Матеј 22
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
1Jesus respondeu e lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
2“O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho,
3И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
3e enviou seus servos para chamar os convidados para o banquete de casamento, mas eles não quiseram vir.
4Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
4Novamente enviou outros servos, dizendo: ‘Digam aos convidados: “Vejam, preparei o meu banquete. Meus bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para o banquete de casamento!”’
5А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
5Mas eles não deram atenção e foram embora, um para a sua fazenda, outro para os seus negócios;
6А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
6e os restantes agarraram os servos dele, os maltrataram e os mataram.
7А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
7Quando o rei ouviu isso, ficou irado e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
8“Então disse aos seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os convidados não eram dignos.
9Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
9Vão, portanto, aos cruzamentos das estradas e convidem para o banquete de casamento todos os que vocês encontrarem.’
10И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
10Aqueles servos saíram pelas estradas e reuniram todos os que encontraram, tanto maus quanto bons. E o salão de casamento ficou cheio de convidados.
11Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
11“Mas, quando o rei entrou para ver os convidados, viu ali um homem que não vestia trajes de casamento,
12И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
12e lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem trajes de casamento?’ E ele emudeceu.
13Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
13Então o rei disse aos servos: ‘Amarrem-lhe os pés e as mãos, levem-no e lancem-no nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.’
14Јер су многи звани, али је мало избраних.
14Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.”
15Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
15Então os fariseus saíram e planejaram como poderiam apanhá-lo em suas palavras.
16И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
16Enviaram-lhe seus discípulos, junto com os herodianos, dizendo: “Mestre, sabemos que você é verdadeiro e ensina o caminho de Deus com verdade, sem se importar com quem quer que seja; pois você não faz acepção de pessoas.
17Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
17Diga-nos, portanto, o que você acha? É lícito pagar impostos a César, ou não?”
18Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
18Mas Jesus, percebendo a maldade deles, disse: “Por que vocês me põem à prova, hipócritas?
19Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
19Mostrem-me a moeda do imposto.” E eles lhe trouxeram um denário.
20И рече им: Чији је образ овај и натпис?
20Ele lhes perguntou: “De quem é esta imagem e inscrição?”
21И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
21Eles lhe responderam: “De César.” Então ele lhes disse: “Deem, portanto, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.”
22И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
22Ao ouvirem isso, ficaram maravilhados e, deixando-o, foram embora.
23Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
23Naquele dia, os saduceus (que dizem não haver ressurreição) aproximaram-se dele. Eles lhe perguntaram,
24говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
24dizendo: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão se casará com a mulher dele e suscitará descendência para seu irmão.’
25У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
25Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26А тако и други, и трећи, све до седмог.
26Da mesma forma, o segundo também, e o terceiro, até o sétimo.
27А после свих умре и жена.
27Depois de todos eles, a mulher morreu.
28О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
28Na ressurreição, portanto, de qual dos sete ela será esposa? Pois todos a tiveram.”
29А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
29Mas Jesus lhes respondeu: “Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus.
30Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
30Pois na ressurreição eles não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
31Mas, quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
32‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Deus não é Deus de mortos, mas de vivos.”
33И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
33Quando as multidões ouviram isso, ficaram maravilhadas com o seu ensino.
34А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
34Mas os fariseus, quando ouviram que ele havia silenciado os saduceus, reuniram-se.
35И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
35Um deles, perito na lei, fez-lhe uma pergunta, para testá-lo:
36Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
36“Mestre, qual é o maior mandamento da lei?”
37А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
37Jesus lhe disse: “‘Ame ao Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento.’
38Ово је прва и највећа заповест.
38Este é o primeiro e grande mandamento.
39А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
39E o segundo, semelhante a este, é: ‘Ame ao seu próximo como a si mesmo.’
40О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
40Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.”
41А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
41Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus lhes fez uma pergunta,
42говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
42dizendo: “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?” Eles lhe responderam: “De Davi.”
43Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
43Ele lhes disse: “Como então Davi, no Espírito, o chama de Senhor, dizendo:
44Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране, док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим?
44‘O Senhor disse ao meu Senhor: assente-se à minha direita, até que eu faça dos seus inimigos um estrado para os seus pés’?
45Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
45“Se Davi, então, o chama de Senhor, como ele é seu filho?”
46И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
46Ninguém foi capaz de lhe responder uma só palavra e, daquele dia em diante, ninguém ousou fazer-lhe mais perguntas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.