ⳘⲀⲦⲐⲈⲞⲚ 26
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉⲕ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
1І сталось, як скінчив Ісус, усї цї слова, рече до учеників своїх:
2ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲃ̅ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⲥⲉⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲉⲑⲣⲟⲩⲁϣϥ.
2Ви знаєте, що через два днї буде пасха, й Сина чоловічого видадуть на розпяттє.
3ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉϯⲁⲩⲗⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲫⲏ⳿ⲉϣⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲕⲁⲓ⳿ⲁⲫⲁ.
3Тодї зібрались архиєреї, та письменники, та старші людські у двір до архиєрея, на прізвище Каяфи,
4ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ.
4і радились, щоб узяти Ісуса підступом і вбити.
5ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲛ⳿ⲑⲣⲉⲛⲁⲓⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϣⲁⲓ ϫⲉ ⳿ⲛⲛⲉ ⲟⲩ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ.
5Та казали: Тільки не в сьвято, щоб не було бучі між народом.
6Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ Ⲃⲏⲑⲁⲛⲓ⳿ⲁ ϧⲉⲛ ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲛⲤⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ.
6Як же був Ісус у Витанїї в господї в Симона прокаженого,
7ⲁⲥ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⳿ⲛⲥⲟϫⲉⲛ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲥ ⳿ⲉⲛⲁϣⲉ ⳿ⲛⲥⲟⲩⲉⲛϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϫⲟϣϥ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ ⲉϥⲣⲱⲧⲉⲃ.
7приступила до Него жінка, маючи посудинку предорогого мира, та й злила на голову Йому, як сидїв за столом.
8⳿ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩ⳿ⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩ ⲡⲉ.
8Побачивши ж ученики Його, сердились, кажучи: На що така втрата?
9ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⳿ⲉϯ ⳿ⲙⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓϩⲏⲕⲓ.
9Можна бо було се миро продати дорого та дати вбогим.
10⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϩϧⲓⲥⲓ ⳿ⲉϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲛⲁⲛⲉϥ ⲡⲉⲧⲁⲥⲁⲓϥ ⳿ⲉⲣⲟⲓ.
10Зрозумівши ж Ісус, рече до них: Що ви смутите жінку? дїло бо добре вчинила на менї.
11ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲉ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ.
11Всякого бо часу маєте вбогих із собою, мене ж не всякого часу маєте.
12ⲁⲥϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛϫⲉ ⲑⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲥⲟϫⲉⲛ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲓⲛⲕⲟⲥⲧ.
12Зливши бо вона миро се на тїло моє, на погребеннє моє зробила.
13⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲫⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϩⲓⲱⲓϣ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲩ⳿ⲉⲥⲁϫⲓ ϩⲱϥ ⳿ⲙⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁ ⲧⲁⲓ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲓϥ ⲉⲩⲙⲉⲩⲓ ⲛⲁⲥ.
13Істино глаголю вам: Де б нї проповідувалась євангелия ся по всьому сьвіту, казати меть ся й те, що зробила оця, на спомин її.
14ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲫⲏ⳿ⲉϣⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲡⲓⲒⲥⲕⲁⲣⲓ⳿ⲱⲧⲏⲥ ϩⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ.
14Тодї, пійшовши один з дванайцятьох, на ймя Юда Іскариоцький, до архиєреїв,
15ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ⳿ⲛⲧⲁⲧⲏⲓϥ ⳿ⲉⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲉϯ ⲛⲁϥ ⳿ⲙ ⲗ̅ ⳿ⲛϩⲁⲧ.
15каже: Що хочете дати менї, а я вам видам Його? Вони ж поставили йому трийцять срібняків.
16ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲁϥⲕⲱϯ ⲡⲉ ⳿ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲉⲩⲕⲉⲣⲓ⳿ⲁ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲟⲩ.
16І з того часу шукав нагоди, щоб Його видати.
17⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛϩⲟⲩⲓⲧ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧⲕⲱⲃ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲕⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲥⲉⲃⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲛⲁⲕ ⲑⲱⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲙϥ.
17У первий же день опрісночний приступили ученики до Ісуса, кажучи Йому: Де хочеш, щоб приготовили Тобі їсти пасху?
18⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲃⲁⲕⲓ ϩⲁ ⲡⲁ⳿ⲫⲙⲁⲛ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ϫⲉ ⲡⲁⲥⲏⲟⲩ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⲁⲓⲛⲁ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲡⲁⲥⲭⲁ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
18Він же рече: Йдїть у город до оттакого, та скажіть йому: Учитель рече: Час мій близько; у тебе зроблю пасху з учениками моїми.
19ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲟⲃϯ ⳿ⲙⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ.
19І зробили ученики, як повелїв їм Ісус; і приготовили пасху.
20⳿ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ⲇⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲁϥⲣⲱⲧⲉⲃ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ ⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲙⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
20Як же настав вечір, сїв Він за столом із дванайцятьма.
21ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲟⲩⲱⲙ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲡⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ.
21І, як вони їли, рече: Істино глаголю вам, що один з вас зрадить мене.
22ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲙⲟⲕϩ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲫⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉϫⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏⲧⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲁ⳪.
22І, засумівши тяжко, почали говорити до Него кожен з них: Аже ж не я, Господи?
23⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲡ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϩⲓ ⲡⲓⲃⲓⲛⲁϫ ⲫⲁⲓ ⲡⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ.
23Він же, озвавшись, рече: Хто вмочає зо мною руку в миску, той зрадить мене.
24Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⳿ϥⲛⲁϣⲉⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲟⲩⲟⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϯ ⳿ⲙⲠ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲙⲁⲥϥ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
24Син чоловічий іде, як писано про Него; горе ж чоловікові тому, що Сина чоловічого зрадить! Добре було б йому, коли б не родив ся чоловік той.
25ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲫⲏ⳿ⲉⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏⲧⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕϫⲟⲥ.
25Озвав ся ж Юда, зрадник Його, й каже: Аже ж не я, учителю? Рече до него: Ти сказав єси.
26ⲉⲩⲟⲩⲱⲙ ⲇⲉ ⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲓⲕ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁϥⲫⲁϣϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓϥ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϭⲓ ⲟⲩⲱⲙ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ.
26Як же вони їли, взявши Ісус хлїб і поблагословивши, ламав, і давав ученикам, і рече: Прийміть, їжте: се єсть тїло моє.
27ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲁⲫⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲉⲡ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ϭⲓ ⲥⲱ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
27І, взявши чашу, й оддавши хвалу, подав їм, глаголючи: Пийте з неї всї;
28ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲁ⳿ⲥⲛⲟϥ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲇⲓ⳿ⲁⲑⲏⲕⲏ ⳿ⲙⲃⲉⲣⲓ ⳿ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲫⲟⲛϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲓⲛⲭⲁ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
28се бо єсть кров моя нового завіту, що за многих проливаєть ся на оставленнє гріхів.
29ϯϫⲱ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲛⲛⲁⲥⲱ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⳿ⲡⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲧⲁⲓⲃⲱ ⳿ⲛ⳿ⲁⲗⲟⲗⲓ ϣⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲧⲏ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛⲥⲟϥ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉϥⲟⲓ ⳿ⲙⲃⲉⲣⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ.
29Глаголю ж вам: Що не пити му від нинї з сього плоду винограднього аж до дня того, коли його пити му з вами новим у царстві Отця мого.
30ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓϫⲱⲓⲧ.
30І засьпівавши вони, вийшли на гору Оливну.
31ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲉⲓ⳿ⲉ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩ⳿ⲉϫⲱⲣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓ⳿ⲟϩⲓ.
31Тодї рече до них Ісус: Всї ви поблазнитесь мною сієї ночи. Писано бо: Поражу пастиря, і розсиплють ся вівцї стада.
32ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⳿ⲑⲣⲓⲧⲱⲛⲧ ⲇⲉ ϯⲛⲁⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉϯⲄⲁⲗⲓⲗⲉ⳿ⲁ.
32По воскресенню ж моїм попереджу вас у Галилею.
33ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲕ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲛⲛⲁⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ.
33Озвав ся ж Петр і каже до Него: Хоч усї поблазнять ся Тобою, я нїколи не зблазнюсь.
34ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ ⳿ⲭⲛⲁϫⲟⲗⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛ ⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ.
