

2Domníváš-liž se, že jsi to s soudem řekl: Spravedlnost má převyšuje Boží?

2Houdt ge dit voor behoorlijk, Noemt ge dit “mijn rechtvaardiging voor God”,

3Nebo jsi řekl: Co mi prospěje, jaký užitek budu míti, bych i nehřešil?

3Als ge vraagt: Wat baat het mij, Wat voordeel heb ik, als ik niet zondig?

4Já odpovím tobě místně, i tovaryšům tvým s tebou.

4Ik zal u antwoord geven op uw vraag, En aan uw vrienden met u.

5Pohleď na nebe a viz, anobrž spatř oblaky, vyšší, než-lis ty.

5Blik naar de hemel op, en zie, Aanschouw de wolken, hoog boven u uit!

6Jestliže bys hřešil, co svedeš proti němu? A byť se i rozmnožily nešlechetnosti tvé, co mu uškodíš?

6Wanneer ge zondigt, wat deert het Hem; Zijn uw misdrijven talrijk, wat doet het Hem;

7Budeš-li spravedlivý, čeho mu udělíš? Aneb co z ruky tvé vezme?

7Zijt ge rechtschapen, wat schenkt ge Hem, Of wat ontvangt Hij van u?

8Každémuť člověku bezbožnost jeho uškodí, a synu člověka spravedlnost jeho prospěje.

8Uw boosheid raakt enkel den mens, als gij, Uw gerechtigheid het mensenkind!

9Z množství nátisk trpících, kteréž k tomu přivodí, aby úpěli a křičeli pro ukrutnost povýšených,

9Men klaagt wel over allerhande verdrukking En jammert onder de macht der tyrannen,

10Žádný neříká: Kde jest Bůh stvořitel můj? Ješto on dává zpěv i v noci.

10Maar men zegt niet: Waar is God, die ons schiep, Die ons visioenen geeft in de nacht,

11On vyučuje nás nad hovada zemská, a nad ptactvo nebeské moudřejší nás činí.

11Die ons onderricht door de dieren der aarde Door de vogels in de lucht ons wijsheid leert.

12Tehdáž volají-li pro pýchu zlých, nebývají vyslyšáni.

12Zo roept men wel, maar Hij antwoordt niet, Om de hoogmoed der bozen.

13A jistě žeť ošemetnosti nevyslýchá Bůh silný, a Všemohoucí nepatří na ni.

13Maar als God niet luistert naar ijdel geroep, De Almachtige er geen aandacht aan schenkt,

14Mnohem méně, jestliže díš: Nepatříš na to. Sám s sebou vejdi v soud před ním, a doufej v něho.

14Hoeveel te minder, als ge beweert, dat ge Hem niet bespeurt, Dat ge een proces met Hem aangaat, en gij op Hem wacht;

15Ale nyní poněvadž nic není těch věcí, navštívil jej hněv jeho; nebo nechce znáti hojnosti této veliké.

15Of zelfs, dat zijn gramschap niet straft, En dat Hij niet eens de misdaad kent!

16A protož marně Job otvírá ústa svá, hloupě rozmnožuje řeči své.

16Job opent zijn mond tot ijdel gezwets, Spreekt grote woorden in onverstand.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.