ⳘⲀⲦⲐⲈⲞⲚ 26
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈⲔ ⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ.
1І сталось, як скінчив Ісус, усї цї слова, рече до учеників своїх:
2ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲔⲈⲈϨⲞⲞⲨ ⲂⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲤⲈⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲈⲐⲢⲞⲨⲀϢϤ.
2Ви знаєте, що через два днї буде пасха, й Сина чоловічого видадуть на розпяттє.
3ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨⲐⲰⲞⲨϮ ⲚϪⲈⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲦⲈⲠⲒⲖⲀⲞⲤ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϮⲀⲨⲖⲎ ⲚⲦⲈⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲪⲎ ⲈϢⲀⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲔⲀⲒⲀⲪⲀ.
3Тодї зібрались архиєреї, та письменники, та старші людські у двір до архиєрея, на прізвище Каяфи,
4ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲈⲢ ⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈⲀⲘⲞⲚⲒ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϦⲈⲚⲞⲨⲬⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲤⲈϦⲞⲐⲂⲈϤ.
4і радились, щоб узяти Ісуса підступом і вбити.
5ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲚⲐⲢⲈⲚⲀⲒⲤ ϦⲈⲚⲠϢⲀⲒ ϪⲈ ⲚⲚⲈ ⲞⲨϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲖⲀⲞⲤ.
5Та казали: Тільки не в сьвято, щоб не було бучі між народом.
6ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲈϤⲬⲎ ϦⲈⲚⲂⲎⲐⲀⲚⲒⲀ ϦⲈⲚⲠⲎⲒ ⲚⲤⲒⲘⲰⲚ ⲠⲒⲔⲀⲔⲤⲈϨⲦ.
6Як же був Ісус у Витанїї в господї в Симона прокаженого,
7ⲀⲤⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲢⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲘⲞⲔⲒ ⲚⲤⲞϪⲈⲚ ⲚⲦⲞⲦⲤ ⲈⲚⲀϢⲈ ⲚⲤⲞⲨⲈⲚϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϪⲞϢϤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲦⲈϤⲀⲪⲈ ⲈϤⲢⲞⲦⲈⲂ.
7приступила до Него жінка, маючи посудинку предорогого мира, та й злила на голову Йому, як сидїв за столом.
8ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲀⲨⲬⲢⲈⲘⲢⲈⲘ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀⲒⲦⲀⲔⲞ ⲞⲨ ⲠⲈ.
8Побачивши ж ученики Його, сердились, кажучи: На що така втрата?
9ⲚⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ ⲈϮ ⲘⲪⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲀ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲎⲒⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒϨⲎⲔⲒ.
9Можна бо було се миро продати дорого та дати вбогим.
10ⲈⲦⲀϤⲈⲘⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲀϨϦⲒⲤⲒ ⲈϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨϨⲰⲂ ⲈⲚⲀⲚⲈϤ ⲠⲈⲦⲀⲤⲀⲒϤ ⲈⲢⲞⲒ.
10Зрозумівши ж Ісус, рече до них: Що ви смутите жінку? дїло бо добре вчинила на менї.
11ⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲄⲀⲢ ⲤⲈⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲀⲚ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ.
11Всякого бо часу маєте вбогих із собою, мене ж не всякого часу маєте.
12ⲀⲤϨⲒⲞⲨⲒ ⲄⲀⲢ ⲚϪⲈⲐⲀⲒ ⲘⲠⲀⲒⲤⲞϪⲈⲚ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲀⲤⲰⲘⲀ ⲈⲠϪⲒⲚⲔⲞⲤⲦ.
12Зливши бо вона миро се на тїло моє, на погребеннє моє зробила.
13ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲪⲘⲀ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀϨⲒⲰⲒϢ ⲘⲠⲀⲒⲈⲨⲀⲄⲄⲈⲖⲒⲞⲚ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲦⲎⲢϤ ⲈⲨⲈⲤⲀϪⲒ ϨⲰϤ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀ ⲦⲀⲒⲤϨⲒⲘⲒ ⲀⲒϤ ⲈⲨⲘⲈⲨⲒ ⲚⲀⲤ.
