Matteus 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Weer nam Jesus het woord, en sprak tot hen in gelijkenissen:
1And Jesus answered and spake unto them again by parables, and said,
2Het rijk der hemelen is gelijk aan een koning, die een bruiloftsmaal gaf voor zijn zoon.
2The kingdom of heaven is like unto a certain king, which made a marriage for his son,
3En hij zond zijn dienaars uit, om de genodigden tot de bruiloft te roepen; maar ze wilden niet komen.
3And sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come.
4Opnieuw zond hij andere dienaars, en sprak: Zegt aan de genodigden: Ziet, ik heb mijn maaltijd gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht, en alles is klaar; komt toch ter bruiloft.
4Again, he sent forth other servants, saying, Tell them which are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage.
5Maar ze sloegen er geen acht op, en gingen huns weegs; de een naar zijn hoeve, de ander naar zijn zaken.
5But they made light of it , and went their ways, one to his farm, another to his merchandise:
6De overigen grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden ze.
6And the remnant took his servants, and entreated them spitefully, and slew them .
7Toen werd de koning vergramd; hij zond zijn leger uit, doodde die moordenaars en stak hun stad in brand.
7But when the king heard thereof , he was wroth: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city.
8En hij sprak tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal is wel gereed, maar de genodigden verdienden het niet.
8Then saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy.
9Gaat dus naar de kruispunten der straten, en nodigt allen ter bruiloft, die gij er vinden zult.
9Go ye therefore into the highways, and as many as ye shall find, bid to the marriage.
10Zijn dienaars gingen de straten op, en verzamelden allen, die zij er aantroffen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal werd met gasten gevuld.
10So those servants went out into the highways, and gathered together all as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests.
11Toen nu de koning binnentrad, om de aanliggende gasten te zien, zag hij een man, die geen bruiloftskleed aan had.
11¶ And when the king came in to see the guests, he saw there a man which had not on a wedding garment:
12En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt ge hier zonder bruiloftskleed binnengekomen? Hij wist er geen antwoord op te geven.
12And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless.
13Nu zei de koning tot zijn bedienden: Bindt hem handen en voeten, en werpt hem naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
13Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth.
14Want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.
14For many are called, but few are chosen.
15Daarop gingen de farizeën heen, en beraadslaagden, hoe ze Hem in zijn eigen woorden zouden verstrikken.
15¶ Then went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk.
16Ze zonden hun leerlingen met de aanhangers van Herodes op Hem af met de vraag: Meester, we weten, dat Gij oprecht zijt, de weg van God naar waarheid leert, en niemand naar de ogen ziet; want Gij kent geen aanzien des persoons.
16And they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Master, we know that thou art true, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man : for thou regardest not the person of men.
17Zeg ons dus: wat dunkt U; is het geoorloofd den keizer belasting te betalen, of niet?
17Tell us therefore, What thinkest thou? Is it lawful to give tribute unto Caesar, or not?
18Jesus kende hun boosheid, en sprak: Huichelaars, wat stelt gij Mij op de proef?
18But Jesus perceived their wickedness, and said, Why tempt ye me, ye hypocrites?
19Laat Mij de cijnspenning zien. Ze hielden Hem een tienling voor.
19Shew me the tribute money. And they brought unto him a penny.
20Jesus zeide hun: Wiens beeld en randschrift is dit?
20And he saith unto them, Whose is this image and superscription?
21Ze zeiden: Van den keizer. Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt; en geeft aan God, wat God toekomt.
21They say unto him, Cæsar’s. Then saith he unto them, Render therefore unto Cæsar the things which are Cæsar’s; and unto God the things that are God’s.
22Toen ze dit hoorden, waren ze verwonderd; ze lieten Hem met rust, en gingen heen.
22When they had heard these words , they marvelled, and left him, and went their way.
23Op diezelfde dag kwamen de sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen. Ze ondervroegen Hem:
23¶ The same day came to him the Sadducees, which say that there is no resurrection, and asked him,
24Meester, Moses heeft gezegd: Wanneer iemand kinderloos sterft, dan zal zijn broer de vrouw van hem huwen, en nakomelingschap voor zijn broer verwekken.
24Saying, Master, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up seed unto his brother.
25Nu waren er bij ons zeven broers; de eerste huwde en stierf; en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw achter aan zijn broer.
25Now there were with us seven brethren: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no issue, left his wife unto his brother:
26Zo ging het ook met den tweeden en den derden, tot den zevenden toe.
26Likewise the second also, and the third, unto the seventh.
27Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
27And last of all the woman died also.
28Wien van de zeven zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers allen gehad.
28Therefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her.
29Jesus antwoordde: Gij dwaalt en kent de Schriften niet, en evenmin de kracht van God.
29Jesus answered and said unto them, Ye do err, not knowing the scriptures, nor the power of God.
30Want bij de verrijzenis huwt men niet, noch wordt men gehuwd; maar men zal zijn als engelen Gods in de hemel.
30For in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven.
31En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat God u gezegd heeft:
31But as touching the resurrection of the dead, have ye not read that which was spoken unto you by God, saying,
32“Ik ben de God van Abraham, de God van Isaäk, de God van Jakob?” Hij is toch geen God van doden, maar van levenden.
32I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living.
33Toen het volk dit hoorde, stond het verbaasd over zijn leer.
33And when the multitude heard this , they were astonished at his doctrine.
34Toen de farizeën vernamen, dat Hij de sadduceën tot zwijgen gebracht had, kwamen ze naar Hem toe;
34¶ But when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together.
35en een hunner, een wetgeleerde, vroeg, om Hem op de proef te stellen:
35Then one of them, which was a lawyer, asked him a question , tempting him, and saying,
36Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?
36Master, which is the great commandment in the law?
37Jesus zei hem: “Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand.”
37Jesus said unto him, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind.
38Dit is het grootste en eerste gebod.
38This is the first and great commandment.
39En het tweede daaraan gelijk: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.”
39And the second is like unto it, Thou shalt love thy neighbour as thyself.
40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.
40On these two commandments hang all the law and the prophets.
41Daar nu de farizeën toch bij elkaar waren, vroeg Jesus hun:
41¶ While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them,
42Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Ze zeiden: Van David.
42Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David.
43Hij zeide hun: Hoe noemt David in den Geest Hem dan Heer, wanneer hij zegt:
43He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying,
44“De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand, Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten!”
44The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool?
45Als David Hem Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?
45If David then call him Lord, how is he his son?
46Niemand kon Hem antwoord geven; en van die dag af durfde niemand Hem meer ondervragen.
46And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.