Mateo 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
1І, озвавшись Ісус, знов промовив до них приповістями, глаголючи:
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
2Уподобилось царство небесне чоловіку цареві, що нарядив весїллє синові своєму;
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
3і післав слуги свої кликати запрошених на весїллє; і не схотїли прийти.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
4Знов післав инші слуги, говорячи: Скажіть запрошеним: Ось я обід мій наготовив; воли мої й годоване побито, і все налагоджене; ідїть на весїллє.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
5Вони ж, занехавши, пійшли собі, один на хутір, другий до свого торгу;
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
6а останнї, взявши слуг його, знущались із них, та й повбивали.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
7Цар же, почувши, прогнївив ся, й піславши військо своє, вигубив тих розбишак, і запалив город їх.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
8Рече тодї до слуг своїх: Весїллє налагоджене, запрошені ж не були достойні.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
9Ійдїть же на росхідні шляхи, й кого знайдете, запрошуйте на весїллє.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
10І вийшовши слуги ті на шляхи, зібрали всїх, кого знайшли, й лихих і добрих; і було весїллє повне гостей.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
11Цар же, ввійшовши подивитись на гостї, побачив там чоловіка, не одягненого у весїльню одежу;
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
12і рече до него: Друже, як се увійшов єси сюди, не мавши весїльньої одежі? Він же мовчав.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
13Рече тодї цар до слуг: Звязавши йому ноги й руки, візьміть його й викиньте в темряву надвірню; там буде плач і скреготаннє зубів.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
14Багато бо званих, мало ж вибраних.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
15Тодї пійшли Фарисеї, і радили раду, як би піймати Його на слові.
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
16І висилають до Него учеників своїх з Іродиянами, говорячи: Учителю, знаємо, що ти правдивий єси, й на путь Божий правдою наставляєш, і нї про кого не дбаєш; бо не дивиш ся на лице людей.
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
17Скажи ж тепер нам: Як тобі здаєть ся? годить ся давати данину кесареві, чи нї?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
18Постеріг же Ісус лукавство їх, і рече: Що ви мене спокушуєте, лицеміри?
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
19Покажіть менї гріш податковий. Вони ж принесли йому денария.
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
20І рече до них: Чиє обличчє се й надпись?
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
21Кажуть йому: Кесареве. Тодї рече до них: Віддайте ж кесареве кесареві, а Боже Богові.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
22І, вислухавши, здивувались, і, лишивши Його, пійшли.
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
23Того ж дня приступили до Него Садукеї, що кажуть: нема воскресення, і питали Його,
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
24говорячи: Учителю, Мойсей сказав: Коли хто вмре, не мавши дїтей, то нехай брат його оженить ся з жінкою його, й воскресить насїннє братові своєму.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
25Було ж у нас сїм братів; і первий, оженившись, умер, і, не мавши насїння, покинув жінку свою братові своєму;
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
26так само й другий брат, і третїй, аж до семого.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
27Опісля ж усїх умерла й жінка.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
28Оце ж у воскресенню кому з сїмох буде вона жінкою? всї бо мали її.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
29Озвав ся ж Ісус і рече до них: Помиляєтесь ви, не знаючи писання, анї сили Божої.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
30Бо в воскресенню не женять ся, нї віддають ся, а будуть як ангели Божі на небі.
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
31Про воскресеннє ж мертвих хиба не читали, що сказано вам од Бога, глаголючого:
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
32Я Бог Авраамів, і Бог Ісааків, і Бог Яковів? Не єсть Бог Богом мертвих, а живих.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
33І, слухаючи народ, дивував ся наукою Його.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
34Фарисеї ж, почувши, що Він примусив Садукеїв мовчати, зібрались ради того.
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
35І спитав один з них, учитель закону, спокушуючи Його й кажучи:
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
36Учителю, котора заповідь велика в законї?
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
37Ісус же рече йому: Люби Господа Бога твого всїм серцем твоїм, і всею душею твоєю, і всею думкою твоєю.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
38Се перва й велика заповідь.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
39Друга ж подібна їй: Люби ближнього твого, як себе самого.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
40На сих двох заповідях увесь закон і пророки стоять.
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
41Як же зібрались Фарисеї, питав їх Ісус,
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
42глаголючи: Що ви думаєте про Христа? чий Він син? Кажуть Йому: Давидів.
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
43Рече Він до них: Як же се Давид зве Його в дусї Господом, говорячи:
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
44Рече Господь Господеві моєму: Сиди по правицї в мене, доки положу ворогів Твоїх підніжком ніг твоїх?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
45Коли ж Давид зве Його Господом, то як же Він син йому?
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
46І нїхто не зʼумів йому відказати нї слова, й нїхто з того часу не важив ся питати Його нїколи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.