ⳘⲀⲦⲐⲈⲞⲚ 22
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲛ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ.
1І, озвавшись Ісус, знов промовив до них приповістями, глаголючи:
2⳿ⲥ⳿ⲟⲛⲓ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲉⲁϥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲟⲩϩⲟⲡ ⳿ⲉⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ.
2Уподобилось царство небесне чоловіку цареві, що нарядив весїллє синові своєму;
3ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲛⲉϥ⳿ⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⳿ⲉⲙⲟⲩϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲏⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲓϩⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉ⳿ⲓ.
3і післав слуги свої кликати запрошених на весїллє; і не схотїли прийти.
4ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛϩⲁⲛⲕⲉ⳿ⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁϫⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ϫⲉ ⲓⲥ ⲡⲁ⳿ⲁⲣⲓⲥⲧⲟⲛ ⲁⲓⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲛⲁⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲧϣⲁⲛⲉⲩϣ ⲥⲉϣⲁⲧ ⲥⲉⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲓϩⲟⲡ.
4Знов післав инші слуги, говорячи: Скажіть запрошеним: Ось я обід мій наготовив; воли мої й годоване побито, і все налагоджене; ідїть на весїллє.
5⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲉⲣ⳿ⲁⲙⲉⲗⲉⲥ ⲁⲩϣⲉⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⳿ⲉⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲕⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲉϥⲓⲉⲃϣⲱⲧ.
5Вони ж, занехавши, пійшли собі, один на хутір, другий до свого торгу;
6⳿ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲛⲉϥ⳿ⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲁⲩϣⲟϣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ.
6а останнї, взявши слуг його, знущались із них, та й повбивали.
7ⲡⲓⲟⲩⲣⲟ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲙⲛⲉϥ⳿ⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲕⲟ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉϥϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲩⲃⲁⲕⲓ ⲁϥⲣⲟⲕϩⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲭⲣⲱⲙ.
7Цар же, почувши, прогнївив ся, й піславши військо своє, вигубив тих розбишак, і запалив город їх.
8ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛⲛⲉϥ⳿ⲉⲃⲓⲁⲕ ϫⲉ ⲡⲓϩⲟⲡ ⲙⲉⲛ ⲉϥⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲛⲏⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲉⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲁⲛ ⲡⲉ.
8Рече тодї до слуг своїх: Весїллє налагоджене, запрошені ж не були достойні.
9ⲙⲁϣⲉⲛⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲛⲓⲙⲁⲛⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙⲟⲩ ⲑⲁϩⲙⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲉⲡⲓϩⲟⲡ.
9Ійдїть же на росхідні шляхи, й кого знайдете, запрошуйте на весїллє.
10ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉ ⲛⲓⲙⲱⲓⲧ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲩϫⲉⲙⲟⲩ ⲛⲏⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓϩⲟⲡ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲑⲣⲱⲧⲉⲃ.
10І вийшовши слуги ті на шляхи, зібрали всїх, кого знайшли, й лихих і добрих; і було весїллє повне гостей.
11⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲛⲏⲉⲑⲣⲱⲧⲉⲃ ⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛ⳿ⲧϩⲉⲃⲥⲱ ⳿ⲙⲡⲓϩⲟⲡ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲁⲛ.
11Цар же, ввійшовши подивитись на гостї, побачив там чоловіка, не одягненого у весїльню одежу;
12ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳿ϣⲫⲏⲣ ⲡⲱⲥ ⲁⲕ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ⲙⲛⲁⲓ ⳿ⲛ⳿ⲧϩⲉⲃⲥⲱ ⳿ⲙⲡⲓϩⲟⲡ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲕ ⲁⲛ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⳿ⲁ ⲣⲱϥ ⲑⲱⲙ.
12і рече до него: Друже, як се увійшов єси сюди, не мавши весїльньої одежі? Він же мовчав.
13ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲛⲓⲇⲓ⳿ⲁⲕⲱⲛ ϫⲉ ⲥⲱⲛϩ ⳿ⲙⲫⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲧϥ ⳿ⲉⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲫⲣⲓⲙⲓ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲛⲁϫϩⲓ.
