Jezussirach 24
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Vijfde reeks. De wijsheid en onze verhouding tot anderen. Inleiding. Het hooglied der wijsheid. De wijsheid gaat zichzelve prijzen, Te midden van haar volk zich roemen.
1[Sapientia laudabit animam suam, et in Deo honorabitur, et in medio populi sui gloriabitur,
2Zij opent haar mond in de gemeente van den Allerhoogste, En gaat zich verheffen voor zijn heirschaar; Bij het uitverkoren volk gaat zij zich loven, En onder de gezegenden zich verheerlijken:
2et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum, et in conspectu virtutis illius gloriabitur,
3“Uit de mond des Allerhoogsten kwam ik voort, En bedekte de aarde als een nevel;
3et in medio populi sui exaltabitur, et in plenitudine sancta admirabitur,
4In de hoogten had ik mijn woontent, Op de wolkenzuil mijn troon.
4et in multitudine electorum habebit laudem, et inter benedictos benedicetur, dicens:
5Ik alleen doorliep de kring des hemels, En wandelde in de diepten van de afgrond;
5Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam.
6Over de golven der zee en heel de aarde, In iedere stam en volk toonde zich mijn macht.
6Ego feci in cælis ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram.
7Bij die allen zocht ik een rustplaats, Een erfdeel, waar ik kon blijven.
7Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis.
8Toen gaf de Schepper van het heelal mij zijn bevel; Hij, die mij vormde, wees mijn tent een plaats, En sprak: “In Jakob zal uw woontent zijn, In Israël uw erfdeel.”
8Gyrum cæli circuivi sola, et profundum abyssi penetravi: in fluctibus maris ambulavi.
9Vóór de eeuwen, van de aanvang af door Hem gevormd, Blijf ik tot in eeuwigheid bestaan.
9Et in omni terra steti: et in omni populo,
10In de heilige tent deed ik dienst voor zijn aanschijn, En kreeg ik op de Sion vaste voet;
10et in omni gente primatum habui:
11Hij deed mij wonen in zijn geliefde stad, En vestigde in Jerusalem mijn heerschappij.
11et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. Et in his omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate Domini morabor.
12Zo schoot ik wortel in een roemvol volk, In het erfdeel van Jahweh, midden in zijn bezit.
12Tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium: et qui creavit me, requievit in tabernaculo meo.
13Ik rees omhoog als een ceder op de Libanon, Als een cypres op de berg Hermon;
13Et dixit mihi: In Jacob inhabita, et in Israël hæreditare, et in electis meis mitte radices.]
14Ik schoot op als een palm in En-Gédi, Als rozenstruiken in Jericho, Als een schone olijf op het veld, En groot werd ik als een plataan.
14[Ab initio et ante sæcula creata sum, et usque ad futurum sæculum non desinam: et in habitatione sancta coram ipso ministravi.
15Ik geurde als kaneel en muskaat, Verspreidde zoete reuk als kostelijke mirre, Als hars of nagelen en balsem, Als de geur van wierook in de Tent.
15Et sic in Sion firmata sum, et in civitate sanctificata similiter requievi, et in Jerusalem potestas mea.
16Ik strekte als een terebint mijn takken uit, En mijn twijgen waren vol schoonheid en pracht;
16Et radicavi in populo honorificato, et in parte Dei mei hæreditas illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea.]
17Als een wijnstok schoot ik frisse loten, En mijn bloesem gaf heerlijke en rijke vrucht.
17[Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cypressus in monte Sion:
18Ik ben de moeder van de schone liefde, Van de godsvrucht, de kennis en de heilige hoop; In mij is alle genade van leven en waarheid, In mij alle hoop op leven en deugd.
18quasi palma exaltata sum in Cades, et quasi plantatio rosæ in Jericho:
19Komt tot mij, gij die mij begeert, En verzadigt u aan mijn vruchten.
19quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis.
20Aan mij te denken is zoeter dan honing, Mij te bezitten gaat boven honingraat uit;
20Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris:
21Wie mij eten, blijven naar mij hongeren, Wie mij drinken, dorsten naar meer.
