ⳘⲀⲦⲐⲈⲞⲚ 20
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲤⲞⲚⲒ ⲚϪⲈϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲚⲒⲪⲎⲞⲨⲒ ⲚⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲚⲚⲈⲂⲒⲞϨⲒ ⲈⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϨⲀⲚⲀⲦⲞⲞⲨⲒ ⲈⲦⲀϨⲞ ⲚϨⲀⲚⲈⲢⲄⲀⲦⲎⲤ ⲈⲠⲈϤⲒⲀϨⲀⲖⲞⲖⲒ.
1Подібне бо царство небесне чоловіку господареві, що вийшов рано вранцї наймати робітників у виноградник свій.
2ⲀϤⲤⲈⲘⲚⲎⲦⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲈⲢⲄⲀⲦⲎⲤ ⲈϮ ⲚⲰⲞⲨ ⲘⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲞⲨⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲈⲪⲞⲨⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲞⲢⲠⲞⲨ ⲈⲠⲈϤⲒⲀϨⲀⲖⲞⲖⲒ.
2І, згодившись із робітниками по денарию на день, післав їх у виноградник свій.
3ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠⲄ ⲀϤⲚⲀⲨ ⲈϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲈⲨⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ϨⲒ ϮⲀⲄⲞⲢⲀ ⲈⲨⲔⲞⲢϤ.
3І, вийшовши коло третьої години, побачив инших, що стояли на торгу без дїла,
4ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲒⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϨⲰⲦⲈⲚ ⲈⲠⲒⲀϨⲀⲖⲞⲖⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲦⲤⲈⲘⲠϢⲀ ϮⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲰⲦⲈⲚ.
4і рече до них: Ідїть і ви у виноградник, і що буде право, дам вам. Вони й пійшли.
5ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠ ⲚⲈⲘ ⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠ ⲐⲀϤⲒⲢⲒ ⲞⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ.
5Вийшовши знов коло шестої і девятої години, зробив так само.
6ⲈⲦⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲚⲀⲨ ⲚⲀϪⲠ ⲒⲀ ⲀϤϪⲒⲘⲒ ⲚϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲈⲨⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀϦⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲘⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲦⲎⲢϤ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲔⲞⲢϤ.
6Вийшовши ж коло одинайцятої години, знайшов инших, що стояли без дїла, й рече до них: Чого тут стоїте увесь день без дїла?
7ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ⲦⲀϨⲞⲚ ⲈⲪⲂⲈⲬⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϨⲰⲦⲈⲚ ⲈⲠⲒⲀϨⲀⲖⲞⲖⲒ.
7Кажуть вони йому: Бо нїхто не найняв нас. Рече він їм: Ійдїть і ви в виноградник, і що буде право, одержите.
8ⲈⲦⲀ ⲢⲞⲨϨⲒ ⲆⲈ ϢⲰⲠⲒ ⲠⲈϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲘⲠⲒⲀϨⲀⲖⲞⲖⲒ ⲘⲠⲈϤⲈⲠⲒⲦⲢⲞⲠⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲞⲨϮ ⲈⲚⲒⲈⲢⲄⲀⲦⲎⲤ ⲘⲀ ⲠⲞⲨⲂⲈⲬⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈⲀⲔⲈⲢϨⲎ ⲦⲤ ⲒⲤϪⲈⲚ ⲚⲒϦⲀⲈⲨ ϢⲀ ⲚⲒϨⲞⲨⲀϮ.
8Як же настав вечір, рече пан виноградника доморядникові своєму: Поклич робітників, та роздай їм нагороду, почавши від останнїх аж до первих.
9ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲚⲀ ϮⲀϪⲠ ⲒⲀ ⲀⲨϬⲒ ⲚⲞⲨⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲈⲪⲞⲨⲀⲒ.
9І прийшовши ті, що коло одинайцятої години, взяли по денарию.
10ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒϨⲞⲨⲀϮ ⲚⲀⲨⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲤⲈⲚⲀϬⲒ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲰⲞⲨ ϨⲰⲞⲨ ⲀⲨϬⲒ ⲚⲞⲨⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲈⲪⲞⲨⲀⲒ.
10Прийшовши ж перші, думали, що більше візьмуть; та взяли й вони по денарию.
11ⲈⲦⲀⲨϬⲒ ⲆⲈ ⲀⲨⲬⲢⲈⲘⲢⲈⲘ ⲚⲤⲀⲠⲒⲚⲈⲂⲒⲞϨⲒ.
