Matteus 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Meriam Mir Gospels
1Weer nam Jesus het woord, en sprak tot hen in gelijkenissen:
1Ege Iesu ko etomeret uader mer babisdarie uiabim, kega,
2Het rijk der hemelen is gelijk aan een koning, die een bruiloftsmaal gaf voor zijn zoon.
2Kotor baselaia abkoreb nerute opole, E derser leuer sererege tabara uerem,
3En hij zond zijn dienaars uit, om de genodigden tot de bruiloft te roepen; maar ze wilden niet komen.
3E namarkare tabara memeg le uiabim gaire le emetu aserare abele mer tigri, Ua tabakeuare leuer aroem; a uiaba nole lakak tabakeuare.
4Opnieuw zond hij andere dienaars, en sprak: Zegt aan de genodigden: Ziet, ik heb mijn maaltijd gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht, en alles is klaar; komt toch ter bruiloft.
4E ko namarkare uader abara memeg le, a mer kega, Dasmer, kaka emetu derser gaire leuer; kara kau emetu ipitare, a gaire ebur debe kemkem narsare, kaka emetu derser gaire lu uridili, ua tabakeuare leuer aroem.
5Maar ze sloegen er geen acht op, en gingen huns weegs; de een naar zijn hoeve, de ander naar zijn zaken.
5A uiaba baokarid, a uiaba keubu bamarkare, nerute le tabara ged, a nerute le tabara lu bodomalam;
6De overigen grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden ze.
6A uader le uiaba erpeirare abara memeg le, a uiaba dedkolare, pako ipit eumilu.
7Toen werd de koning vergramd; hij zond zijn leger uit, doodde die moordenaars en stak hun stad in brand.
7Abele opole asoli E au urker, E uiabi namarkare gaire tabara ares le, uiaba narsare gaire le dedkolare abara memeg le, a ko digeare uiaba uteb.
8En hij sprak tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal is wel gereed, maar de genodigden verdienden het niet.
8E uiabim detager tabara memeg le, Emetu derser leuer, a nole abkoreb uiaba le emetu mer namarid.
9Gaat dus naar de kruispunten der straten, en nodigt allen ter bruiloft, die gij er vinden zult.
9Dasmer, uaba bakeuare gaire au gab, a gaire le uridili uaba erdali, uaba etomeret abele leuer.
10Zijn dienaars gingen de straten op, en verzamelden allen, die zij er aantroffen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal werd met gasten gevuld.
10Ege abara memeg le tabakeuare gaire au gab, a uiaba etami uader le, adud a uader le debele; abele leuer uteb mitkar lelam, uiaba eidi leuer eroare.
11Toen nu de koning binnentrad, om de aanliggende gasten te zien, zag hij een man, die geen bruiloftskleed aan had.
11Abele opole tabalu abele meta, E uiabi dasmer uiaba eidi leuer eroare, E erdali nerute le nole nagri am uali abkoreb leuer aro am uali;
12En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt ge hier zonder bruiloftskleed binnengekomen? Hij wist er geen antwoord op te geven.
12E abim detaut, Makanali ae, nalugelam ma tabakeam badare abele meta, ma nole nagri abele leuer aro am uali? Ege E nole mer kak.
13Nu zei de koning tot zijn bedienden: Bindt hem handen en voeten, en werpt hem naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
13Abele opole abi detager tabara memeg le, Uaba didbare abara teter pako abara tag, abi ais batauered adige abele kupikup ge; nagri au ebazuer pako abele tereg ikupamaretlare.
14Want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.
14Abelelam uader le no aserare, a neis neis le mamor irmilare.
15Daarop gingen de farizeën heen, en beraadslaagden, hoe ze Hem in zijn eigen woorden zouden verstrikken.
15Ege Faresaio giz tabakeuare, a uiaba mer atager, Nalu lu meriba abi mirem abi merlam?
16Ze zonden hun leerlingen met de aanhangers van Herodes op Hem af met de vraag: Meester, we weten, dat Gij oprecht zijt, de weg van God naar waarheid leert, en niemand naar de ogen ziet; want Gij kent geen aanzien des persoons.
16A uiaba namarkare abim uiaba kaimeg giz kemem pako Herodiano giz, abi kega, Ereuer le ae, keriba umele ma le ageakar, mama ereuerem Ade ra gab pako ageakar, ma nole geum nerute le: abelelam ma nole dikiapore nerute le.
17Zeg ons dus: wat dunkt U; is het geoorloofd den keizer belasting te betalen, of niet?
17Dasmer, ma keribi etomeret, Nako ma dikiapor? Abkoreb ko ikuar Kaisaraim zegu lu, a nole?
18Jesus kende hun boosheid, en sprak: Huichelaars, wat stelt gij Mij op de proef?
18Iesu opasereret uiaba nerkep adud, a uiabi kega, Uaba bes le giz, nalugelam uaba kari mirem?
19Laat Mij de cijnspenning zien. Ze hielden Hem een tienling voor.
19Kari natomertare mani abele zegu lu. Ege uiaba abi ikuar nerute denari.
20Jesus zeide hun: Wiens beeld en randschrift is dit?
20E uiabi detager, Nete ra op abele, pako abele jauali?
