Mateo 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
1И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
2Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
3И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
4Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
5А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
6А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
7А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
8Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
9Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
10И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
11Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
12И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
13Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
14Јер су многи звани, али је мало избраних.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
15Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
16И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
17Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
18Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
19Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
20И рече им: Чији је образ овај и натпис?
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
21И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
22И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
23Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
24говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
25У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
26А тако и други, и трећи, све до седмог.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
27А после свих умре и жена.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
28О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
29А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
30Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
31А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
32Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
33И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
34А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
35И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
36Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
37А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
38Ово је прва и највећа заповест.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
39А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
40О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
41А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
42говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
43Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
44Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране, док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
45Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
46И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.