34Рече до него Ісус: Істино глаголю тобі: Що сієї ночі, перше нїж півень запіє, тричі відречеш ся мене.
35ⲡⲉϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⲁⲥϣⲁⲛⲫⲟϩ ⳿ⲛⲧⲁⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⳿ⲛⲛⲁϫⲟⲗⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
35Каже Йому Петр: Хоч би менї з Тобою і вмерти, не відречусь Тебе. Так і всї ученики казали.
36ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲓⲟϩⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲅⲉⲑⲥⲏⲙⲁⲛⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ϩⲉⲙⲥⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓ ⲙⲁ ϣⲁ ϯϣⲉⲛⲏⲓ ϣⲁ ⳿ⲙⲛⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲁⲧⲱⲃϩ.
36Тодї приходить з ними Ісус на врочище Гетсиман, і рече до учеників: Сидїть тут, поки, пійшовши, помолюсь оттам.
37ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲗ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⳿ⲛⲌⲉⲃⲉⲇⲉⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲉⲣ⳿ⲙⲕⲁϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⳿ⲉⲉⲣ⳿ϣⲗⲁϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ.
37І взяв із собою Петра та двох синів Зеведєвих, і почав скорбіти та вдаватись у тугу.
38ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲙⲟⲕϩ⳿ⲛϩⲏⲧ ϣⲁ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲟⲩ ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲓⲥ ⲛⲉⲙⲏⲓ.
38Тодї рече до них: Тяжко сумна душа моя аж до смертї. Підождїть тут, і не спїте зо мною.
39ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϩⲉⲛϥ ⳿ⲉ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ ⲉϥⲧⲱⲃϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲁⲓ⳿ⲁⲫⲟⲧ ⲥⲉⲛⲧ ⳿ⲡⲗⲏⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲉϩⲛⲏⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⳿ⲛⲑⲟⲕ.
39І пройшовши трохи далїй, припав лицем своїм, молячись і глаголючи: Отче мій, коли можна, нехай мимо йде від мене чаша ся; тільки ж не як я хочу, а як Ти.
40ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁϥϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲓⲥ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ.
40І приходить до учеників, і знаходить їх сплячих, і рече до Петра: Так не змогли ви однієї години попильнувати зо мною?
41ⲣⲱⲓⲥ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲱⲃϩ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ⲡⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲙⲉⲛ ⲉϥⲣⲱⲟⲩⲧ ϯⲥⲁⲣⲝ ⲇⲉ ⲟⲩⲁⲥⲑⲉⲛⲏⲥ ⲧⲉ.
41Пильнуйте та молїть ся, щоб не ввійшли в спокусу. Дух то охочий, тїло ж немошне.
42ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⲁϥⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲓⲥϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓ ⳿ⲁⲫⲟⲧ ⲥⲉⲛⲧ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲛⲧⲁⲥⲟϥ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ϣⲱⲡⲓ.
42Знов, удруге відійшовши, молив ся, глаголючи: Отче мій, як не може ся чаша мимо йти від мене, коли не пити му її, нехай станеть ся воля твоя.
43ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲛ ϩⲁ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁϥϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲅⲁⲣ ϩⲟⲣϣ ⲡⲉ.
43І, прийшовши, знаходить їх знов сплячих, були бо очі в них важкі.
44ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲁⲩ ⲟⲛ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⲁϥⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲁϩ ⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲣⲱ ⲟⲛ.
44І, зоставивши їх, пійшов ізнов, і моливсь утретє, промовляючи те ж саме слово.
45ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲛⲕⲟⲧ ϫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲧⲟⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⲓⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁⲥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⲥⲉⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿⳿ⲉⲛⲉⲛϫⲓϫ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ.
45Тодї приходить до учеників своїх, і рече їм: Спіть уже й спочивайте, ось настиг час, і Син чоловічий буде виданий у руки грішникам.
46ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲛ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ.
46Уставайте, ходїмо: ось наближуєть ся зрадник мій.
47ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲓⲥ Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓ ⲓ̅ⲃ̅ ⲁϥ⳿ⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲏϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲏϥⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛ⳿ϣⲃⲟϯ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ.
