Saam 107
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Angraeng loe hoih pongah, angmah khaeah kawnhaih lok to thui oh; a palungnathaih loe dungzan khoek to cak.
1Brengt Jahweh dank, want Hij is goed, En zijn genade duurt eeuwig!
2Angraeng mah akrang ih kaminawk mah, anih mah ni misa ban thung hoiah ang krang,
2Zo moeten getuigen, die door Jahweh verlost zijn, En door Hem uit de nood zijn gered;
3Anih mah ni, ni angyae, niduem, aluek, aloih, prae congca hoiah nihcae to nawnto pakhueng, tiah thui o nasoe.
3Die Hij van alle kant hierheen heeft gebracht, Van oost en west, van noord en zuid.
4Nihcae loe praezaek ah bomkung om ai ah amhet o; khosak hanah vangpui doeh hnu o ai.
4Sommigen doolden in woestijn en wildernis rond, Zonder de weg naar hun woonplaats te vinden;
5Zok amthlam hoi tui anghae ah a oh o moe, a hinghaih thazai o sut.
5Ze leden honger en dorst, En hun leven verkwijnde.
6Raihaih tong naah Angraeng khaeah a qah o, to naah anih mah patangkhanghaih thung hoiah nihcae to pahlong.
6Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
7Anih mah a oh o haih vangpui thungah phak o thai hanah, katoeng loklam hoiah caeh haih.
7Hij bracht ze weer op de veilige weg, Zodat ze hun woonplaats bereikten.
8A hoihhaih hoi kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
8Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
9Hinghaih tui anghae kami to anih mah dipsak moe, hinghaih zok amthlam kami doeh caak hanah kahoih hmuen hoiah a koisak.
9Want den dorstige heeft Hij gelaafd, Den hongerige heeft Hij verzadigd!
10To baktih kami loe vinghaih hoi duekhaih tahlip thungah anghnut o, patangkhang o moe, sumqui hoiah pathlet o,
10Anderen zaten in duister en donker, In ellende en boeien gekluisterd;
11nihcae loe Sithaw ih loknawk to aek o moe, Kasang koek mah thuih ih lok to tidoeh sah o ai pongah, to tiah oh o.
11Want ze hadden zich tegen Gods geboden verzet, En de vermaning van den Allerhoogste veracht;
12To pongah nihcae mah palungthin pahnaem o thai hanah, karai tok to a saksak; nihcae loe amthaek o, kalawnkung mi doeh om ai.
12Zo was door rampspoed de moed hun ontzonken, En reddeloos stortten ze neer.
13Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, nihcae patangkhanghaih thung hoiah anih mah pahlong.
13Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
14Anih mah vinghaih, duekhaih tahlip thung hoiah zaeh moe, sumquinawk to a khramh pae.
14Hij haalde ze uit het duister en donker, En verbrak hun boeien.
15A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawkthui o nasoe!
15Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
16Tipongah tih nahaeloe anih mah sumkamling hoi sak ih khongkha to khaeh moe, ataehhaih sumboeng doeh adaem pae boih boeh.
16Want metalen poorten heeft Hij verbrijzeld, Ijzeren grendels in stukken geslagen!
17Thoemto kaminawk loe lokaekhaih pongah amthu o moe, a sakpazae o haih pongah, patangkhang o.
17Anderen werden ziek door hun zondige wandel, Hadden smarten te lijden om hun schuld;
18Buh aannawk to panuet o moe, duekhaih khongkha taengah a phak o.
18Alle voedsel begon hun te walgen, En ze stonden al dicht bij de poorten des doods.
19Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, nihcae patanghaih thung hoiah anih mah pahlong.
19Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten.
20Anih mah lok to thuih moe, nihcae to ngantuisak; amrohaih thung hoiah nihcae to pahlong.
20Hij sprak: en ze werden genezen, En Hij ontrukte hen weer aan het graf.
21A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
21Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
22Anghoehaih hoiah hmuenpaekhaih to tathlang o nasoe loe, a sak ih hmuennawk to anghoehaih hoiah taphong o nasoe.
22Laat ze dankoffers brengen, En jubelend zijn werken vermelden!
23Palongpuinawk hoiah tuipui thungah kacaeh, tuipui nuiah toksah kaminawk loe,
23Anderen staken op schepen in zee, Om handel te drijven op de onmetelijke wateren.