13Істино глаголю вам: Де б нї проповідувалась євангелия ся по всьому сьвіту, казати меть ся й те, що зробила оця, на спомин її.
14ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲒⲂ ⲪⲎ ⲈϢⲀⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲠⲒⲤⲔⲀⲢⲒⲰⲦⲎⲤ ϨⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ.
14Тодї, пійшовши один з дванайцятьох, на ймя Юда Іскариоцький, до архиєреїв,
15ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲚⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲔ ϨⲰ ⲚⲦⲀⲦⲎⲒϤ ⲈⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲤⲈⲘⲚⲎⲦⲤ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲈϮ ⲚⲀϤ ⲘⲖ ⲚϨⲀⲦ.
15каже: Що хочете дати менї, а я вам видам Його? Вони ж поставили йому трийцять срібняків.
16ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤϪⲈⲚ ⲠⲒⲤⲎⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲀϤⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲞⲨⲈⲨⲔⲈⲢⲒⲀ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲦⲎⲒϤ ⲚⲰⲞⲨ
16І з того часу шукав нагоди, щоб Його видати.
17ⲚϨⲢⲎⲒ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚϨⲞⲨⲒⲦ ⲚⲦⲈⲚⲒⲀⲦⲔⲰⲂ ⲀⲨⲒ ϨⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲔⲞⲨⲰϢ ⲈⲤⲈⲂⲦⲈ ⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ ⲚⲀⲔ ⲚⲐⲰⲚ ⲈⲞⲨⲞⲘϤ.
17У первий же день опрісночний приступили ученики до Ісуса, кажучи Йому: Де хочеш, щоб приготовили Тобі їсти пасху?
18ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈⲦⲀⲒⲂⲀⲔⲒ ϨⲀ ⲠⲀⲪⲘⲀⲚ ⲚⲢⲰⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ ϪⲈ ⲀⲠⲀⲤⲎⲞⲨ ⲀϤϦⲰⲚⲦ ⲀⲒⲚⲀⲒⲢⲒ ⲘⲠⲀⲠⲀⲤⲬⲀ ϦⲀⲦⲞⲦⲔ ⲚⲈⲘ ⲚⲀⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ.
18Він же рече: Йдїть у город до оттакого, та скажіть йому: Учитель рече: Час мій близько; у тебе зроблю пасху з учениками моїми.
19ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒⲢⲒ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲤⲞⲂϮ ⲘⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ.
19І зробили ученики, як повелїв їм Ісус; і приготовили пасху.
20ⲈⲦⲀ ⲢⲞⲨϨⲒ ⲆⲈ ϢⲰⲠⲒ ⲚⲀϤⲢⲞⲦⲈⲂ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲒⲂ ⲘⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ.
20Як же настав вечір, сїв Він за столом із дванайцятьма.
21ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲞⲨⲰⲘ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲠⲈⲐⲚⲀⲦⲎⲒⲦ.
21І, як вони їли, рече: Істино глаголю вам, що один з вас зрадить мене.
22ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈ ⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲘⲞⲔϨ ⲈⲘⲀϢⲰ ⲀⲨⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚϪⲈⲪⲞⲨⲀⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲘⲎϮ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ.
22І, засумівши тяжко, почали говорити до Него кожен з них: Аже ж не я, Господи?
23ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲤⲈⲠ ⲦⲈϤϪⲒϪ ⲚⲈⲘⲎⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲂⲒⲚⲀϪ ⲪⲀⲒ ⲠⲈⲐⲚⲀⲦⲎⲒⲦ.
23Він же, озвавшись, рече: Хто вмочає зо мною руку в миску, той зрадить мене.
24ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲈⲚ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ϤⲚⲀϢⲈ ⲚⲀϤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲤϦⲎⲞⲨⲦ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲞⲨⲞⲒ ⲆⲈ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀϮ ⲘⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦϤ ⲚⲀⲚⲈⲤ ⲠⲈ ⲘⲠⲞⲨⲘⲀⲤϤ ⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
24Син чоловічий іде, як писано про Него; горе ж чоловікові тому, що Сина чоловічого зрадить! Добре було б йому, коли б не родив ся чоловік той.
25ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲪⲎ ⲈⲚⲀϤⲚⲀⲦⲎ ⲒϤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲘⲎⲦⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲢⲀⲂⲂⲒ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲠⲈⲦⲀⲔϪⲞⲤ.
25Озвав ся ж Юда, зрадник Його, й каже: Аже ж не я, учителю? Рече до него: Ти сказав єси.
26ⲈⲨⲞⲨⲰⲘ ⲆⲈ ⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨⲰⲒⲔ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲤⲘⲞⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲀϤⲪⲀϢϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲦⲎⲒϤ ⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϬⲒ ⲞⲨⲰⲘ ⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ ⲠⲀⲤⲰⲘⲀ.
26Як же вони їли, взявши Ісус хлїб і поблагословивши, ламав, і давав ученикам, і рече: Прийміть, їжте: се єсть тїло моє.
27ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨⲀⲪⲞⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲈⲠϨⲘⲞⲦ ⲀϤⲦⲎⲒϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ϬⲒ ⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲪⲀⲒ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
27І, взявши чашу, й оддавши хвалу, подав їм, глаголючи: Пийте з неї всї;
28ⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ ⲠⲀⲤⲚⲞϤ ⲚⲦⲈϮⲆⲒⲀⲐⲎ ⲔⲎ ⲘⲂⲈⲢⲒ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀⲪⲞⲚϤ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲘⲎ ϢⲈⲠϪⲒⲚⲬⲀ ⲚⲞⲨⲚⲞⲂⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ.
28се бо єсть кров моя нового завіту, що за многих проливаєть ся на оставленнє гріхів.
29ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲚⲚⲀⲤⲰ ⲒⲤϪⲈⲚ ϮⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲞⲨⲦⲀϨ ⲚⲦⲈⲦⲀⲒⲂⲰ ⲚⲀⲖⲞⲖⲒ ϢⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲦⲦⲎ ϨⲞⲦⲀⲚ ⲀⲒϢⲀⲚⲤⲞϤ ⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ϦⲈⲚϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲰⲦ.
29Глаголю ж вам: Що не пити му від нинї з сього плоду винограднього аж до дня того, коли його пити му з вами новим у царстві Отця мого.
30ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲘⲞⲨ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲠⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒϪⲰⲒⲦ.
30І засьпівавши вони, вийшли на гору Оливну.
31ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲤⲤϦⲎⲞⲨⲦ ϪⲈ ⲈⲒⲈⲒⲚⲒ ⲚⲞⲨⲈⲢϦⲞⲦ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲒⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲈϪⲰⲢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲞϨⲒ.
31Тодї рече до них Ісус: Всї ви поблазнитесь мною сієї ночи. Писано бо: Поражу пастиря, і розсиплють ся вівцї стада.
32ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲐⲢⲒⲦⲰⲚⲦ ⲆⲈ ϮⲚⲀⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲈⲢⲰⲦⲈⲚ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
32По воскресенню ж моїм попереджу вас у Галилею.
33ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲒⲤϪⲈ ⲤⲈⲚⲀⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦⲔ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ⲚⲚⲀⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ.
33Озвав ся ж Петр і каже до Него: Хоч усї поблазнять ся Тобою, я нїколи не зблазнюсь.
34ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲀⲔ ϪⲈ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲘⲠⲀⲦⲈ ⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲞⲨϮ ⲬⲚⲀϪⲞⲖⲦ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲄ ⲚⲤⲞⲠ.
34Рече до него Ісус: Істино глаголю тобі: Що сієї ночі, перше нїж півень запіє, тричі відречеш ся мене.
35ⲠⲈϪⲈ ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲔⲀⲚ ⲀⲤϢⲀⲚⲪⲞϨ ⲚⲦⲀⲘⲞⲨ ⲚⲈⲘⲀⲔ ⲚⲚⲀϪⲞⲖⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲆⲈ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚϪⲈⲚⲒⲔⲈⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
35Каже Йому Петр: Хоч би менї з Тобою і вмерти, не відречусь Тебе. Так і всї ученики казали.
36ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲒ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲈⲨⲒⲞϨⲒ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲄⲈⲐⲤⲎⲘⲀⲚⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ϪⲈ ϨⲈⲘⲤⲒ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ϢⲀϮϢⲈ ⲚⲎⲒ ϢⲀ ⲘⲚⲀⲒ ⲚⲦⲀⲦⲰⲂϨ.
36Тодї приходить з ними Ісус на врочище Гетсиман, і рече до учеників: Сидїть тут, поки, пійшовши, помолюсь оттам.
37ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲖ ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲚⲈⲘ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲂⲚⲌⲈⲂⲈⲆⲈⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲈⲢⲘⲔⲀϨ ⲚϨⲎⲦ ⲚⲈⲘ ⲈⲈⲢϢⲖⲀϨ ⲚϨⲎⲦ.
37І взяв із собою Петра та двох синів Зеведєвих, і почав скорбіти та вдаватись у тугу.
38ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲀⲮⲨⲬⲎ ⲘⲞⲔϨ ⲚϨⲎⲦ ϢⲀ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲪⲘⲞⲨ ⲞϨⲒ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲢⲰⲒⲤ ⲚⲈⲘⲎⲒ.
38Тодї рече до них: Тяжко сумна душа моя аж до смертї. Підождїть тут, і не спїте зо мною.
39ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϨⲈⲚϤ ⲈⲦϨⲎ ⲚⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲀϤϨⲒⲦϤ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲈϤϨⲞ ⲈϤⲦⲰⲂϨ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲒⲤϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲀⲢⲈ ⲠⲀⲒⲀⲪⲞⲦ ⲤⲈⲚⲦ ⲠⲖⲎⲚ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈϨⲚⲎⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈϨⲚⲀⲔ ⲚⲐⲞⲔ.
39І пройшовши трохи далїй, припав лицем своїм, молячись і глаголючи: Отче мій, коли можна, нехай мимо йде від мене чаша ся; тільки ж не як я хочу, а як Ти.
40ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ϨⲀ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲀϤϪⲈⲘⲞⲨ ⲈⲨⲚⲔⲞⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲚⲢⲰⲒⲤ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲚⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ.
40І приходить до учеників, і знаходить їх сплячих, і рече до Петра: Так не змогли ви однієї години попильнувати зо мною?
41ⲢⲰⲒⲤ ⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲰⲂϨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒⲢⲀⲤⲘⲞⲤ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲘⲈⲚ ⲈϤⲢⲰⲞⲨⲦ ϮⲤⲀⲢⲜ ⲞⲨⲀⲤⲐⲈⲚⲎⲤ ⲦⲈ.
41Пильнуйте та молїть ся, щоб не ввійшли в спокусу. Дух то охочий, тїло ж немошне.
42ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲀϤⲦⲰⲂϨ ⲘⲪⲘⲀϨⲤⲞⲠ ⲂⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲒⲤϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲀⲪⲞⲦ ⲤⲈⲚⲦ ⲈⲂⲎⲖ ⲚⲦⲀⲤⲞϤ ⲘⲀⲢⲈ ⲠⲈⲦⲈϨⲚⲀⲔ ϢⲰⲠⲒ.
42Знов, удруге відійшовши, молив ся, глаголючи: Отче мій, як не може ся чаша мимо йти від мене, коли не пити му її, нехай станеть ся воля твоя.
43ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲞⲚ ϨⲀ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲀϤϪⲈⲘⲞⲨ ⲈⲨⲚⲔⲞⲦ ⲚⲀⲢⲈ ⲚⲞⲨⲂⲀⲖ ⲄⲀⲢ ϨⲞⲢϢ ⲠⲈ.
43І, прийшовши, знаходить їх знов сплячих, були бо очі в них важкі.
44ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲬⲀⲨ ⲞⲚ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲀϤⲦⲰⲂϨ ⲘⲪⲘⲀϨ ⲄⲚⲤⲞⲠ ⲈϤϪⲰ ⲘⲠⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲢⲰ ⲞⲚ.
44І, зоставивши їх, пійшов ізнов, і моливсь утретє, промовляючи те ж саме слово.
45ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲒ ϨⲀ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲔⲞⲦ ϪⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲦⲞⲚ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲒⲤ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲀⲤϦⲰⲚⲦ ⲚϪⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲤⲈⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲚⲈⲚϪⲒϪ ⲚⲚⲒⲢⲈϤⲈⲢⲚⲞⲂⲒ.
45Тодї приходить до учеників своїх, і рече їм: Спіть уже й спочивайте, ось настиг час, і Син чоловічий буде виданий у руки грішникам.
46ⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲀⲢⲞⲚ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲀϤϦⲰⲚⲦ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲦⲎⲒⲦ.
46Уставайте, ходїмо: ось наближуєть ся зрадник мій.
47ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲒⲤ ⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲒⲂ ⲀϤⲒ ⲚⲈⲘ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲎϢ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲤⲎϤⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲂⲞϮ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲦⲈⲠⲒⲖⲀⲞⲤ.
47Ще він говорив, коли се Юда, один з дванайцяти, приходить, а з ним багато народу з мечами й дручєм, од архиєреїв та старших людських.
48ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲚⲀϤⲦⲎⲒϤ ⲀϤϮ ⲚⲞⲨⲘⲎⲒⲚⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈϮⲚⲀϮ ⲚⲞⲨⲪⲒ ⲈⲢⲰϤ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲈ ⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ.
48Зрадник же Його дав знак їм, кажучи: Кого я поцїлую, той і єсть він: беріть його.
49ⲞⲨⲞϨ ⲤⲀⲦⲞⲦϤ ⲀϤⲒ ϨⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲬⲈⲢⲈ ⲢⲀⲂⲂⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϮ ⲚⲞⲨⲪⲒ ⲈⲢⲰϤ.
49І, зараз приступивши до Ісуса, каже: Радуй ся, учителю; та й поцїлував Його.
50ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲀϢⲪⲎⲢ ⲪⲎ ⲈⲦⲀⲔⲒ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲦⲞⲦⲈ ⲈⲨⲈⲚ ⲚⲞⲨϪⲒϪ ⲈϪⲈⲚ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ.
50Ісус же рече йому: Друже, чого прийшов єси? Тодї, приступивши, наложили руки на Ісуса, та й узяли Його.
51ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲦⲬⲎ ⲚⲈⲘ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲤⲞⲨⲦⲈⲚ ⲦⲈϤϪⲒϪ ⲈⲂⲞⲖ ⲀϤϢⲈⲖⲈⲘ ⲦⲈϤⲤⲎϤⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϨⲒⲞⲨⲒ ⲚⲤⲀⲪⲂⲰⲔ ⲘⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲀϤϪⲈϪ ⲠⲈϤⲘⲀϢϪ ⲚⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲈⲂⲞⲖ.
51І ось один з тих, що з Ісусом, простягши руку, вихопив меча свого, й, вдаривши слугу архиєрейського, відтяв йому вухо.
52ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲀⲦⲀⲤⲐⲞ ⲚϮⲤⲎϤⲒ ⲈⲠⲈⲤⲘⲀ ⲞⲨⲞⲚ ⲄⲀⲢ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀⲨϬⲒⲤⲎϤⲒ ⲤⲈⲚⲀⲦⲀⲔⲰⲞⲨ ⲚⲦⲤⲎϤⲒ.
52Тодї рече до него Ісус: Верни меч твій в місце його: всї бо, що візьмуть ся за меч, од меча погинуть.
53ⲒⲈ ⲀⲔⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲈⲦⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲦⲰⲂϨ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤⲐⲢⲈ ϨⲞⲨⲞ ⲈⲒⲂ ⲚⲖⲈⲄⲒⲰⲚ ⲚⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲒⲚⲎⲒ ⲘⲚⲀⲒ ϮⲚⲞⲨ.
53Або думаєш, що не міг би нинї вблагати Отця мого, й приставив би менї більш дванайцяти легионів ангелів?
54ⲠⲰⲤ ⲞⲨⲚ ⲚⲦⲈϮⲄⲢⲀⲪⲎ ϪⲰⲔ ⲈⲂⲞⲖ ϪⲈ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲠⲈⲦⲤϢⲈ ⲚⲦⲈⲤϢⲰⲠⲒ.
