สดุดี 137

Freedom Bible (Thai)

Synodal Translation (Синодальный перевод)

1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน

1Славлю Тебя всем сердцем моим, пред богами пою Тебе, что Ты услышал все слова уст моих.

2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น

2Поклоняюсь пред святым храмом Твоим и славлю имя Твое за милость Твою и за истину Твою, ибо Ты возвеличил слово Твое превыше всякого имени Твоего.

3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”

3В день, когда я воззвал, Ты услышал меня, вселил в душу мою бодрость.

4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?

4Прославят Тебя, Господи, все цари земные, когда услышат слова уст Твоих

5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ

5и воспоют пути Господни, ибо велика слава Господня.

6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน

6Высок Господь: и смиренного видит, и гордого узнает издали.

7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”

7Если я пойду посреди напастей, Ты оживишь меня, прострешь на ярость врагов моих руку Твою, и спасет меня десница Твоя.

8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข

8Господь совершит за меня! Милость Твоя, Господи, вовек: дело рук Твоих не оставляй.

9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข

no verse 9 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.