Mateo 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
1Jésus, prenant la parole, leur parla de nouveau en paraboles, et il dit:
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
2Le royaume des cieux est semblable à un roi qui fit des noces pour son fils.
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
3Il envoya ses serviteurs appeler ceux qui étaient invités aux noces; mais ils ne voulurent pas venir.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
4Il envoya encore d’autres serviteurs, en disant: Dites aux conviés: Voici, j’ai préparé mon festin; mes bœufs et mes bêtes grasses sont tués, tout est prêt, venez aux noces.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
5Mais, sans s’inquiéter de l’invitation, ils s’en allèrent, celui-ci à son champ, celui-là à son trafic;
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
6et les autres se saisirent des serviteurs, les outragèrent et les tuèrent.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
7Le roi fut irrité; il envoya ses troupes, fit périr ces meurtriers, et brûla leur ville.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
8Alors il dit à ses serviteurs: Les noces sont prêtes; mais les conviés n’en étaient pas dignes.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
9Allez donc dans les carrefours, et appelez aux noces tous ceux que vous trouverez.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
10Ces serviteurs allèrent dans les chemins, rassemblèrent tous ceux qu’ils trouvèrent, méchants et bons, et la salle des noces fut pleine de convives.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
11Le roi entra pour voir ceux qui étaient à table, et il aperçut là un homme qui n’avait pas revêtu un habit de noces.
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
12Il lui dit: Mon ami, comment es-tu entré ici sans avoir un habit de noces? Cet homme eut la bouche fermée.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
13Alors le roi dit aux serviteurs: Liez-lui les pieds et les mains, et jetez-le dans les ténèbres du dehors, où il y aura des pleurs et des grincements de dents.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
14Car il y a beaucoup d’appelés, mais peu d’élus.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
15Alors les pharisiens allèrent se consulter sur les moyens de surprendre Jésus par ses propres paroles.
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
16Ils envoyèrent auprès de lui leurs disciples avec les hérodiens, qui dirent: Maître, nous savons que tu es vrai, et que tu enseignes la voie de Dieu selon la vérité, sans t’inquiéter de personne, car tu ne regardes pas à l’apparence des hommes.
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
17Dis-nous donc ce qu’il t’en semble: est-il permis, ou non, de payer le tribut à César?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
18Jésus, connaissant leur méchanceté, répondit: Pourquoi me tentez-vous, hypocrites?
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
19Montrez-moi la monnaie avec laquelle on paie le tribut. Et ils lui présentèrent un denier.
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
20Il leur demanda: De qui sont cette effigie et cette inscription?
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
21De César, lui répondirent-ils. Alors il leur dit: Rendez donc à César ce qui est à César, et à Dieu ce qui est à Dieu.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
22Étonnés de ce qu’ils entendaient, ils le quittèrent, et s’en allèrent.
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
23Le même jour, les sadducéens, qui disent qu’il n’y a point de résurrection, vinrent auprès de Jésus, et lui firent cette question:
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
24Maître, Moïse a dit: Si quelqu’un meurt sans enfants, son frère épousera sa veuve, et suscitera une postérité à son frère.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
25Or, il y avait parmi nous sept frères. Le premier se maria, et mourut; et, comme il n’avait pas d’enfants, il laissa sa femme à son frère.
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
26Il en fut de même du second, puis du troisième, jusqu’au septième.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
27Après eux tous, la femme mourut aussi.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
28A la résurrection, duquel des sept sera-t-elle donc la femme? Car tous l’ont eue.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
29Jésus leur répondit: Vous êtes dans l’erreur, parce que vous ne comprenez ni les Écritures, ni la puissance de Dieu.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
30Car, à la résurrection, les hommes ne prendront point de femmes, ni les femmes de maris, mais ils seront comme les anges de Dieu dans le ciel.
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
31Pour ce qui est de la résurrection des morts, n’avez-vous pas lu ce que Dieu vous a dit:
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
32Je suis le Dieu d’Abraham, le Dieu d’Isaac, et le Dieu de Jacob? Dieu n’est pas Dieu des morts, mais des vivants.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
33La foule, qui écoutait, fut frappée de l’enseignement de Jésus.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
34Les pharisiens, ayant appris qu’il avait réduit au silence les sadducéens, se rassemblèrent,
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
35et l’un d’eux, docteur de la loi, lui fit cette question, pour l’éprouver:
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
36Maître, quel est le plus grand commandement de la loi?
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
37Jésus lui répondit: Tu aimeras le Seigneur, ton Dieu, de tout ton cœur, de toute ton âme, et de toute ta pensée.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
38C’est le premier et le plus grand commandement.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
39Et voici le second, qui lui est semblable: Tu aimeras ton prochain comme toi-même.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
40De ces deux commandements dépendent toute la loi et les prophètes.
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
41Comme les pharisiens étaient assemblés, Jésus les interrogea,
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
42en disant: Que pensez-vous du Christ? De qui est-il fils? Ils lui répondirent: De David.
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
43Et Jésus leur dit: Comment donc David, animé par l’Esprit, l’appelle-t-il Seigneur, lorsqu’il dit:
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
44Le Seigneur a dit à mon Seigneur: Assieds-toi à ma droite, Jusqu’à ce que je fasse de tes ennemis ton marchepied?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
45Si donc David l’appelle Seigneur, comment est-il son fils?
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
46Nul ne put lui répondre un mot. Et, depuis ce jour, personne n’osa plus lui proposer des questions.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.