Mateo 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
1E GESÙ, messosi a parlare, da capo ragionò loro in parabole, dicendo:
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
2Il regno de' cieli è simile ad un re, il qual fece le nozze al suo figliuolo.
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
3E mandò i suoi servitori a chiamar gl'invitati alle nozze, ma essi non vollero venire.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
4Di nuovo mandò altri servitori, dicendo: Dite agl'invitati: Ecco, io ho apparecchiato il mio desinare, i miei giovenchi, e i miei animali ingrassati sono ammazzati, ed ogni cosa è apparecchiata; venite alle nozze.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
5Ma essi non curando sene , se ne andarono, chi alla sua possessione, chi alla sua mercatanzia.
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
6E gli altri, presi i suoi servitori, li oltraggiarono ed uccisero.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
7E quel re, udito ciò, si adirò, e mandò i suoi eserciti, e distrusse que' micidiali, ed arse la lor città.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
8Allora egli disse a' suoi servitori: Ben son le nozze apparecchiate, ma i convitati non n'erano degni.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
9Andate adunque in su i capi delle strade, e chiamate alle nozze chiunque troverete.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
10E quei servitori, usciti in su le strade, raunarono tutti coloro che trovarono, cattivi e buoni, e il luogo del le nozze fu ripieno di persone ch'erano a tavola.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
11Or il re, entrato per vedere quei che erano a tavola, vide quivi un uomo che non era vestito di vestimento da nozze.
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
12E gli disse: Amico, come sei entrato qua, senza aver vestimento da nozze? E colui ebbe la bocca chiusa.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
13Allora il re disse a' servitori: Legategli le mani e i piedi, e toglietelo, e gettatelo nelle tenebre di fuori. Ivi sarà il pianto, e lo stridor dei denti.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
14Perciocchè molti son chiamati, ma pochi eletti.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
15ALLORA i Farisei andarono, e tenner consiglio come lo sorprenderebbero in fallo nelle sue parole.
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
16E gli mandarono i lor discepoli, con gli Erodiani, a dirgli: Maestro, noi sappiamo che tu sei verace, e che insegni la via di Dio in verità, e che non ti curi d'alcuno; perciocchè tu non riguardi alla qualità delle persone degli uomini.
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
17Dicci adunque: Che ti par egli? È egli lecito di dare il censo a Cesare, o no?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
18E Gesù, riconosciuta la lor malizia, disse: Perchè mi tentate, o ipocriti?
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
19Mostratemi la moneta del censo. Ed essi gli porsero un denaro.
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
20Ed egli disse loro: Di chi è questa figura, e questa soprascritta?
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
21Essi gli dissero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare le cose che appartengono a Cesare, e a Dio le cose che appartengono a Dio.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
22Ed essi, udito ciò , si maravigliarono, e, lasciatolo, se ne andarono.
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
23IN quell'istesso giorno vennero a lui i Sadducei, i quali dicono che non vi è risurrezione, e lo domandarono, dicendo:
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
24Maestro, Mosè ha detto: Se alcuno muore senza figliuoli, sposi il suo fratello per ragione d'affinità la moglie di esso, e susciti progenie al suo fratello.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
25Or appo noi vi erano sette fratelli; e il primo, avendo sposata moglie, morì; e, non avendo progenie, lasciò la sua moglie al suo fratello.
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
26Simigliantemente ancora il secondo, e il terzo, fino a tutti e sette.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
27Ora, dopo tutti, morì anche la donna.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
28Nella risurrezione adunque, di cui d'infra i sette sarà ella moglie? poichè tutti l'hanno avuta.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
29Ma Gesù, rispondendo, disse loro: Voi errate, non intendendo le Scritture, nè la potenza di Dio.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
30Perciocchè nella risurrezione non si prendono, nè si dànno mogli; anzi gli uomini son nel cielo come angeli di Dio.
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
31E quant'è alla risurrezione de' morti, non avete voi letto ciò che vi fu detto da Dio, quando disse:
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
32Io son l'Iddio d'Abrahamo, e l'Iddio d'Isacco, e l'Iddio di Giacobbe? Iddio non è l'Iddio de' morti, ma de' viventi.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
33E le turbe, udite queste cose, stupivano della sua dottrina.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
34ED i Farisei, udito ch'egli avea chiusa la bocca a' Sadducei, si raunarono insieme.
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
35E un dottor della legge lo domandò, tentandolo, e dicendo:
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
36Maestro, quale è il maggior comandamento della legge?
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
37E Gesù gli disse: Ama il Signore Iddio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutta la mente tua.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
38Quest'è il primo, e il gran comandamento.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
39E il secondo, simile ad esso, è: Ama il tuo prossimo come te stesso.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
40Da questi due comandamenti dipendono tutta la legge, ed i profeti.
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
41ED essendo i Farisei raunati, Gesù domandò loro, dicendo:
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
42Che vi par egli del Cristo? di chi è egli figliuolo? Essi gli dicono: Di Davide.
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
43Egli disse loro: Come adunque Davide lo chiama egli in ispirito Signore, dicendo:
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
44Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
45Se dunque Davide lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
46E niuno poteva rispondergli nulla; niuno eziandio ardì più, da quel dì innanzi, fargli alcuna domanda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.