21Ze zeiden: Van den keizer. Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt; en geeft aan God, wat God toekomt.
21A uiaba abi detagerare, Kaisara ra op. Ege E uiabi detager, Dasmer, Kaisara ra lu Kaisaraim ikuar; Ade ra lu Adim ikuar.
22Toen ze dit hoorden, waren ze verwonderd; ze lieten Hem met rust, en gingen heen.
22Uiaba aserare, epe uiaba au kase damereda, a uiaba abi dikaer, a adem bakeuare.
23Op diezelfde dag kwamen de sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen. Ze ondervroegen Hem:
23Peike abele kerker Sadukaio giz abim tabakeuare, uiaba dikiaporare nole le ko eded akaid eudelam: uiaba abi itimerare,
24Meester, Moses heeft gezegd: Wanneer iemand kinderloos sterft, dan zal zijn broer de vrouw van hem huwen, en nakomelingschap voor zijn broer verwekken.
24Kega, Ereuer le ae, Mose keribi mer tigri, Ese eumilu nerute le, a nole uerem kak, abara keimer ko ispi abara kosker, iaueakai nagri kusi abi keimerlam.
25Nu waren er bij ons zeven broers; de eerste huwde en stierf; en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw achter aan zijn broer.
25Keribi dog emri sefen gaire uerem: a narbet uerem ispi abara kosker, E eumilu a nole uerem kak, abara keimer ko ispi abara kosker:
26Zo ging het ook met den tweeden en den derden, tot den zevenden toe.
26Mokakalam nerute keimer, mena bakedida sefen le giz.
27Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
27Abele kosker keubu eumilu.
28Wien van de zeven zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers allen gehad.
28Dasmer, ese keubu gerger tabarki, nete le uiabielam ais abele kosker? abelelam uiaba kosker uridili.
29Jesus antwoordde: Gij dwaalt en kent de Schriften niet, en evenmin de kracht van God.
29Ege Iesu etkalu uiabim, kega, Uaba didmirik, abelelam uaba asmer kak abele jauali zogo, pako Ade ra adigir.
30Want bij de verrijzenis huwt men niet, noch wordt men gehuwd; maar men zal zijn als engelen Gods in de hemel.
30Abelelam keubu gerger tabarki uiaba ko eded akaida eudlam, nole kosker aspili kak, a nole kimiar aspili kak, uiaba mokakalam Ade ra angela giz kotor ge.
31En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat God u gezegd heeft:
31Abele ko eded akaida eudlam, nako uaba nole atager kak Ade ra mer uabim, kega,
32“Ik ben de God van Abraham, de God van Isaäk, de God van Jakob?” Hij is toch geen God van doden, maar van levenden.
32Kaka Aberahama ra Ade, a Isaaka ra Ade, a Iakobo ra Ade? Abele Ade nole eud le giz ra Ade, epe mamor eded le giz.
33Toen het volk dit hoorde, stond het verbaasd over zijn leer.
33Gaire lekub aserare, ege uiaba abi damreda abara giz merlam.
34Toen de farizeën vernamen, dat Hij de sadduceën tot zwijgen gebracht had, kwamen ze naar Hem toe;
34Gaire Faresaio giz aserare Sadukaio le nole abi mer kak, ege uiaba etamiare abele uteb ge.
35en een hunner, een wetgeleerde, vroeg, om Hem op de proef te stellen:
35Ege nerute uiaba gelar ereuer le, abi itimer mirem kega,
36Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?
36Ereuer le ae, na gelar aule?
37Jesus zei hem: “Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand.”
37Ege Iesu abi etkalu, Ma abi omare abele Opole mara Ade mara nerkep kemerkemer, a mara lamar kemerkemer, a mara akiapor kemerkemer.
38Dit is het grootste en eerste gebod.
38Abele gelar kekiam, pako aule.
39En het tweede daaraan gelijk: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.”
39Mokakalam abara neisem, Ma abi omare abele le emri mai kesi, mokakalam ma omare mabu.
40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.
40Peike neis gelar giz abele gelar uridili, pako abele gaire perofeta giz.
41Daar nu de farizeën toch bij elkaar waren, vroeg Jesus hun:
41Faresaio giz netate gedim, ege Iesu de uiabi nautumerare,
42Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Ze zeiden: Van David.
42Kega, Nako uaba dikiaporare abele Keriso? nete ra uerem? Ege uiabi abi detagerare, Dauida ra Uerem.
43Hij zeide hun: Hoe noemt David in den Geest Hem dan Heer, wanneer hij zegt:
43E uiabi detager, Dasmer, Nako Dauida nei atker Lamarlam, E abara Opole, kega,
44“De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand, Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten!”
44Abele Opele abi detager kara Opole, Ma emri kara tuter tag, mena kaka ikeli uader le marim kurabkurab mokakalam lu detager mara teter?
45Als David Hem Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?
45Dasmer, ese Dauida E nei atker Opole, a nalugelam E ko nei atker abara uerem?
46Niemand kon Hem antwoord geven; en van die dag af durfde niemand Hem meer ondervragen.
46Ege nole nerute le umele abim etkalu, a ditimedlu abele gerger nole nerute le ko saserim itimer abim nerute lu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.