13Рече тодї цар до слуг: Звязавши йому ноги й руки, візьміть його й викиньте в темряву надвірню; там буде плач і скреготаннє зубів.
14ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲅⲁⲣ ⲉⲩⲑⲁϩⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ.
14Багато бо званих, мало ж вибраних.
15ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩϣⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ϧⲁⲣⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϫⲟⲣϫϥ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲁϫⲓ.
15Тодї пійшли Фарисеї, і радили раду, як би піймати Його на слові.
16ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲛⲟⲩⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲎ̇ⲣⲱⲇⲓⲁⲛⲟⲥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲕϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲛ⳿ⲕϫⲟⲩϣⲧ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⳿ⲉϩⲟ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ.
16І висилають до Него учеників своїх з Іродиянами, говорячи: Учителю, знаємо, що ти правдивий єси, й на путь Божий правдою наставляєш, і нї про кого не дбаєш; бо не дивиш ся на лице людей.
17⳿ⲁϫⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲕⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲥϣⲉ ⳿ⲉϯϩⲱϯ ⲙ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ϣⲁⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲛ.
17Скажи ж тепер нам: Як тобі здаєть ся? годить ся давати данину кесареві, чи нї?
18⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲉⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲁⲙⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲱⲛⲧ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲛⲓϣⲟⲃⲓ.
18Постеріг же Ісус лукавство їх, і рече: Що ви мене спокушуєте, лицеміри?
19ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲛⲟⲙⲓⲥⲙⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲕⲏⲛⲥⲟⲥ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲓⲛⲓ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲁⲑⲉⲣⲓ.
19Покажіть менї гріш податковий. Вони ж принесли йому денария.
20ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲧⲁⲓϩⲓⲕⲱⲛ ⲑⲁ ⲛⲓⲙ ⲧⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲓ⳿ⲥϧⲁⲓ.
20І рече до них: Чиє обличчє се й надпись?
21ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉ ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁ ⲛⲁ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲙ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁ ⲛⲁ Ⲫϯ ⳿ⲙⲪϯ.
21Кажуть йому: Кесареве. Тодї рече до них: Віддайте ж кесареве кесареві, а Боже Богові.
22⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲁϥ ⲁⲩϣⲉⲛⲱⲟⲩ.
22І, вислухавши, здивувались, і, лишивши Його, пійшли.
23ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲤⲁⲇⲇⲟⲩⲕⲉⲟⲥ ⲛⲏⲉⲧϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛϥ.
23Того ж дня приступили до Него Садукеї, що кажуть: нема воскресення, і питали Його,
24ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲁ Ⲙⲱ⳿ⲩⲥⲏⲥ ϫⲟⲥ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ϭⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥ ⲟⲩ⳿ϫⲣⲟϫ ⳿ⲙⲡⲉϥⲥⲟⲛ.
24говорячи: Учителю, Мойсей сказав: Коли хто вмре, не мавши дїтей, то нехай брат його оженить ся з жінкою його, й воскресить насїннє братові своєму.
25ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲇⲉ ⳿ⲛⲥⲟⲛ ϧⲁⲧⲟⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⳿ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ⳿ϫⲣⲟϫ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁϥⲭⲁ ⲧⲉϥ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲥⲟⲛ.
25Було ж у нас сїм братів; і первий, оженившись, умер, і, не мавши насїння, покинув жінку свою братові своєму;
26ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲓⲙⲁϩ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁϩ ⲅ̅ ϣⲁ ⲡⲓⲙⲁϩ ⲍ̅.
26так само й другий брат, і третїй, аж до семого.
27⳿ⲉ⳿ⲡϧⲁ⳿ⲉ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲥⲙⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲕⲉ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ.
27Опісля ж усїх умерла й жінка.
28ϧⲉⲛ ϯ⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲟⲩⲛ ⲁⲥⲛⲁⲉⲣ ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓ ⲍ̅ ⲁⲩϭⲓⲥ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
28Оце ж у воскресенню кому з сїмох буде вона жінкою? всї бо мали її.
29ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⳿ⲛⲛⲓ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ ⲟⲩⲇⲉ ϯϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ.
29Озвав ся ж Ісус і рече до них: Помиляєтесь ви, не знаючи писання, анї сили Божої.