54Як же тодї справдились би писання, що так мусить статись?
55ϦⲈⲚ ϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲚⲒⲘⲎϢ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲚⲎ ⲞⲨ ⲚⲤⲀⲞⲨⲤⲞⲚⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲤⲎϤⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲂⲞϮ ⲈⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞⲒ ⲘⲎ ⲚⲀⲒϨⲈⲘⲤⲒ ⲘⲘⲎⲒⲚⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲈϮⲤⲂⲰ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞⲒ.
55Тієї ж години рече Ісус до народу: Чи се як на розбійника вийшли ви з мечами та киями, брати мене? Щодня сидїв я в вас, навчаючи в церкві, і не брали мене.
56ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲦⲎⲢϤ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϪⲰⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲄⲢⲀⲪⲎ ⲚⲦⲈⲚⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲦⲞⲦⲈ ⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲨⲬⲀϤ ⲀⲨⲪⲰⲦ.
56Се ж усе стало ся, щоб справдились писання пророчі. Тодї всї ученики, покинувши Його, повтїкали.
57ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀⲨⲈⲚϤ ϨⲀ ⲔⲀⲒⲀⲪⲀ ⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲀⲨⲐⲰⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲀϦ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ.
57Вони ж, узявши Ісуса, повели Його до Каяфи архиєрея, де письменники та старші зібрались.
58ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ⲠⲈ ϨⲒⲪⲞⲨⲈⲒ ϢⲀ ϮⲀⲨⲖⲎ ⲚⲦⲈⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲚⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲠⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϨⲨⲠⲎⲢⲈⲦⲎⲤ ⲈⲚⲀⲨ ⲈⲠⲒϪⲰⲔ.
58Петр же йшов слїдом за Ним оддалеки до двору архиєрейського, і, ввійшовши в двір, сїв із слугами, щоб бачити конець.
59ⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲘⲀⲚϮϨⲀⲠ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲀⲨⲔⲰϮ ⲠⲈ ⲚⲤⲀⲞⲨⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲞⲨϪ ϦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϦⲞⲐⲂⲈϤ.
59Архиєреї ж, і старші, і вся рада шукали кривого сьвідчення на Ісуса, щоб Його вбити,
60ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲞⲨϪⲒⲘⲒ ⲈⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲞⲨⲘⲎϢ ⲘⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲞⲨϪ ⲈⲠϦⲀⲈ ⲆⲈ ⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲂ-.
60і не знайшли. І коли багато лжесьвідків поприходило, не знайшли. Опісля ж, приступивши два лжесьвідки,
61ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲪⲀⲒ ϪⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲂⲈⲖ ⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲔⲞⲦϤ ϦⲈⲚⲄⲚⲈϨⲞⲞⲨ.
61говорили: Сей казав: Я можу зруйнувати церкву Божу, й за три днї збудувати її.
62ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲚϪⲈⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲔⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϨⲖⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲈ ⲚⲀⲒ ⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲘⲘⲞϤ ϦⲀⲢⲞⲔ.
62І, вставши архиєрей, каже до Него: Нїчого не відказуєш, що сї проти Тебе сьвідкують?
63ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲬⲰ ⲚⲢⲰϤ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϮⲦⲀⲢⲔⲞ ⲘⲘⲞⲔ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦⲞⲚϦ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲔϪⲞⲤ ⲚⲀⲚ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦⲞⲚϦ.
63Ісус же мовчав. І, озвавшись архиєрей, каже до Него: Заклинаю Тебе Богом живим, щоб сказав нам, чи Ти єси Христос, Син Божий?
64ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲠⲈⲦⲀⲔϪⲞⲤ ⲠⲖⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲒⲤϪⲈⲚ ϮⲚⲞⲨ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲚⲀⲨ ⲈⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲤⲀⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲚϮϪⲞⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲈϪⲈⲚ ⲚⲒϬⲎⲠⲒ ⲚⲦⲈⲦⲪⲈ.
64Рече йому Ісус: Ти сказав єси. Тільки ж глаголю вам: Від нинї побачите Сина чоловічого, по правицї сили, й грядущого на хмарах небесних.
