Tingtoeng 107
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1A sitlohnah tah kumhal hil ham a then dongah BOEIPA te uem uh lah.
1Brengt Jahweh dank, want Hij is goed, En zijn genade duurt eeuwig!
2Rhal kut lamkah a tlan hlang loh BOEIPA kah a tlan te thui saeh.
2Zo moeten getuigen, die door Jahweh verlost zijn, En door Hem uit de nood zijn gered;
3Te vaengah amih te khocuk, khotlak, tlangpuei, tuitunli, khohmuen amkah a coi.
3Die Hij van alle kant hierheen heeft gebracht, Van oost en west, van noord en zuid.
4Khosoek khopong ah khopuei tolrhum longpuei a hmuh uh mueh la kho a hmang uh.
4Sommigen doolden in woestijn en wildernis rond, Zonder de weg naar hun woonplaats te vinden;
5Bungpong neh tuihalh la a khuiah a hinglu te rhae.
5Ze leden honger en dorst, En hun leven verkwijnde.
6Kho a bing vaengah BOEIPA te a khue uh tih khobing khui lamkah amih te a huul.
6Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
7Te dongah amih te tolrhum khopuei la caeh ham a thuem longpuei neh a hoihaeng.
7Hij bracht ze weer op de veilige weg, Zodat ze hun woonplaats bereikten.
8Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
8Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
9A hinglu aka halthi te tuihalh a dip pah sak tih a hinglu aka pongnaeng te khaw hnothen a cung sak.
9Want den dorstige heeft Hij gelaafd, Den hongerige heeft Hij verzadigd!
10Hlangvang tah khohmuep neh dueknah hlipkhup kah thirhui neh phacipphabaem la aka ngol thongtla la coeng uh.
10Anderen zaten in duister en donker, In ellende en boeien gekluisterd;
11Pathen kah olka te a koek uh tih Khohni kah oluen khaw a tlaitlaek uh.
11Want ze hadden zich tegen Gods geboden verzet, En de vermaning van den Allerhoogste veracht;
12Te dongah thakthaenah dongla a kunyun sak tih a lungbuei a toh uh vaengah bom pawh.
12Zo was door rampspoed de moed hun ontzonken, En reddeloos stortten ze neer.
13Tedae kho a bing uh vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah koep a khang.
13Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
14Amih te khohmuep neh dueknah hlipkhup lamkah a poh tih a kuelrhui khaw a bawt pah.
14Hij haalde ze uit het duister en donker, En verbrak hun boeien.
15Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
15Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
16Rhohum thohkhaih te a phil tih thicung thohkalh khaw a tloek.
16Want metalen poorten heeft Hij verbrijzeld, Ijzeren grendels in stukken geslagen!
17Amih tah boekoek longpuei kah hlang ang neh amamih kathaesainah dongah phaep uh.
17Anderen werden ziek door hun zondige wandel, Hadden smarten te lijden om hun schuld;
18A hinglu loh caak boeih a tuei pah uh tih dueknah vongka te a paan uh.
18Alle voedsel begon hun te walgen, En ze stonden al dicht bij de poorten des doods.
19Kho a bing vaengah BOEIPA taengah pang uh tih amih te khobing khui lamkah a khang.
19Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten.
20A ol a hlah phoeiah amih a hoeih sak tih amih rhomhmop te a poeng a hal sak.
20Hij sprak: en ze werden genezen, En Hij ontrukte hen weer aan het graf.
21Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
21Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
22Te dongah uemonah hmueih te nawn uh saeh lamtah tamlung neh a bibi te doek uh saeh.
22Laat ze dankoffers brengen, En jubelend zijn werken vermelden!
23Sangpho neh tuitunli ah suntla uh tih tui puei ah bitat aka saii rhoek loh,
23Anderen staken op schepen in zee, Om handel te drijven op de onmetelijke wateren.
24BOEIPA kah bibi neh a laedil kah khobaerhambae te a hmuh uh.
24Ook zij hebben Jahweh’s werken aanschouwd, In de kolken zijn wonderen.
25A voek vaengah hlipuei khohli thoo tih tuilae khaw samboek.
25Hij sprak: en er stak een stormwind op, Die zwiepte de golven omhoog;
26Vaan la luei uh tih tuidung la a suntlak uh vaengah a hinglu tah yoethaenah neh paci uh.
26Ze vlogen op naar de hemel, ploften neer in de diepten, En vergingen van angst;
27Yurhui bangla lam uh tih a yoka dongah a cueihnah boeih hma uh.
27Ze rolden en tuimelden, als waren ze dronken, En al hun zeemanschap was tevergeefs.
28Kho a bing vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah a poh.
28Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
29Hlipuei te bidip la a duem sak tih tuiphu rhoek khaw ngam uh.
29Hij bedaarde de storm tot een bries, En de golven legden zich neer;
30Tuiphu a sap vaengah a kohoe uh tih amamih kah a naepnah langdai la a mawt.
30Wat waren ze blij, toen het kalm was geworden, En Hij hen naar de verbeide haven geleidde!
31Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
31Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
32Te dongah pilnam hlangping lakliah amah te pomsang uh saeh lamtah patong rhoek kah tolrhum ah thangthen uh saeh.
32Hem in de volksgemeente roemen, Hem in de raad der oudsten prijzen!
33Tuiva te khosoek la, tuiphuet tui khaw tuihang la a khueh.
33Rivieren maakt Hij tot steppe, Waterbronnen tot dorstige grond;
34Cangthen kho khaw boethae loh kho a sak thil dongah lungkaehlai la,
34Vruchtbaar land tot zilte bodem, Om de boosheid van zijn bewoners.
35khosoek te tuibap tui la, rhamrhae lai khaw tuiphuet tui la a khueh.
35Maar van de steppe maakt Hij een vijver, Waterbronnen van het dorre land;
36Teah te bungpong rhoek kho a sak sak tih tolrhum khopuei a thong uh.
36Daar zet Hij de hongerigen neer, Om er zich een woonplaats te stichten.
37Te vaengah khohmuen a tawn uh tih misur a tue dongah a vuei a thaih cuen.
37Ze bezaaien hun akkers, beplanten hun gaarden, En oogsten hun vruchten.
38Amih te yoethen a paek tih muep a ping uh vaengah a rhamsa khaw polpai sak pawh.
38Hij zegent hen: ze worden zeer talrijk, En Hij vermeerdert hun vee.
39Tedae a polpai uh vaengah caya yoethae neh kothae dongah ngam uh sut.
39En nemen ze af in getal, en gaan ze ten onder Door verdrukking, ellende en jammer:
40Hlangcong rhoek te nueihbu a hawk thil tih long mueng hinghong la kho a hmang sak.
40Dan geeft Hij de tyrannen prijs aan de schande, En laat ze door de wildernis dolen.
41Tedae khodaeng te phacipphabaem lamkah a hoeptlang tih a hui a ko te boiva bangla a khueh.
41Maar den arme heft Hij uit de ellende weer op, En maakt zijn geslacht weer talrijk als kudden:
42Aka thuem rhoek loh a hmuh uh vaengah a kohoe uh dae dumlai boeih long tah a ka khoep a buem.
42De vromen zien het, en juichen; Maar wat boos is, zwijgt stil.
43U khaw aka cueih long tah hekah he kuem saeh lamtah BOEIPA kah sitlohnah te yakming uh saeh.
43Wie wijs is, neemt het ter harte, En beseft de goedheid van Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.