ⳘⲀⲦⲐⲈⲞⲚ 22
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϦⲈⲚϨⲀⲚⲠⲀⲢⲀⲂⲞⲖⲎ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ.
1І, озвавшись Ісус, знов промовив до них приповістями, глаголючи:
2ⲤⲞⲚⲒ ⲚϪⲈϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲚⲒⲪⲎⲞⲨⲒ ⲚⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲚⲞⲨⲢⲞ ⲈⲀϤⲒⲢⲒ ⲚⲞⲨϨⲞⲠ ⲈⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ.
2Уподобилось царство небесне чоловіку цареві, що нарядив весїллє синові своєму;
3ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚⲚⲈϤⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲈⲘⲞⲨϮ ⲞⲨⲂⲈ ⲚⲎ ⲈⲦⲐⲀϨⲈⲘ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒϨⲞⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲞⲨⲞⲨⲰϢ ⲈⲒ.
3і післав слуги свої кликати запрошених на весїллє; і не схотїли прийти.
4ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲀϤⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚϨⲀⲚⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀϪⲞⲤ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲐⲀϨⲈⲘ ϪⲈ ⲒⲤ ⲠⲀⲀⲢⲒⲤⲦⲞⲚ ⲀⲒⲤⲈⲂⲦⲰⲦϤ ⲚⲀⲘⲀⲤⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲎ ⲈⲦϢⲀⲚⲈⲨϢ ⲤⲈϢⲀⲦ ⲤⲈⲤⲈⲂⲦⲰⲦ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒϨⲞⲠ.
4Знов післав инші слуги, говорячи: Скажіть запрошеним: Ось я обід мій наготовив; воли мої й годоване побито, і все налагоджене; ідїть на весїллє.
5ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨⲈⲢⲀⲘⲈⲖⲈⲤ ⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲀⲒ ⲘⲈⲚ ⲈⲠⲈϤⲒⲞϨⲒ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲆⲈ ⲈⲦⲈϤⲒⲈⲂϢⲰⲦ.
5Вони ж, занехавши, пійшли собі, один на хутір, другий до свого торгу;
6ⲠⲤⲈⲠⲒ ⲆⲈ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲚⲚⲈϤⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲀⲨϢⲞϢⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϦⲞⲐⲂⲞⲨ.
6а останнї, взявши слуг його, знущались із них, та й повбивали.
7ⲠⲒⲞⲨⲢⲞ ⲆⲈ ⲀϤϪⲰⲚⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲀⲞⲨⲞ ⲘⲠⲈϤⲤⲦⲢⲀⲦⲈⲨⲘⲀ ⲀϤⲦⲀⲔⲞ ⲚⲚⲒⲢⲈϤϦⲰⲦⲈⲂ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲞⲨⲂⲀⲔⲒ ⲀϤⲢⲞⲔϨⲤ ϦⲈⲚⲠⲒⲬⲢⲰⲘ.
7Цар же, почувши, прогнївив ся, й піславши військо своє, вигубив тих розбишак, і запалив город їх.
8ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲈⲂⲒⲀⲔ ϪⲈ ⲠⲒϨⲞⲠ ⲘⲈⲚ ϤⲤⲈⲂⲦⲰⲦ ⲚⲎ ⲈⲦⲐⲀϨⲈⲘ ⲆⲈ ⲚⲀⲨⲘⲠϢⲀ ⲀⲚ ⲠⲈ.
8Рече тодї до слуг своїх: Весїллє налагоджене, запрошені ж не були достойні.
9ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲚⲒⲘⲀⲚⲘⲞϢⲒ ⲚⲦⲈⲚⲒⲘⲰⲒⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϪⲈⲘⲞⲨ ⲐⲀϨⲘⲞⲨ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒϨⲞⲠ.
9Ійдїть же на росхідні шляхи, й кого знайдете, запрошуйте на весїллє.
10ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ϨⲒ ⲚⲒⲘⲰⲒⲦ ⲀⲨⲐⲰⲞⲨϮ ⲚⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀⲨϪⲈⲘⲞⲨ ⲚⲎ ⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲚⲎ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲘⲞϨ ⲚϪⲈⲠⲒϨⲞⲠ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲢⲰⲦⲈⲂ.
10І вийшовши слуги ті на шляхи, зібрали всїх, кого знайшли, й лихих і добрих; і було весїллє повне гостей.
11ⲈⲦⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲞⲨⲢⲞ ⲈⲚⲀⲨ ⲈⲚⲎ ⲈⲐⲢⲰⲦⲈⲂ ⲀϤⲚⲀⲨ ⲈⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲦϨⲈⲂⲤⲰ ⲘⲠⲒϨⲞⲠ ⲦⲞⲒ ϨⲒⲰⲦϤ ⲀⲚ.
11Цар же, ввійшовши подивитись на гостї, побачив там чоловіка, не одягненого у весїльню одежу;
12ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϢⲪⲎⲢ ⲠⲰⲤ ⲀⲔⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲘⲚⲀⲒ ⲚⲦϨⲈⲂⲤⲰ ⲘⲠⲒϨⲞⲠ ⲦⲞⲒ ϨⲒⲰⲦⲔ ⲀⲚ ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀⲢⲰϤ ⲐⲰⲘ.
12і рече до него: Друже, як се увійшов єси сюди, не мавши весїльньої одежі? Він же мовчав.
13ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲞⲨⲢⲞ ⲚⲚⲒⲆⲒⲀⲔⲰⲚ ϪⲈ ⲤⲰⲚϨ ⲘⲪⲀⲒ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲚⲈⲘ ⲢⲀⲦϤ ϨⲒⲦϤ ⲈⲠⲒⲬⲀⲔⲒ ⲈⲦⲤⲀⲂⲞⲖ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲀ ⲪⲢⲒⲘⲒ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲤⲐⲈⲢⲦⲈⲢ ⲚⲦⲈⲚⲒⲚⲀϪϨⲒ.
13Рече тодї цар до слуг: Звязавши йому ноги й руки, візьміть його й викиньте в темряву надвірню; там буде плач і скреготаннє зубів.
14ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲄⲀⲢ ⲈⲨⲐⲀϨⲈⲘ ϨⲀⲚⲔⲞⲨϪⲒ ⲚⲈⲚⲒⲤⲰⲦⲠ.
14Багато бо званих, мало ж вибраних.
15ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨϢⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲀⲨⲈⲢ ⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ϦⲀⲢⲞϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϪⲞⲢϪϤ ⲚⲞⲨⲤⲀϪⲒ.
15Тодї пійшли Фарисеї, і радили раду, як би піймати Його на слові.
16ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚⲚⲞⲨⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲎⲢⲰⲆⲒⲀⲚⲞⲤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ ⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲐⲘⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲔϮⲤⲂⲰ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲘⲈⲐⲘⲎ ⲒⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲢⲘⲈⲖⲒⲚ ⲚⲀⲔ ⲀⲚ ϦⲀⲦϨⲎ ⲚϨⲖⲒ ⲔϪⲞⲨϢⲦ ⲄⲀⲢ ⲀⲚ ⲈϨⲞ ⲚⲢⲰⲘⲒ.
16І висилають до Него учеників своїх з Іродиянами, говорячи: Учителю, знаємо, що ти правдивий єси, й на путь Божий правдою наставляєш, і нї про кого не дбаєш; бо не дивиш ся на лице людей.
17ⲀϪⲞⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲀⲚ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈⲔⲘⲈⲨⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲤϢⲈ ⲈϮϨⲰϮ ⲘⲠⲞⲨⲢⲞ ϢⲀⲚ ⲘⲘⲞⲚ.
17Скажи ж тепер нам: Як тобі здаєть ся? годить ся давати данину кесареві, чи нї?
18ⲈⲦⲀϤⲈⲘⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲦⲞⲨⲘⲈⲦⲤⲀⲘⲠⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚϬⲰⲚⲦ ⲘⲘⲞⲒ ⲚⲒϢⲞⲂⲒ.
18Постеріг же Ісус лукавство їх, і рече: Що ви мене спокушуєте, лицеміри?
19ⲘⲀⲦⲀⲘⲞⲒ ⲪⲚⲞⲘⲒⲤⲘⲀ ⲚⲦⲈⲚⲒⲔⲎⲚⲤⲞⲤ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲒⲚⲒ ⲚⲀϤ ⲚⲞⲨⲤⲀⲐⲈⲢⲒ.
19Покажіть менї гріш податковий. Вони ж принесли йому денария.
20ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲦⲀⲒϨⲒⲔⲰⲚ ⲐⲀ ⲚⲒⲘ ⲦⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲀⲒⲤϦⲀⲒ.
20І рече до них: Чиє обличчє се й надпись?
21ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲀ ⲠⲞⲨⲢⲞ ⲚⲈⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲘⲀ ⲚⲀ ⲠⲞⲨⲢⲞ ⲘⲠⲞⲨⲢⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲀ ⲚⲀ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ.
21Кажуть йому: Кесареве. Тодї рече до них: Віддайте ж кесареве кесареві, а Боже Богові.
22ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲆⲈ ⲀⲨⲈⲢϢⲪⲎⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲬⲀϤ ⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ.
22І, вислухавши, здивувались, і, лишивши Його, пійшли.
23ϦⲈⲚ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲤⲀⲆⲆⲞⲨⲔⲈⲞⲤ ⲚⲎ ⲈⲦϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲚⲀⲤⲦⲀⲤⲒⲤ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϢⲈⲚϤ
23Того ж дня приступили до Него Садукеї, що кажуть: нема воскресення, і питали Його,
24ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ Ⲁ- ⲘⲰⲨⲤⲎⲤ ϪⲞⲤ ⲚⲀⲚ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈϢⲀⲚ ⲞⲨⲀⲒ ⲘⲞⲨ ⲘⲘⲞⲚⲦⲈϤ ϢⲎⲢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲠⲈϤⲤⲞⲚ ϬⲒ ⲚⲦⲈϤⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤⲦⲞⲨⲚⲞⲤ ⲞⲨϪⲢⲞϪ ⲘⲠⲈϤⲤⲞⲚ.
24говорячи: Учителю, Мойсей сказав: Коли хто вмре, не мавши дїтей, то нехай брат його оженить ся з жінкою його, й воскресить насїннє братові своєму.
25ⲚⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲌⲞⲨⲚ ⲚⲤⲞⲚ ϦⲀⲦⲞⲦⲈⲚ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲒϨⲞⲨⲒⲦ ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲀϤⲘⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲈⲘⲘⲞⲚⲦⲈϤ ϪⲢⲞϪ ⲘⲘⲀⲨ ⲀϤⲬⲀ ⲦⲈϤⲤϨⲒⲘⲒ ⲘⲠⲈϤⲤⲞⲚ.
25Було ж у нас сїм братів; і первий, оженившись, умер, і, не мавши насїння, покинув жінку свою братові своєму;
26ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲞⲚ ⲠⲒⲘⲀϨⲂ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲘⲀϨⲄ ϢⲀ ⲠⲒⲘⲀϨⲌ.
26так само й другий брат, і третїй, аж до семого.
27ⲈⲠϦⲀⲈ ⲆⲈ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲤⲘⲞⲨ ⲚϪⲈϮⲔⲈⲤϨⲒⲘⲒ.
27Опісля ж усїх умерла й жінка.
28ϦⲈⲚ ϮⲀⲚⲀⲤⲦⲀⲤⲒⲤ ⲞⲨⲚ ⲀⲤⲚⲀⲈⲢⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲚⲒⲘ ϦⲈⲚⲠⲒⲌ ⲀⲨϬⲒⲤ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
28Оце ж у воскресенню кому з сїмох буде вона жінкою? всї бо мали її.
29ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲞⲢⲈⲘ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲀⲚ ⲚⲚⲒⲄⲢⲀⲪⲎ ⲞⲨⲆⲈ ϮϪⲞⲘ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
29Озвав ся ж Ісус і рече до них: Помиляєтесь ви, не знаючи писання, анї сили Божої.
30ϦⲈⲚ ϮⲀⲚⲀⲤⲦⲀⲤⲒⲤ ⲄⲀⲢ ⲘⲠⲀⲨϬⲒ ⲞⲨⲆⲈ ⲘⲠⲀⲨϬⲒⲦⲞⲨ ⲀⲖⲖⲀ ⲀⲨⲚⲀⲈⲢ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚⲚⲒⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϦⲈⲚⲦⲪⲈ.
30Бо в воскресенню не женять ся, нї віддають ся, а будуть як ангели Божі на небі.
31ⲈⲐⲂⲈ ϮⲀⲚⲀⲤⲦⲀⲤⲒⲤ ⲆⲈ ⲚⲦⲈⲚⲒⲢⲈϤⲘⲰⲞⲨⲦ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲰϢ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀⲨϪⲞϤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ.
31Про воскресеннє ж мертвих хиба не читали, що сказано вам од Бога, глаголючого:
32ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲚⲈⲘ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲒⲤⲀⲀⲔ ⲚⲈⲘ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲒⲀⲔⲰⲂ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲪⲀ ⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲀⲖⲖⲀ ⲪⲀ ⲚⲎ ⲈⲦⲞⲚϦ ⲠⲈ.