65ⲦⲞⲦⲈ ⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲀϤⲪⲰϦ ⲚⲚⲈϤϨⲂⲰⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀϤϪⲈⲞⲨⲀ ⲚⲦⲈⲚⲈⲢⲬ ⲢⲒⲀ ⲀⲚ ϪⲈ ⲘⲘⲈⲐⲢⲈ ϨⲎⲠⲠⲈ ϮⲚⲞⲨ ⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲠⲒⲞⲨⲀ.
65Тодї архиєрей роздер одежу свою, кажучи: Ось сказав хулу; на що нам іще сьвідків? Ось тепер чули хулу Його;
66ⲞⲨ ϪⲈ ⲠⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲘⲈⲨⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ϤⲈⲘⲠϢⲀ ⲘⲪⲘⲞⲨ.
66як вам здаєть ся? Вони ж, озвавшись, сказали: Винен єсть смерти.
67ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨϨⲒⲐⲀϤ ⲈϦⲞⲨⲚ ϦⲈⲚⲠⲈϤϨⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϮⲔⲞⲨⲢ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲞϤ
67Тодї плювали в лице Йому, й били по щоках Його, і знущались із Него,
68ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲢⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲈⲨⲒⲚ ⲚⲀⲚ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈⲦⲀϤϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲞⲔ.
68кажучи: Проречи нам, Христе, хто се вдарив Тебе?
69ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲠⲈ ϦⲈⲚϮⲀⲨⲖⲎ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲂⲰⲔⲒ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ϨⲰⲔ ⲚⲀⲔⲬⲎ ⲚⲈⲘ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲒⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲞⲤ.
69Петр же знадвору сидїв у дворі. І приступила до него одна дївчина, кажучи: І ти був з Ісусом Галилейським.
70ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲚⲀϤϪⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲚⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚϮⲈⲘⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲀⲢⲈϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨ.
70Він же відрік ся перед усїма, кажучи: Не знаю, що говориш.
71ⲈⲦⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲠⲒϢⲐⲞⲘ ⲀⲤⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲔⲈⲞⲨⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲬⲎ ⲘⲘⲀⲨ ϪⲈ ⲚⲐⲞϤ ϨⲰϤ ⲚⲀϤⲬⲎ ⲚⲈⲘ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲒⲚⲀⲌⲰⲢⲈⲞⲤ.
71Як же вийшов він до воріт, побачила його друга, та й каже до тих, що там були: І сей був з Ісусом Назарейським.
72ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲀϤϪⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲞⲨⲀⲚⲀϢ ϪⲈ ⲚϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲀⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲰⲘⲒ.
72І знов одрік ся він, кленучись: Що не знаю чоловіка.
73ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲔⲈⲔⲞⲨϪⲒ ⲆⲈ ⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲦⲀⲪⲘⲎ ⲒⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϨⲰⲔ ⲔⲈ ⲄⲀⲢ ⲦⲈⲔϪⲒⲚⲤⲀϪⲒ ⲞⲨⲰⲚϨ ⲘⲘⲞⲔ.
73Трохи ж згодом, приступивши ті, що стояли, кажуть Петрові: Справдї й ти єси з них, бо й твоя говірка виявляє тебе.
74ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲈⲢⲔⲀⲦⲀⲐⲈⲘⲀⲦⲒⲌⲒⲚ ⲚⲈⲘ ⲈⲰⲢⲔ ϪⲈ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲀⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲀⲦⲞⲦϤ ⲀⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲞⲨϮ.
74Тодї почав він проклинатись та клястись: Що не знаю чоловіка. І зараз півень запіяв.
75ⲞⲨⲞϨ ⲀⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲈⲢⲪⲘⲈⲨⲒ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲈⲦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲞϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲠⲀⲦⲈ ⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲞⲨϮ ⲬⲚⲀϪⲞⲖⲦ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲄ ⲚⲤⲞⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲀϤⲢⲒⲘⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲢⲒⲘⲒ ⲈϤⲚϢⲀϢⲒ.
75І згадав Петр слово Ісуса, промовлене до него: Що перше нїж півень запіє, тричі відречеш ся мене. І, вийшовши геть, плакав гірко.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.