Матеј 22
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
1και αποκριθεισ ο ιησουσ παλιν ειπεν αυτοισ εν παραβολαισ λεγων
2Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
2ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστισ εποιησεν γαμουσ τω υιω αυτου
3И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
3και απεστειλεν τουσ δουλουσ αυτου καλεσαι τουσ κεκλημενουσ εισ τουσ γαμουσ και ουκ ηθελον ελθειν
4Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
4παλιν απεστειλεν αλλουσ δουλουσ λεγων ειπατε τοισ κεκλημενοισ ιδου το αριστον μου ητοιμασα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εισ τουσ γαμουσ
5А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
5οι δε αμελησαντεσ απηλθον ο μεν εισ τον ιδιον αγρον ο δε εισ την εμποριαν αυτου
6А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
6οι δε λοιποι κρατησαντεσ τουσ δουλουσ αυτου υβρισαν και απεκτειναν
7А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
7και ακουσασ ο βασιλευσ εκεινοσ ωργισθη και πεμψασ τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τουσ φονεισ εκεινουσ και την πολιν αυτων ενεπρησεν
8Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
8τοτε λεγει τοισ δουλοισ αυτου ο μεν γαμοσ ετοιμοσ εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι
9Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
9πορευεσθε ουν επι τασ διεξοδουσ των οδων και οσουσ αν ευρητε καλεσατε εισ τουσ γαμουσ
10И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
10και εξελθοντεσ οι δουλοι εκεινοι εισ τασ οδουσ συνηγαγον παντασ οσουσ ευρον πονηρουσ τε και αγαθουσ και επλησθη ο γαμοσ ανακειμενων
11Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
11εισελθων δε ο βασιλευσ θεασασθαι τουσ ανακειμενουσ ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου
12И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
12και λεγει αυτω εταιρε πωσ εισηλθεσ ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφιμωθη
13Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
13τοτε ειπεν ο βασιλευσ τοισ διακονοισ δησαντεσ αυτου ποδασ και χειρασ αρατε αυτον και εκβαλετε εισ το σκοτοσ το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμοσ και ο βρυγμοσ των οδοντων
14Јер су многи звани, али је мало избраних.
14πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι
15Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
15τοτε πορευθεντεσ οι φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπωσ αυτον παγιδευσωσιν εν λογω
16И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
16και αποστελλουσιν αυτω τουσ μαθητασ αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντεσ διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και την οδον του θεου εν αληθεια διδασκεισ και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπων
17Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
17ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου
18Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
18γνουσ δε ο ιησουσ την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται
19Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
19επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον
20И рече им: Чији је образ овај и натпис?
20και λεγει αυτοισ τινοσ η εικων αυτη και η επιγραφη
21И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
21λεγουσιν αυτω καισαροσ τοτε λεγει αυτοισ αποδοτε ουν τα καισαροσ καισαρι και τα του θεου τω θεω
22И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
22και ακουσαντεσ εθαυμασαν και αφεντεσ αυτον απηλθον
23Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
23εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι οι λεγοντεσ μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον
24говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
24λεγοντεσ διδασκαλε μωσησ ειπεν εαν τισ αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφοσ αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου
25У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
25ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτοσ γαμησασ ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου
26А тако и други, и трећи, све до седмог.
26ομοιωσ και ο δευτεροσ και ο τριτοσ εωσ των επτα
27А после свих умре и жена.
27υστερον δε παντων απεθανεν και η γυνη
28О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
28εν τη ουν αναστασει τινοσ των επτα εσται γυνη παντεσ γαρ εσχον αυτην
29А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
29αποκριθεισ δε ο ιησουσ ειπεν αυτοισ πλανασθε μη ειδοτεσ τασ γραφασ μηδε την δυναμιν του θεου
30Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
30εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμιζονται αλλ ωσ αγγελοι του θεου εν ουρανω εισιν
31А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
31περι δε τησ αναστασεωσ των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θεου λεγοντοσ
32Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
32εγω ειμι ο θεοσ αβρααμ και ο θεοσ ισαακ και ο θεοσ ιακωβ ουκ εστιν ο θεοσ θεοσ νεκρων αλλα ζωντων
33И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
33και ακουσαντεσ οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου
34А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
34οι δε φαρισαιοι ακουσαντεσ οτι εφιμωσεν τουσ σαδδουκαιουσ συνηχθησαν επι το αυτο
35И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
35και επηρωτησεν εισ εξ αυτων νομικοσ πειραζων αυτον και λεγων
36Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
36διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω
37А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
37ο δε ιησουσ εφη αυτω αγαπησεισ κυριον τον θεον σου εν ολη καρδια σου και εν ολη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου
38Ово је прва и највећа заповест.
38αυτη εστιν πρωτη και μεγαλη εντολη
39А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
39δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτον
40О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
40εν ταυταισ ταισ δυσιν εντολαισ ολοσ ο νομοσ και οι προφηται κρεμανται
41А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
41συνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτουσ ο ιησουσ
42говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
42λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινοσ υιοσ εστιν λεγουσιν αυτω του δαυιδ
43Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
43λεγει αυτοισ πωσ ουν δαυιδ εν πνευματι κυριον αυτον καλει λεγων
44Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране, док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим?
44ειπεν ο κυριοσ τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εωσ αν θω τουσ εχθρουσ σου υποποδιον των ποδων σου
45Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
45ει ουν δαυιδ καλει αυτον κυριον πωσ υιοσ αυτου εστιν
46И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
46και ουδεισ εδυνατο αυτω αποκριθηναι λογον ουδε ετολμησεν τισ απ εκεινησ τησ ημερασ επερωτησαι αυτον ουκετι
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.