30ϧⲉⲛ ϯ⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲅⲁⲣ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲩϭⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲩϭⲓⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲩⲛⲁⲉⲣ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲫⲉ.
30Бо в воскресенню не женять ся, нї віддають ся, а будуть як ангели Божі на небі.
31ⲉⲑⲃⲉ ϯ⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲱϣ ⳿ⲙⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩϫⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ Ⲫϯ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ.
31Про воскресеннє ж мертвих хиба не читали, що сказано вам од Бога, глаголючого:
32ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ Ⲫϯ ⳿ⲛⲀⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ Ⲫϯ ⳿ⲛ⳿ Ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ Ⲫϯ ⳿ⲛⲒⲁⲕⲱⲃ Ⲫϯ ⲫⲁ ⲛⲏⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲁ ⲛⲏⲉⲧⲟⲛϧ ⲡⲉ.
32Я Бог Авраамів, і Бог Ісааків, і Бог Яковів? Не єсть Бог Богом мертвих, а живих.
33⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲏϣ ⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲧⲉϥ⳿ⲥⲃⲱ.
33І, слухаючи народ, дивував ся наукою Його.
34ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓⲤⲁⲇⲇⲟⲩⲕⲉⲟⲥ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲉⲩⲙⲁ.
34Фарисеї ж, почувши, що Він примусив Садукеїв мовчати, зібрались ради того.
35ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲛϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲕⲟⲥ ⲡⲉ ⲉϥϭⲱⲛⲧ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
35І спитав один з них, учитель закону, спокушуючи Його й кажучи:
36ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲁϣ ⲧⲉ ϯⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ.
36Учителю, котора заповідь велика в законї?
37⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲕ⳿ⲉⲙⲉⲛⲣⲉ Ⲡ⳪ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲯⲩⲭⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲙⲉⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
37Ісус же рече йому: Люби Господа Бога твого всїм серцем твоїм, і всею душею твоєю, і всею думкою твоєю.
38ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲛⲓϣϯ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛϩⲟⲩⲓϯ ⳿ⲛⲉⲛⲧⲟⲗⲏ.
38Се перва й велика заповідь.
39ϯⲙⲁϩ ⲃ̅ϯ ⲇⲉ ⲉⲧ⳿ⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲑⲁⲓ ⲉⲕ⳿ⲉⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲉⲕ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲙⲡⲉⲕⲣⲏϯ.
39Друга ж подібна їй: Люби ближнього твого, як себе самого.
40ϧⲉⲛ ⲧⲁⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲃ̅ϯ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩ⳿ⲁϣⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ.
40На сих двох заповідях увесь закон і пророки стоять.
41⳿ⲉⲧⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲉⲩⲙⲁ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁϥϣⲉⲛⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅.
41Як же зібрались Фарисеї, питав їх Ісус,
42ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϫⲉ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛⲆⲁⲩⲓⲇ ⲡⲉ.
42глаголючи: Що ви думаєте про Христа? чий Він син? Кажуть Йому: Давидів.
43ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲛ Ⲇⲁⲩⲓⲇ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲁ⳪ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ.
43Рече Він до них: Як же се Давид зве Його в дусї Господом, говорячи:
44ϫⲉ ⲡⲉϫⲉ Ⲡ⳪ ⳿ⲙⲠⲁ⳪̅ ϫⲉ ϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲧⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ϣⲁϯⲭⲱ ⳿ⲛⲛⲉⲕϫⲁϫⲓ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⳿ⲛⲛⲉⲕϭⲁⲗⲁⲩϫ.
44Рече Господь Господеві моєму: Сиди по правицї в мене, доки положу ворогів Твоїх підніжком ніг твоїх?
45ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲛ Ⲇⲁⲩⲓⲇ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲡⲛⲉⲩⲙⲁ ⳿ϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲁ⳪ ⲡⲱⲥ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲡⲉ.
45Коли ж Давид зве Його Господом, то як же Він син йому?
46ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲉ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ϣⲉⲣⲧⲟⲗⲙⲁⲛ ⳿ⲉϣⲉⲛϥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ
46І нїхто не зʼумів йому відказати нї слова, й нїхто з того часу не важив ся питати Його нїколи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.