24Angraeng ih hmuenmaenawk hoi a sak ih tui thungah kaom dawnrai hmuennawk to hnuk o.
24Ook zij hebben Jahweh’s werken aanschouwd, In de kolken zijn wonderen.
25Anih mah lokpaek naah takhi song moe, tuiphunawk to angthawksak.
25Hij sprak: en er stak een stormwind op, Die zwiepte de golven omhoog;
26Tuiphunawk loe van khoek to angthawk o tahang moe, tui thungah krak o tathuk let; zitthoh parai pongah, palungboeng o.
26Ze vlogen op naar de hemel, ploften neer in de diepten, En vergingen van angst;
27Nihcae loe ahnuk ahma angthuih o, mu paqui kami baktiah a caeh o moe, poekhaih palung boeng o sut.
27Ze rolden en tuimelden, als waren ze dronken, En al hun zeemanschap was tevergeefs.
28Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, palungboenghaih thung hoiah nihcae to a zaeh.
28Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
29Anih mah takhi sae to dipsak moe, tuiphunawk to anghaksak.
29Hij bedaarde de storm tot een bries, En de golven legden zich neer;
30Tui anghak naah nihcae anghoe o; to naah a caeh koeh o haih ahmuen ah nihcae to a zaeh.
30Wat waren ze blij, toen het kalm was geworden, En Hij hen naar de verbeide haven geleidde!
31A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
31Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
32Kaminawk angpophaih ahmuen ah anih to pakoeh oh loe, kacoehtanawk amkhuenghaih ahmuen ah anih to saphaw oh.
32Hem in de volksgemeente roemen, Hem in de raad der oudsten prijzen!
33Anih loe vapuinawk to praezaek ah angcoengsak moe, tuibap ahmuen doeh long karoem ah angcoengsak,
33Rivieren maakt Hij tot steppe, Waterbronnen tot dorstige grond;
34to ahmuen ah kaom kaminawk ih sethaih pongah, long kahoih prae to thingthai qumpo tacawt thai ai ahmuen ah angcoengsak.
34Vruchtbaar land tot zilte bodem, Om de boosheid van zijn bewoners.
35Praezaek to tuili ah angcoengsak moe, long karoem to tuibap ah angcoengsak.
35Maar van de steppe maakt Hij een vijver, Waterbronnen van het dorre land;
36To ah zok amthlam kaminawk to ohsak moe, angmacae oh haih hanah vangpui to sak o.
36Daar zet Hij de hongerigen neer, Om er zich een woonplaats te stichten.
37Lawknawk a tawnh o, misur takha a sak o moe, kating ai athaihnawk to tacawt.
37Ze bezaaien hun akkers, beplanten hun gaarden, En oogsten hun vruchten.
38Nihcae to tahamhoihaih a paek moe, pop parai ah angpung o; nihcae ih maitaw hoi tuunawk doeh tamsisak ai.
38Hij zegent hen: ze worden zeer talrijk, En Hij vermeerdert hun vee.
39Nihcae loe pacaekthlaekhaih, patangkhanghaih hoi palungsethaih pongah, kami to tamsi o moe, khosak ahnaem o tathuk let.
39En nemen ze af in getal, en gaan ze ten onder Door verdrukking, ellende en jammer:
40Anih mah Angraeng ih capanawk to azathaih tongsak moe, loklam kaom ai praezaek ah amhetsak.
40Dan geeft Hij de tyrannen prijs aan de schande, En laat ze door de wildernis dolen.
41Toe amtang kaminawk to patanghaih thung hoiah tapom tahang moe, tuunawk baktiah imthong ah angcoengsak.
41Maar den arme heft Hij uit de ellende weer op, En maakt zijn geslacht weer talrijk als kudden:
42Katoeng kaminawk mah to hmuen to hnuk o naah anghoe o tih; kahoih ai kaminawk boih loe angmacae ih pakha to tamuep o tih.
42De vromen zien het, en juichen; Maar wat boos is, zwijgt stil.
43Palungha kami loe, hae hmuennawk hae poek ueloe, Angraeng amlunghaih to panoek o tih.
43Wie wijs is, neemt het ter harte, En beseft de goedheid van Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.