สดุดี 137

Freedom Bible (Thai)

Reina-Valera 1909

1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน

1JUNTO á los ríos de Babilonia, allí nos sentábamos, y aun llorábamos, acordándonos de Sión.

2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น

2Sobre los sauces en medio de ella colgamos nuestras arpas.

3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”

3Y los que allí nos habían llevado cautivos nos pedían que cantásemos, y los que nos habían desolado nos pedían alegría, diciendo :

4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?

4Cantadnos algunos de los himnos de Sión. ¿Cómo cantaremos canción de Jehová en tierra de extraños?

5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ

5Si me olvidare de ti, oh Jerusalem, mi diestra sea olvidada.

6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน

6Mi lengua se pegue á mi paladar, si de ti no me acordare; si no ensalzare á Jerusalem como preferente asunto de mi alegría.

7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”

7Acuérdate, oh Jehová, de los hijos de Edom en el día de Jerusalem; quienes decían: Arrasadla, arrasadla hasta los cimientos.

8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข

8Hija de Babilonia destruída, bienaventurado el que te diere el pago de lo que tú nos hiciste.

9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข

9Bienaventurado el que tomará y estrellará tus niños contra las piedras.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.