32Я Бог Авраамів, і Бог Ісааків, і Бог Яковів? Не єсть Бог Богом мертвих, а живих.
33ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲎϢ ⲀⲨⲈⲢϢⲪⲎⲢⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲦⲈϤⲤⲂⲰ.
33І, слухаючи народ, дивував ся наукою Його.
34ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲀϤⲐⲰⲘ ⲚⲢⲰⲞⲨ ⲚⲚⲒⲤⲀⲆⲆⲞⲨⲔⲈⲞⲤ ⲀⲨⲐⲰⲞⲨϮ ⲈⲨⲘⲀ.
34Фарисеї ж, почувши, що Він примусив Садукеїв мовчати, зібрались ради того.
35ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲈⲚϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲞⲨ ⲈⲞⲨⲚⲞⲘⲒⲔⲞⲤ ⲠⲈ ⲈϤϬⲰⲚⲦ ⲘⲘⲞϤ.
35І спитав один з них, учитель закону, спокушуючи Його й кажучи:
36ϪⲈ ⲪⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ ⲀϢ ⲦⲈ ϮⲚⲒϢϮ ⲚⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ.
36Учителю, котора заповідь велика в законї?
37ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲈⲔⲈⲘⲈⲚⲢⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲠⲈⲔⲚⲞⲨϮ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲈⲔϨⲎⲦ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲈⲘ ⲦⲈⲔⲮⲨⲬⲎ ⲦⲎⲢⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲈⲔⲘⲈⲨⲒ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
37Ісус же рече йому: Люби Господа Бога твого всїм серцем твоїм, і всею душею твоєю, і всею думкою твоєю.
38ⲐⲀⲒ ⲦⲈ ϮⲚⲒϢϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚϨⲞⲨⲒϮ ⲚⲈⲚⲦⲞⲖⲎ.
38Се перва й велика заповідь.
39ϮⲘⲀϨⲤⲚⲞⲨϮ ⲦⲈ ⲈⲦⲞⲚⲒ ⲚⲐⲀⲒ ⲈⲔⲈⲘⲈⲚⲢⲈ ⲠⲈⲔϢⲪⲎⲢ ⲘⲠⲈⲔⲢⲎϮ.
39Друга ж подібна їй: Люби ближнього твого, як себе самого.
40ϦⲈⲚ ⲦⲀⲒⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲤⲚⲞⲨϮ ⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲀⲨⲀϢⲀⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ.
40На сих двох заповідях увесь закон і пророки стоять.
41ⲈⲦⲀⲨⲐⲰⲞⲨϮ ⲆⲈ ⲈⲨⲘⲀ ⲚϪⲈⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲀϤϢⲈⲚⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
41Як же зібрались Фарисеї, питав їх Ісус,
42ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈⲚⲘⲈⲨⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲚⲒⲘ ⲠⲈ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲆⲀⲨⲒⲆ.
42глаголючи: Що ви думаєте про Христа? чий Він син? Кажуть Йому: Давидів.
43ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ⲞⲨⲚ ⲆⲀⲨⲒⲆ ϦⲈⲚⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ.
43Рече Він до них: Як же се Давид зве Його в дусї Господом, говорячи:
44ϪⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲘⲠⲀϬⲞⲒⲤ ϪⲈ ϨⲈⲘⲤⲒ ⲤⲀⲦⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ϢⲀϮⲬⲰ ⲚⲚⲈⲔϪⲀϪⲒ ⲤⲀⲠⲈⲤⲎⲦ ⲚⲚⲈⲔϬⲀⲖⲀⲨϪ.
44Рече Господь Господеві моєму: Сиди по правицї в мене, доки положу ворогів Твоїх підніжком ніг твоїх?
45ⲒⲤϪⲈ ⲞⲨⲚ ⲆⲀⲨⲒⲆ ϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲠⲰⲤ ⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲠⲈ.
45Коли ж Давид зве Його Господом, то як же Він син йому?
46ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲚⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲀϤ ⲚⲞⲨⲤⲀϪⲒ ⲞⲨⲆⲈ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ϢⲈⲢⲦⲞⲖⲘⲀⲚ ⲈϢⲈⲚϤ ⲒⲤϪⲈⲚ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
46І нїхто не зʼумів йому відказати нї слова, й нїхто з того часу не важив ся питати Його нїколи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.