47Ще він говорив, коли се Юда, один з дванайцяти, приходить, а з ним багато народу з мечами й дручєм, од архиєреїв та старших людських.
48ⲫⲏ ⲇⲉ ⳿ⲉⲛⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲁϥϯ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉϯⲛⲁϯ ⳿ⲛⲟⲩⲫⲓ ⳿ⲉⲣⲱϥ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲡⲉ ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
48Зрадник же Його дав знак їм, кажучи: Кого я поцїлую, той і єсть він: беріть його.
49ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲭⲉⲣⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⳿ⲛⲟⲩⲫⲓ ⳿ⲉⲣⲱϥ.
49І, зараз приступивши до Ісуса, каже: Радуй ся, учителю; та й поцїлував Його.
50Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳿ϣⲫⲏⲣ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲕ⳿ⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⳿ⲉϫⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
50Ісус же рече йому: Друже, чого прийшов єси? Тодї, приступивши, наложили руки на Ісуса, та й узяли Його.
51ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲧⲭⲏ ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥϣⲉⲗⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲏϥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛⲥⲁ ⳿ⲫⲃⲱⲕ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲁϥϫⲉϫ ⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲓⲛⲁⲙ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
51І ось один з тих, що з Ісусом, простягши руку, вихопив меча свого, й, вдаривши слугу архиєрейського, відтяв йому вухо.
52ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁⲧⲁⲥⲑⲟ ⳿ⲛϯⲥⲏϥⲓ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲩϭⲓⲥⲏϥⲓ ⲥⲉⲛⲁⲧⲁⲕⲱⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ⲧⲥⲏϥⲓ.
52Тодї рече до него Ісус: Верни меч твій в місце його: всї бо, що візьмуть ся за меч, од меча погинуть.
53ⲓⲉ ⲁⲕⲙⲉⲩⲓ ϫⲉ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⳿ⲉⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲑⲣⲉ ϩⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲉ ⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲛⲗⲉⲅⲓⲱⲛ ⳿ⲛⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲓ ⲛⲏⲓ ⳿ⲙⲛⲁⲓ ϯⲛⲟⲩ.
53Або думаєш, що не міг би нинї вблагати Отця мого, й приставив би менї більш дванайцяти легионів ангелів?
54ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉⲧ⳿ⲥϣⲉ ⳿ⲛⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ.
54Як же тодї справдились би писання, що так мусить статись?
55ϧⲉⲛ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲏϣ ϫⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲥⲟⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲏϥⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛ⳿ϣⲃⲟϯ ⳿ⲉ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲙⲏ ⲛⲁⲓϩⲉⲙⲥⲓ ⳿ⲙⲙⲏⲛⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉⲓϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲓ.
55Тієї ж години рече Ісус до народу: Чи се як на розбійника вийшли ви з мечами та киями, брати мене? Щодня сидїв я в вас, навчаючи в церкві, і не брали мене.
56ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲧⲟⲧⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩⲭⲁϥ ⲁⲩⲫⲱⲧ.
56Се ж усе стало ся, щоб справдились писання пророчі. Тодї всї ученики, покинувши Його, повтїкали.
57⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩⲉⲛϥ ϩⲁ Ⲕⲁⲓ⳿ⲁⲫⲁ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲥⲁϧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ.
57Вони ж, узявши Ісуса, повели Його до Каяфи архиєрея, де письменники та старші зібрались.
58Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲡⲉ ϩⲓ ⳿ⲫⲟⲩⲉⲓ ϣⲁ ϯⲁⲩⲗⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲛⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲡⲓϫⲱⲕ.
58Петр же йшов слїдом за Ним оддалеки до двору архиєрейського, і, ввійшовши в двір, сїв із слугами, щоб бачити конець.
59ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛϯϩⲁⲡ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲡⲉ ⳿ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛⲛⲟⲩϫ ϧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ.
59Архиєреї ж, і старші, і вся рада шукали кривого сьвідчення на Ісуса, щоб Його вбити,
60ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲟⲩϫⲓⲙⲓ ⳿ⲉⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲙⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛⲛⲟⲩϫ ⳿ⲉ⳿ⲡϧⲁ⳿ⲉ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲃ̅.
