Hiob 33
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Höre doch, Hiob, meine Rede und merke auf alle meine Worte!
1Luister nu, Job, naar mijn rede, En leen het oor aan heel mijn betoog.
2Siehe, ich tue meinen Mund auf, und meine Zunge redet in meinem Munde.
2Zie, ik heb mijn mond geopend, Mijn tong in mijn gehemelte spreekt;
3Mein Herz soll recht reden, und meine Lippen sollen den reinen Verstand sagen.
3Mijn hart stort woorden van wijsheid uit, Mijn lippen verkonden duidelijke taal!
4Der Geist Gottes hat mich gemacht, und der Odem des Allmächtigen hat mir das Leben gegeben.
4De geest van God heeft mij gemaakt, De adem van den Almachtige mij het leven geschonken;
5Kannst du, so antworte mir; rüste dich gegen mich und stelle dich.
5Antwoord mij dus, zo ge kunt; Houd u gereed, stel u tegen mij op!
6Siehe, ich bin Gottes ebensowohl als du, und aus Lehm bin ich auch gemacht.
6Ik ben dus voor God aan u gelijk, Ook ik ben gekneed uit leem:
7Siehe, du darfst vor mir nicht erschrecken, und meine Hand soll dir nicht zu schwer sein.
7Dus behoeft u geen vrees voor mij te verschrikken Mijn hand niet zwaar u te drukken.
8Du hast geredet vor meinen Ohren; die Stimme deiner Reden mußte ich hören:
8Ge hebt voor mijn eigen oren verklaard, En ik heb uw woorden verstaan:
9“Ich bin rein, ohne Missetat, unschuldig und habe keine Sünde;
9“Ik ben rein, zonder zonde, Ik ben zuiver, op mij rust geen schuld!”
10siehe, er hat eine Sache gegen mich gefunden, er achtet mich für einen Feind;
10“Toch vindt Hij klachten tegen mij, En behandelt mij als zijn vijand;
11er hat meinen Fuß in den Stock gelegt und hat acht auf alle meine Wege.”
11Hij steekt mijn voeten in het blok, Bespiedt al mijn gangen.
12Siehe, darin hast du nicht recht, muß ich dir antworten; denn Gott ist mehr als ein Mensch.
12Zie, als ik roep, antwoordt Hij niet Want God is groter dan een mens!”
13Warum willst du mit ihm zanken, daß er dir nicht Rechenschaft gibt alles seines Tuns?
13Hoe hebt ge Hem durven verwijten, Dat Hij op geen van uw woorden antwoord geeft?
14Denn in einer Weise redet Gott und wieder in einer anderen, nur achtet man's nicht.
14Het is, omdat God slechts eenmaal spreekt, En het geen tweede keer herhaalt:
15Im Traum, im Nachtgesicht, wenn der Schlaf auf die Leute fällt, wenn sie schlafen auf dem Bette,
15In een droom, in een nachtelijk visioen In de sluimering op de sponde.
16da öffnet er das Ohr der Leute und schreckt sie und züchtigt sie,
16Dan opent Hij het oor van de mensen, En verschrikt hen door zijn visioenen,
17daß er den Menschen von seinem Vornehmen wende und behüte ihn vor Hoffart
17Om den mens van trots te weerhouden, Den man voor hoogmoed te behoeden;
18und verschone seine Seele vor dem Verderben und sein Leben, daß es nicht ins Schwert falle.
18Om zo zijn ziel voor de groeve te bewaren, Zijn leven voor de gang naar het graf.
19Auch straft er ihn mit Schmerzen auf seinem Bette und alle seinen Gebeine heftig
19Dan kastijdt Hij hem door smart op zijn sponde, Door een koorts in zijn beenderen zonder eind,
20und richtet ihm sein Leben so zu, daß ihm vor seiner Speise ekelt, und seine Seele, daß sie nicht Lust zu essen hat.
20Zodat zijn leven van het brood gaat walgen, Zijn ziel van de begeerlijkste spijs;
21Sein Fleisch verschwindet, daß man's nimmer sehen kann; und seine Gebeine werden zerschlagen, daß man sie nicht gerne ansieht,
21Zijn vlees slinkt zienderogen weg, Zijn gebeente, eens onzichtbaar, ligt bloot.
22daß seine Seele naht zum Verderben und sein Leben zu den Toten.
22Maar zelfs als zijn ziel het graf al nabij is, Zijn leven het oord van de doden: Zo hij besluit in zijn hart, zich tot God te keren En hij zijn dwaasheid erkent:
23So dann für ihn ein Engel als Mittler eintritt, einer aus tausend, zu verkündigen dem Menschen, wie er solle recht tun,
23Dan treedt er voor hem een engel op, Een tolk, een uit de duizend. Dan wijst hij den mens op zijn plicht,
24so wird er ihm gnädig sein und sagen: “Erlöse ihn, daß er nicht hinunterfahre ins Verderben; denn ich habe eine Versöhnung gefunden.”
24Ontfermt zich zijner, en spreekt: Laat hem toch niet in de groeve dalen, Ik heb zijn losprijs gevonden
25Sein Fleisch wird wieder grünen wie in der Jugend, und er wird wieder jung werden.
25Zijn vlees worde frisser dan in zijn jeugd, Hij kere tot zijn jonkheid terug!
26Er wird Gott bitten; der wird ihm Gnade erzeigen und wird ihn sein Antlitz sehen lassen mit Freuden und wird dem Menschen nach seiner Gerechtigkeit vergelten.
26Dan laat God Zich verbidden; genadig neemt Hij hem aan, Doet hem zijn aanschijn met jubel aanschouwen, En schenkt den mens zijn gerechtigheid terug.
27Er wird vor den Leuten bekennen und sagen: “Ich hatte gesündigt und das Recht verkehrt; aber es ist mir nicht vergolten worden.
27Dan juicht hij het uit voor de mensen, en zegt: Ik heb gezondigd, het recht verdraaid, Maar Hij heeft het niet op mij gewroken!
28Er hat meine Seele erlöst, daß sie nicht führe ins Verderben, sondern mein Leben das Licht sähe.”
28Zo behoedt Hij zijn ziel voor de gang naar het graf, En verlustigt zijn leven zich in het licht!
29Siehe, das alles tut Gott zwei-oder dreimal mit einem jeglichen,
29Zie, dit alles doet God Tweemaal, driemaal met een mens:
30daß er seine Seele zurückhole aus dem Verderben und erleuchte ihn mit dem Licht der Lebendigen.
30Hij brengt zijn leven terug van het graf, En bestraalt hem met het levenslicht!
31Merke auf, Hiob, und höre mir zu und schweige, daß ich rede!
31Luister dus, Job, en hoor naar mij; Zwijg stil, en laat het spreken aan mij.
32Hast du aber was zu sagen, so antworte mir; Sage an! ich wollte dich gerne rechtfertigen.
32Hebt ge dan iets te zeggen, antwoord mij; Spreek dan, want ik geef u gaarne gelijk.
33Hast du aber nichts, so höre mir zu und schweige; ich will dich die Weisheit lehren.
33Zo niet, luister naar mij, En zwijg, ik zal u wijsheid leren!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.