Matteus 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Weer nam Jesus het woord, en sprak tot hen in gelijkenissen:
1Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:
2Het rijk der hemelen is gelijk aan een koning, die een bruiloftsmaal gaf voor zijn zoon.
2Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
3En hij zond zijn dienaars uit, om de genodigden tot de bruiloft te roepen; maar ze wilden niet komen.
3Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
4Opnieuw zond hij andere dienaars, en sprak: Zegt aan de genodigden: Ziet, ik heb mijn maaltijd gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht, en alles is klaar; komt toch ter bruiloft.
4Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.
5Maar ze sloegen er geen acht op, en gingen huns weegs; de een naar zijn hoeve, de ander naar zijn zaken.
5Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:
6De overigen grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden ze.
6reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
7Toen werd de koning vergramd; hij zond zijn leger uit, doodde die moordenaars en stak hun stad in brand.
7Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
8En hij sprak tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal is wel gereed, maar de genodigden verdienden het niet.
8Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:
9Gaat dus naar de kruispunten der straten, en nodigt allen ter bruiloft, die gij er vinden zult.
9ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
10Zijn dienaars gingen de straten op, en verzamelden allen, die zij er aantroffen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal werd met gasten gevuld.
10Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
11Toen nu de koning binnentrad, om de aanliggende gasten te zien, zag hij een man, die geen bruiloftskleed aan had.
11Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
12En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt ge hier zonder bruiloftskleed binnengekomen? Hij wist er geen antwoord op te geven.
12Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.
13Nu zei de koning tot zijn bedienden: Bindt hem handen en voeten, en werpt hem naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
13Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
14Want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.
14Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
15Daarop gingen de farizeën heen, en beraadslaagden, hoe ze Hem in zijn eigen woorden zouden verstrikken.
15Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
16Ze zonden hun leerlingen met de aanhangers van Herodes op Hem af met de vraag: Meester, we weten, dat Gij oprecht zijt, de weg van God naar waarheid leert, en niemand naar de ogen ziet; want Gij kent geen aanzien des persoons.
16Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:
17Zeg ons dus: wat dunkt U; is het geoorloofd den keizer belasting te betalen, of niet?
17dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non?
18Jesus kende hun boosheid, en sprak: Huichelaars, wat stelt gij Mij op de proef?
18Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ?
19Laat Mij de cijnspenning zien. Ze hielden Hem een tienling voor.
19ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
20Jesus zeide hun: Wiens beeld en randschrift is dit?
20Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio?
21Ze zeiden: Van den keizer. Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt; en geeft aan God, wat God toekomt.
21Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
22Toen ze dit hoorden, waren ze verwonderd; ze lieten Hem met rust, en gingen heen.
22Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
23Op diezelfde dag kwamen de sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen. Ze ondervroegen Hem:
23In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,
24Meester, Moses heeft gezegd: Wanneer iemand kinderloos sterft, dan zal zijn broer de vrouw van hem huwen, en nakomelingschap voor zijn broer verwekken.
24dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
25Nu waren er bij ons zeven broers; de eerste huwde en stierf; en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw achter aan zijn broer.
25Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
26Zo ging het ook met den tweeden en den derden, tot den zevenden toe.
26Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
27Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
27Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
28Wien van de zeven zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers allen gehad.
28In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.
29Jesus antwoordde: Gij dwaalt en kent de Schriften niet, en evenmin de kracht van God.
29Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
30Want bij de verrijzenis huwt men niet, noch wordt men gehuwd; maar men zal zijn als engelen Gods in de hemel.
30In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
31En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat God u gezegd heeft:
31De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:
32“Ik ben de God van Abraham, de God van Isaäk, de God van Jakob?” Hij is toch geen God van doden, maar van levenden.
32Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
33Toen het volk dit hoorde, stond het verbaasd over zijn leer.
33Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
34Toen de farizeën vernamen, dat Hij de sadduceën tot zwijgen gebracht had, kwamen ze naar Hem toe;
34Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum:
35en een hunner, een wetgeleerde, vroeg, om Hem op de proef te stellen:
35et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:
36Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?
36Magister, quod est mandatum magnum in lege?
37Jesus zei hem: “Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand.”
37Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
38Dit is het grootste en eerste gebod.
38Hoc est maximum, et primum mandatum.
39En het tweede daaraan gelijk: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.”
39Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.
40In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
41Daar nu de farizeën toch bij elkaar waren, vroeg Jesus hun:
41Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
42Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Ze zeiden: Van David.
42dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David.
43Hij zeide hun: Hoe noemt David in den Geest Hem dan Heer, wanneer hij zegt:
43Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:
44“De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand, Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten!”
44Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
45Als David Hem Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?
45Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est?
46Niemand kon Hem antwoord geven; en van die dag af durfde niemand Hem meer ondervragen.
46Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.