11І взявши вони, нарекали на господаря,
12ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲀⲒϦⲀⲈⲨ ⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ ⲚⲈⲢϨⲰⲂ ⲠⲈⲦⲀⲨⲀⲒⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲔⲀⲒⲦⲞⲨ ⲚϨⲨⲤⲞⲤ ⲚⲈⲘⲀⲚ ϦⲀ ⲚⲎ ⲈⲦⲀⲨϤⲒ ⲘⲪⲂⲀⲢⲞⲤ ⲘⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲔⲀⲨⲤⲰⲚ.
12говорячи: Що сї останні одну годину робили, й зрівняв єси їх із нами, що зносили тяготу дня і спеку.
13ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲞⲨⲀⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲠⲀϢⲪⲎⲢ ϮϬⲒ ⲘⲘⲞⲔ ⲚϪⲞⲚⲤ ⲀⲚ ⲘⲎ ⲞⲨⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲀⲚ ⲠⲈⲦⲀⲒⲤⲈⲘⲚⲎⲦⲤ ⲚⲈⲘⲀⲔ.
13Він же, озвавшись, рече одному з них: Друже, не кривджу тебе; хиба не за денария згодив ся єси зо мною?
14ϬⲒ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲪⲰⲔ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲀⲔ ϮⲞⲨⲰϢ ⲆⲈ ⲈϮ ⲘⲠⲀⲒϦⲀⲈ ⲘⲠⲈⲔⲢⲎϮ.
14Візьми своє, та й іди: я ж хочу й сьому останньому дати, що й тобі.
15ϢⲀⲚ ⲤϢⲈ ⲚⲎⲒ ⲈⲈⲢ ⲠⲈⲦⲈϨⲚⲎⲒ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲒ ϢⲀⲚ ⲠⲈⲔⲂⲀⲖ ⲚⲐⲞⲔ ϤϨⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲀⲄⲀⲐⲞⲤ ⲀⲚⲞⲔ.
15Хиба ж не вільно менї робити, що хочу, з добром моїм? Чи того твоє око лихе, що я добрий?
16ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲚⲒϦⲀⲈⲨ ⲈⲨⲈⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒϢⲞⲢⲠ ⲈⲨⲈⲈⲢϦⲀⲈ.
16Так будуть останнї перві, а перві останнї; багато бо званих, мало ж вибраних.
17ⲈϤⲚⲀϢⲈ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲀϤϬⲒ ⲘⲠⲒⲒⲂ ⲞⲨⲦⲰϤ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϨⲒ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ.
17І, йдучи Ісус у Єрусалим, узяв дванайцять учеників на самоту в дорозї, й рече до них:
18ϪⲈ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲦⲈⲚⲚⲀϢⲈ ⲚⲀⲚ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲤⲈⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲚⲚⲈⲚϪⲒϪ ⲚⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀϦ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲪⲘⲞⲨ.
18Оце ми йдемо в Єрусалим; і буде виданий Син чоловічий архиєреям, та письменникам, і осудять вони Його на смерть;
19ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲈⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒⲈⲐⲚⲞⲤ ⲈⲠⲤⲰⲂⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀⲈⲢⲘⲀⲤⲦⲒⲄⲄⲞⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲤⲈⲀϢϤ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲄⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲈϤⲈⲦⲰⲚϤ.
19і видадуть Його поганам, щоб з Него насьміхались, та били, та розпяли, а третього ж дня він воскресне.
20ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲤⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲐⲘⲀⲨ ⲚⲚⲈⲚϢⲎⲢⲒ ⲚⲌⲈⲂⲈⲆⲈⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲈⲤϢⲎⲢⲒ ⲈⲤⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲤⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲞⲨϨⲰⲂ.
20Тодї приступила до Него мати синів Зеведеєвих із синами своїми, кланяючись та просячи чогось у Него.
21ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈⲞⲨⲀϢϤ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀϪⲞⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲠⲀϢⲎⲢⲒ ⲂⲚⲦⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϨⲈⲘⲤⲒ ⲤⲀⲦⲈⲔⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲞⲨⲀⲒ ⲤⲀⲦⲈⲔϪⲀϬⲎ ⲚϨⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲦⲈⲔⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ.
21Він же рече до неї: Чого хочеш? Каже вона до Него: Скажи, щоб сидїли оцї два сини мої, один по правицї Твоїй, а другий по лївицї у царстві Твоєму.
22ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲢⲈⲦⲒⲚ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲤⲈ ⲠⲒⲀⲪⲞⲦ ⲈϮⲚⲀⲤⲞϤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲞⲚ.
22Озвав ся ж Ісус і рече: Не знаєте, чого просите. Чи зможете ви пити чашу, яку я пити му, й хреститись хрещеннєм, яким я хрещусь? Кажуть йому: Зможемо.
23ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲠⲒⲀⲪⲞⲦ ⲘⲈⲚ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲤⲞϤ ⲈϨⲈⲘⲤⲒ ⲆⲈ ⲤⲀⲦⲀⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲒⲈ ⲦⲀϪⲀϬⲎ ⲪⲰⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲈⲦⲎⲒϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲪⲀ ⲚⲎ ⲠⲈ ⲈⲦⲀ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲚⲒⲪⲎⲞⲨⲒ ⲤⲈⲂⲦⲰⲦⲤ ⲚⲰⲞⲨ.
23І рече до них: Ви-то чашу мою пити мете, й хрещеннєм, яким я хрещусь, хрестити метесь; тільки ж, щоб вам сидїти по правицї в мене й по лївицї в мене, се не єсть моє дати, а кому приготовлено від Отця мого.
24ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲔⲈⲒ ⲘⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲀⲨⲬⲢⲈⲘⲢⲈⲘ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲒⲤⲞⲚ Ⲃ-.
24І почувши десять, ремствували на двох братів.
25ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲚⲒⲀⲢⲬⲰⲚ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲐⲚⲞⲤ ⲠⲈⲦⲞⲒ ⲚϬⲞⲒⲤ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲞⲨⲔⲈⲚⲒϢϮ ⲈⲦⲞⲒ ⲚⲈⲢϢⲒϢⲒ ⲈϪⲰⲞⲨ.
25Ісус же, покликавши їх, рече: Ви знаєте, що в поган князї панують над ними, й великі управляють ними.
26ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲆⲈ ⲀⲚ ⲠⲈⲐⲚⲀϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲀⲖⲖⲀ ⲪⲎ ⲈⲐⲞⲨⲰϢ ⲈⲈⲢⲚⲒϢϮ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈϤⲈⲈⲢⲆⲒⲀⲔⲰⲚ ⲚⲰⲦⲈⲚ.
26Не так же буде в вас: нї, хто хоче бути великим між вами, нехай буде вам слугою;
27ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲞⲨⲰϢ ⲈⲈⲢϨⲞⲨⲒⲦ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈϤⲈⲈⲢⲂⲰⲔ ⲚⲰⲦⲈⲚ.
27і хто хоче між вами бути першим, нехай вам буде рабом,
28ⲘⲪⲢⲎϮ ϨⲰϤ ⲘⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲚⲈⲦⲀϤⲒ ⲀⲚ ⲈⲐⲢⲞⲨϢⲈⲘϢⲎⲦϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲈϢⲈⲘϢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲈϮ ⲚⲦⲈϤⲮⲨⲬⲎ ⲚⲤⲰϮ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲘⲎ Ϣ.
28як Син чоловічий не прийшов, щоб служено Йому, а служити, й дати душу свою яко викуп за многих.
29ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲒⲬⲰ ⲀⲨⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲎϢ.
29І як виходили вони з Єрихона, йшло слїдом за Ним багато народу.
30ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲂⲈⲖⲖⲈ ⲂⲚⲀⲨϨⲈⲘⲤⲒ ⲈⲤⲔⲈⲚ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀⲤⲒⲚⲒ ⲀⲨⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲈⲚϬⲞⲒⲤ ⲚⲀⲒ ϦⲀⲢⲞⲚ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲆⲀⲨⲒⲆ.
30І ось двоє слїпих, що сидїли над шляхом, почувши, що Ісус переходить, кричали, кажучи: Помилуй нас, Господи, сину Давидів.
31ⲠⲒⲘⲎϢ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲈⲢⲈⲠⲒⲦⲒⲘⲀⲚ ⲚⲰⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈⲬⲀⲢⲰⲞⲨ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲈⲚϬⲞⲒⲤ ⲚⲀⲒ ϦⲀⲢⲞⲚ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲆⲀⲨⲒⲆ.
31Народ же сваривсь на них, щоб мовчали; а вони ще більш кричали, кажучи: Помилуй нас, Господи, сину Давидів.
32ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲞⲨⲀϢϤ ⲚⲦⲀⲀⲒϤ ⲚⲰⲦⲈⲚ.
32І, зупинившись Ісус, покликав їх, і рече: Що хочете, щоб зробив вам?
33ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲈⲚϬⲞⲒⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨⲞⲨⲰⲚ ⲚϪⲈⲚⲈⲚⲂⲀⲖ.
33Кажуть йому: Господи, щоб очі наші відкрились.
34ⲈⲦⲀϤϢⲈⲚϨⲎⲦ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤϬⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲞⲨⲂⲀⲖ ⲤⲀⲦⲞⲦⲞⲨ ⲀⲨⲚⲀⲨ ⲘⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲞⲨⲀϨⲞⲨ ⲚⲤⲰϤ.
34Змилосердив ся ж Ісус, і доторкнувсь очей їх, і зараз прозріли очі їх, і пійшли вони слїдом за Ним.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.