60і не знайшли. І коли багато лжесьвідків поприходило, не знайшли. Опісля ж, приступивши два лжесьвідки,
61ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁ ⲫⲁⲓ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⳿ⲉⲃⲉⲗ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲕⲟⲧϥ ϧⲉⲛ ⲅ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ.
61говорили: Сей казав: Я можу зруйнувати церкву Божу, й за три днї збудувати її.
62ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛ⳿ⲕ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲁⲣⲟⲕ.
62І, вставши архиєрей, каже до Него: Нїчого не відказуєш, що сї проти Тебе сьвідкують?
63Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲭⲱ ⳿ⲛⲣⲱϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲧⲁⲣⲕⲟ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲙⲪϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲕϫⲟⲥ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲛ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪϯ ⲉⲧⲟⲛϧ.
63Ісус же мовчав. І, озвавшись архиєрей, каже до Него: Заклинаю Тебе Богом живим, щоб сказав нам, чи Ти єси Христос, Син Божий?
64ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕϫⲟⲥ ⳿ⲡⲗⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲠ̇ϣⲏⲣⲓ ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲟⲩ⳿ⲓⲛⲁⲙ ⳿ⲛϯϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲏⲡⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ.
64Рече йому Ісус: Ти сказав єси. Тільки ж глаголю вам: Від нинї побачите Сина чоловічого, по правицї сили, й грядущого на хмарах небесних.
65ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲁϥⲫⲱϧ ⳿ⲛⲛⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥϫⲉⲟⲩ⳿ⲁ ⳿ⲛⲧ⳿ⲉⲛⲉⲣ⳿ⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ⳿ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓϫⲉⲟⲩ⳿ⲁ.
65Тодї архиєрей роздер одежу свою, кажучи: Ось сказав хулу; на що нам іще сьвідків? Ось тепер чули хулу Його;
66ⲟⲩ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ϥⲉⲙ⳿ⲡϣⲁ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲟⲩ.
66як вам здаєть ся? Вони ж, озвавшись, сказали: Винен єсть смерти.
67ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩϩⲓⲑⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲕⲟⲩⲣ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
67Тодї плювали в лице Йому, й били по щоках Його, і знущались із Него,
68ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁⲣⲓ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲛⲁⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲕ.
68кажучи: Проречи нам, Христе, хто се вдарив Тебе?
69Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⳿ⲙⲃⲱⲕⲓ ⲉⲥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ϩⲱⲕ ⲛⲁⲕⲭⲏ ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲠⲓⲄⲁⲗⲓⲗⲉⲟⲥ.
69Петр же знадвору сидїв у дворі. І приступила до него одна дївчина, кажучи: І ти був з Ісусом Галилейським.
70⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥϫⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛϯ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲣⲉϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ.
70Він же відрік ся перед усїма, кажучи: Не знаю, що говориш.
71⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ϣⲑⲟⲙ ⲁⲥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲕⲉⲟⲩ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲭⲏ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲚⲁⲍⲁⲣⲉⲟⲥ.
71Як же вийшов він до воріт, побачила його друга, та й каже до тих, що там були: І сей був з Ісусом Назарейським.
72ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥϫⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲁⲛⲁϣ ϫⲉ ⳿ⲛϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ.
72І знов одрік ся він, кленучись: Що не знаю чоловіка.
73ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲁ⳿ⲫⲙⲏⲓ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϩⲱⲕ ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲕϫⲓⲛⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
73Трохи ж згодом, приступивши ті, що стояли, кажуть Петрові: Справдї й ти єси з них, бо й твоя говірка виявляє тебе.
74ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲑⲉⲙⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲛⲉⲙ ⳿ⲉⲱⲣⲕ ϫⲉ ⳿ⲛϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⳿ⲁ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ.
74Тодї почав він проклинатись та клястись: Що не знаю чоловіка. І зараз півень запіяв.
75ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉⲣ⳿ⲫⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲟϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ ⳿ⲭⲛⲁϫⲟⲗⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛ ⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥⲣⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲓⲙⲓ ⲉϥⲉⲛϣⲁϣⲓ
75І згадав Петр слово Ісуса, промовлене до него: Що перше нїж півень запіє, тричі відречеш ся мене. І, вийшовши геть, плакав гірко.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.