21et quasi storax, et galbanus, et ungula, et gutta, et quasi Libanus non incisus vaporavi habitationem meam, et quasi balsamum non mistum odor meus.
22Wie naar mij luistert, wordt nimmer te schande, En wie zich om mij beijveren, zondigen niet.”
22Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei honoris et gratiæ.
23Dit alles is het Verbondsboek van den Allerhoogste, De wet, die Moses gaf als erfgoed voor Jakobs gemeenten;
23Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris: et flores mei fructus honoris et honestatis.
no verse 24 in this text
24Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei.
25Die wijsheid geeft, overvloedig als de Pisjon, Als de Tigris in de dagen der eerstelingen;
25In me gratia omnis viæ et veritatis: in me omnis spes vitæ et virtutis.
26Die inzicht verleent, zo vol als de Eufraat, Als de Jordaan in de dagen van de oogst.
26Transite ad me, omnes qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini:
27Die kennis doet stromen als de Nijl, Als de Gichon in de tijd van de wijnoogst.
27spiritus enim meus super mel dulcis, et hæreditas mea super mel et favum.
28Geen eerste heeft haar kunnen doorgronden, Geen laatste heeft haar doorvorst;
28Memoria mea in generatione sæculorum.
29Want rijker dan de zee is haar inhoud, Rijker dan de grote Oceaan haar zin.
29Qui edunt me, adhuc esurient, et qui bibunt me, adhuc sitient.
30En ik kwam als een zijtak uit die stroom, Als een kanaal, dat een lusthof bevloeit.
30Qui audit me non confundetur, et qui operantur in me non peccabunt:
31Ik sprak: “Drenken wil ik mijn hof, En besproeien mijn weide.” En zie, mijn zijtak wies tot een stroom, En mijn stroom tot een zee.
31qui elucidant me, vitam æternam habebunt.]
32Nog meer wil ik wijsheid doen stralen als de morgen, En tot in de verte ze doen lichten;
32[Hæc omnia liber vitæ, et testamentum Altissimi, et agnitio veritatis.
33Verder nog de onderrichting als een profetie laten stromen, En ze achterlaten voor verre geslachten.
33Legem mandavit Moyses in præceptis justitiarum, et hæreditatem domui Jacob, et Israël promissiones.
34Ziet, ik zwoeg niet voor mijzelf alleen, Maar ook voor allen, die haar zoeken.
34Posuit David, puero suo, excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum.
no verse 35 in this text
35Qui implet quasi Phison sapientiam, et sicut Tigris in diebus novorum:
no verse 36 in this text
36qui adimplet quasi Euphrates sensum, qui multiplicat quasi Jordanis in tempore messis:
no verse 37 in this text
37qui mittit disciplinam sicut lucem, et assistens quasi Gehon in die vindemiæ.
no verse 38 in this text
38Qui perficit primus scire ipsam, et infirmior non investigabit eam.
no verse 39 in this text
39A mari enim abundavit cogitatio ejus, et consilium illius ab abysso magna.
no verse 40 in this text
40Ego sapientiam effudi flumina:
no verse 41 in this text
41ego quasi trames aquæ immensæ de fluvio: ego quasi fluvii dioryx, et sicut aquæductus exivi de paradiso.
no verse 42 in this text
42Dixi: Rigabo hortum meum plantationum, et inebriabo prati mei fructum.
no verse 43 in this text
43Et ecce factus est mihi trames abundans, et fluvius meus appropinquavit ad mare:
no verse 44 in this text
44quoniam doctrinam quasi antelucanum illumino omnibus, et enarrabo illam usque ad longinquum.
no verse 45 in this text
45Penetrabo omnes inferiores partes terræ, et inspiciam omnes dormientes, et illuminabo omnes sperantes in Domino.
no verse 46 in this text
46Adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam, et relinquam illam quærentibus sapientiam, et non desinam in progenies illorum usque in ævum sanctum.
no verse 47 in this text
47Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.