Матеј 22
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
1E GESÙ, messosi a parlare, da capo ragionò loro in parabole, dicendo:
2Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
2Il regno de' cieli è simile ad un re, il qual fece le nozze al suo figliuolo.
3И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
3E mandò i suoi servitori a chiamar gl'invitati alle nozze, ma essi non vollero venire.
4Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
4Di nuovo mandò altri servitori, dicendo: Dite agl'invitati: Ecco, io ho apparecchiato il mio desinare, i miei giovenchi, e i miei animali ingrassati sono ammazzati, ed ogni cosa è apparecchiata; venite alle nozze.
5А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
5Ma essi non curando sene , se ne andarono, chi alla sua possessione, chi alla sua mercatanzia.
6А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
6E gli altri, presi i suoi servitori, li oltraggiarono ed uccisero.
7А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
7E quel re, udito ciò, si adirò, e mandò i suoi eserciti, e distrusse que' micidiali, ed arse la lor città.
8Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
8Allora egli disse a' suoi servitori: Ben son le nozze apparecchiate, ma i convitati non n'erano degni.
9Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
9Andate adunque in su i capi delle strade, e chiamate alle nozze chiunque troverete.
10И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
10E quei servitori, usciti in su le strade, raunarono tutti coloro che trovarono, cattivi e buoni, e il luogo del le nozze fu ripieno di persone ch'erano a tavola.
11Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
11Or il re, entrato per vedere quei che erano a tavola, vide quivi un uomo che non era vestito di vestimento da nozze.
12И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
12E gli disse: Amico, come sei entrato qua, senza aver vestimento da nozze? E colui ebbe la bocca chiusa.
13Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
13Allora il re disse a' servitori: Legategli le mani e i piedi, e toglietelo, e gettatelo nelle tenebre di fuori. Ivi sarà il pianto, e lo stridor dei denti.
14Јер су многи звани, али је мало избраних.
14Perciocchè molti son chiamati, ma pochi eletti.
15Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
15ALLORA i Farisei andarono, e tenner consiglio come lo sorprenderebbero in fallo nelle sue parole.
16И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
16E gli mandarono i lor discepoli, con gli Erodiani, a dirgli: Maestro, noi sappiamo che tu sei verace, e che insegni la via di Dio in verità, e che non ti curi d'alcuno; perciocchè tu non riguardi alla qualità delle persone degli uomini.
17Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
17Dicci adunque: Che ti par egli? È egli lecito di dare il censo a Cesare, o no?
18Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
18E Gesù, riconosciuta la lor malizia, disse: Perchè mi tentate, o ipocriti?
19Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
19Mostratemi la moneta del censo. Ed essi gli porsero un denaro.
20И рече им: Чији је образ овај и натпис?
20Ed egli disse loro: Di chi è questa figura, e questa soprascritta?
21И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
21Essi gli dissero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare le cose che appartengono a Cesare, e a Dio le cose che appartengono a Dio.
22И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
22Ed essi, udito ciò , si maravigliarono, e, lasciatolo, se ne andarono.
23Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
23IN quell'istesso giorno vennero a lui i Sadducei, i quali dicono che non vi è risurrezione, e lo domandarono, dicendo:
24говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
24Maestro, Mosè ha detto: Se alcuno muore senza figliuoli, sposi il suo fratello per ragione d'affinità la moglie di esso, e susciti progenie al suo fratello.
25У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
25Or appo noi vi erano sette fratelli; e il primo, avendo sposata moglie, morì; e, non avendo progenie, lasciò la sua moglie al suo fratello.
26А тако и други, и трећи, све до седмог.
26Simigliantemente ancora il secondo, e il terzo, fino a tutti e sette.
27А после свих умре и жена.
27Ora, dopo tutti, morì anche la donna.
28О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
28Nella risurrezione adunque, di cui d'infra i sette sarà ella moglie? poichè tutti l'hanno avuta.
29А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
29Ma Gesù, rispondendo, disse loro: Voi errate, non intendendo le Scritture, nè la potenza di Dio.
30Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
30Perciocchè nella risurrezione non si prendono, nè si dànno mogli; anzi gli uomini son nel cielo come angeli di Dio.
31А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
31E quant'è alla risurrezione de' morti, non avete voi letto ciò che vi fu detto da Dio, quando disse:
32Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
32Io son l'Iddio d'Abrahamo, e l'Iddio d'Isacco, e l'Iddio di Giacobbe? Iddio non è l'Iddio de' morti, ma de' viventi.
33И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
33E le turbe, udite queste cose, stupivano della sua dottrina.
34А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
34ED i Farisei, udito ch'egli avea chiusa la bocca a' Sadducei, si raunarono insieme.
35И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
35E un dottor della legge lo domandò, tentandolo, e dicendo:
36Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
36Maestro, quale è il maggior comandamento della legge?
37А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
37E Gesù gli disse: Ama il Signore Iddio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutta la mente tua.
38Ово је прва и највећа заповест.
38Quest'è il primo, e il gran comandamento.
39А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
39E il secondo, simile ad esso, è: Ama il tuo prossimo come te stesso.
40О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
40Da questi due comandamenti dipendono tutta la legge, ed i profeti.
41А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
41ED essendo i Farisei raunati, Gesù domandò loro, dicendo:
42говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
42Che vi par egli del Cristo? di chi è egli figliuolo? Essi gli dicono: Di Davide.
43Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
43Egli disse loro: Come adunque Davide lo chiama egli in ispirito Signore, dicendo:
44Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране, док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим?
44Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi?
45Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
45Se dunque Davide lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?
46И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
46E niuno poteva rispondergli nulla; niuno eziandio ardì più, da quel dì innanzi, fargli alcuna domanda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.