Mateo 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
1Ege Iesu ko etomeret uader mer babisdarie uiabim, kega,
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
2Kotor baselaia abkoreb nerute opole, E derser leuer sererege tabara uerem,
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
3E namarkare tabara memeg le uiabim gaire le emetu aserare abele mer tigri, Ua tabakeuare leuer aroem; a uiaba nole lakak tabakeuare.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
4E ko namarkare uader abara memeg le, a mer kega, Dasmer, kaka emetu derser gaire leuer; kara kau emetu ipitare, a gaire ebur debe kemkem narsare, kaka emetu derser gaire lu uridili, ua tabakeuare leuer aroem.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
5A uiaba baokarid, a uiaba keubu bamarkare, nerute le tabara ged, a nerute le tabara lu bodomalam;
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
6A uader le uiaba erpeirare abara memeg le, a uiaba dedkolare, pako ipit eumilu.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
7Abele opole asoli E au urker, E uiabi namarkare gaire tabara ares le, uiaba narsare gaire le dedkolare abara memeg le, a ko digeare uiaba uteb.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
8E uiabim detager tabara memeg le, Emetu derser leuer, a nole abkoreb uiaba le emetu mer namarid.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
9Dasmer, uaba bakeuare gaire au gab, a gaire le uridili uaba erdali, uaba etomeret abele leuer.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
10Ege abara memeg le tabakeuare gaire au gab, a uiaba etami uader le, adud a uader le debele; abele leuer uteb mitkar lelam, uiaba eidi leuer eroare.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
11Abele opole tabalu abele meta, E uiabi dasmer uiaba eidi leuer eroare, E erdali nerute le nole nagri am uali abkoreb leuer aro am uali;
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
12E abim detaut, Makanali ae, nalugelam ma tabakeam badare abele meta, ma nole nagri abele leuer aro am uali? Ege E nole mer kak.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
13Abele opole abi detager tabara memeg le, Uaba didbare abara teter pako abara tag, abi ais batauered adige abele kupikup ge; nagri au ebazuer pako abele tereg ikupamaretlare.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
14Abelelam uader le no aserare, a neis neis le mamor irmilare.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
15Ege Faresaio giz tabakeuare, a uiaba mer atager, Nalu lu meriba abi mirem abi merlam?
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
16A uiaba namarkare abim uiaba kaimeg giz kemem pako Herodiano giz, abi kega, Ereuer le ae, keriba umele ma le ageakar, mama ereuerem Ade ra gab pako ageakar, ma nole geum nerute le: abelelam ma nole dikiapore nerute le.
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
17Dasmer, ma keribi etomeret, Nako ma dikiapor? Abkoreb ko ikuar Kaisaraim zegu lu, a nole?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
18Iesu opasereret uiaba nerkep adud, a uiabi kega, Uaba bes le giz, nalugelam uaba kari mirem?
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
19Kari natomertare mani abele zegu lu. Ege uiaba abi ikuar nerute denari.
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
20E uiabi detager, Nete ra op abele, pako abele jauali?
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
21A uiaba abi detagerare, Kaisara ra op. Ege E uiabi detager, Dasmer, Kaisara ra lu Kaisaraim ikuar; Ade ra lu Adim ikuar.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
22Uiaba aserare, epe uiaba au kase damereda, a uiaba abi dikaer, a adem bakeuare.
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
23Peike abele kerker Sadukaio giz abim tabakeuare, uiaba dikiaporare nole le ko eded akaid eudelam: uiaba abi itimerare,
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
24Kega, Ereuer le ae, Mose keribi mer tigri, Ese eumilu nerute le, a nole uerem kak, abara keimer ko ispi abara kosker, iaueakai nagri kusi abi keimerlam.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
25Keribi dog emri sefen gaire uerem: a narbet uerem ispi abara kosker, E eumilu a nole uerem kak, abara keimer ko ispi abara kosker:
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
26Mokakalam nerute keimer, mena bakedida sefen le giz.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
27Abele kosker keubu eumilu.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
28Dasmer, ese keubu gerger tabarki, nete le uiabielam ais abele kosker? abelelam uiaba kosker uridili.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
29Ege Iesu etkalu uiabim, kega, Uaba didmirik, abelelam uaba asmer kak abele jauali zogo, pako Ade ra adigir.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
30Abelelam keubu gerger tabarki uiaba ko eded akaida eudlam, nole kosker aspili kak, a nole kimiar aspili kak, uiaba mokakalam Ade ra angela giz kotor ge.
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
31Abele ko eded akaida eudlam, nako uaba nole atager kak Ade ra mer uabim, kega,
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
32Kaka Aberahama ra Ade, a Isaaka ra Ade, a Iakobo ra Ade? Abele Ade nole eud le giz ra Ade, epe mamor eded le giz.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
33Gaire lekub aserare, ege uiaba abi damreda abara giz merlam.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
34Gaire Faresaio giz aserare Sadukaio le nole abi mer kak, ege uiaba etamiare abele uteb ge.
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
35Ege nerute uiaba gelar ereuer le, abi itimer mirem kega,
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
36Ereuer le ae, na gelar aule?
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
37Ege Iesu abi etkalu, Ma abi omare abele Opole mara Ade mara nerkep kemerkemer, a mara lamar kemerkemer, a mara akiapor kemerkemer.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
38Abele gelar kekiam, pako aule.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
39Mokakalam abara neisem, Ma abi omare abele le emri mai kesi, mokakalam ma omare mabu.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
40Peike neis gelar giz abele gelar uridili, pako abele gaire perofeta giz.
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
41Faresaio giz netate gedim, ege Iesu de uiabi nautumerare,
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
42Kega, Nako uaba dikiaporare abele Keriso? nete ra uerem? Ege uiabi abi detagerare, Dauida ra Uerem.
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
43E uiabi detager, Dasmer, Nako Dauida nei atker Lamarlam, E abara Opole, kega,
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
44Abele Opele abi detager kara Opole, Ma emri kara tuter tag, mena kaka ikeli uader le marim kurabkurab mokakalam lu detager mara teter?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
45Dasmer, ese Dauida E nei atker Opole, a nalugelam E ko nei atker abara uerem?
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
46Ege nole nerute le umele abim etkalu, a ditimedlu abele gerger nole nerute le ko saserim itimer abim nerute lu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.