Matteus 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Reina-Valera 1909
1Weer nam Jesus het woord, en sprak tot hen in gelijkenissen:
1Y RESPONDIENDO Jesús, les volvió á hablar en parábolas, diciendo:
2Het rijk der hemelen is gelijk aan een koning, die een bruiloftsmaal gaf voor zijn zoon.
2El reino de los cielos es semejante á un hombre rey, que hizo bodas á su hijo;
3En hij zond zijn dienaars uit, om de genodigden tot de bruiloft te roepen; maar ze wilden niet komen.
3Y envió sus siervos para que llamasen los llamados á las bodas; mas no quisieron venir.
4Opnieuw zond hij andere dienaars, en sprak: Zegt aan de genodigden: Ziet, ik heb mijn maaltijd gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht, en alles is klaar; komt toch ter bruiloft.
4Volvió á enviar otros siervos, diciendo: Decid á los llamados: He aquí, mi comida he aparejado; mis toros y animales engordados son muertos, y todo está prevenido: venid á las bodas.
5Maar ze sloegen er geen acht op, en gingen huns weegs; de een naar zijn hoeve, de ander naar zijn zaken.
5Mas ellos no se cuidaron, y se fueron, uno á su labranza, y otro á sus negocios;
6De overigen grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden ze.
6Y otros, tomando á sus siervos, los afrentaron y los mataron.
7Toen werd de koning vergramd; hij zond zijn leger uit, doodde die moordenaars en stak hun stad in brand.
7Y el rey, oyendo esto , se enojó; y enviando sus ejércitos, destruyó á aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
8En hij sprak tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal is wel gereed, maar de genodigden verdienden het niet.
8Entonces dice á sus siervos: Las bodas á la verdad están aparejadas; mas los que eran llamados no eran dignos.
9Gaat dus naar de kruispunten der straten, en nodigt allen ter bruiloft, die gij er vinden zult.
9Id pues á las salidas de los caminos, y llamad á las bodas á cuantos hallareis.
10Zijn dienaars gingen de straten op, en verzamelden allen, die zij er aantroffen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal werd met gasten gevuld.
10Y saliendo los siervos por los caminos, juntaron á todos los que hallaron, juntamente malos y buenos: y las bodas fueron llenas de convidados.
11Toen nu de koning binnentrad, om de aanliggende gasten te zien, zag hij een man, die geen bruiloftskleed aan had.
11Y entró el rey para ver los convidados, y vió allí un hombre no vestido de boda.
12En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt ge hier zonder bruiloftskleed binnengekomen? Hij wist er geen antwoord op te geven.
12Y le dijo: Amigo, ¿cómo entraste aquí no teniendo vestido de boda? Mas él cerró la boca.
13Nu zei de koning tot zijn bedienden: Bindt hem handen en voeten, en werpt hem naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
13Entonces el rey dijo á los que servían: Atado de pies y de manos tomadle, y echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
14Want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.
14Porque muchos son llamados, y pocos escogidos.
15Daarop gingen de farizeën heen, en beraadslaagden, hoe ze Hem in zijn eigen woorden zouden verstrikken.
15Entonces, idos los Fariseos, consultaron cómo le tomarían en alguna palabra.
16Ze zonden hun leerlingen met de aanhangers van Herodes op Hem af met de vraag: Meester, we weten, dat Gij oprecht zijt, de weg van God naar waarheid leert, en niemand naar de ogen ziet; want Gij kent geen aanzien des persoons.
16Y envían á él los discípulos de ellos, con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres amador de la verdad, y que enseñas con verdad el camino de Dios, y que no te curas de nadie, porque no tienes acepción de persona de hombres.
17Zeg ons dus: wat dunkt U; is het geoorloofd den keizer belasting te betalen, of niet?
17Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo á César, ó no?
18Jesus kende hun boosheid, en sprak: Huichelaars, wat stelt gij Mij op de proef?
18Mas Jesús, entendida la malicia de ellos, les dice: ¿Por qué me tentáis, hipócritas?
19Laat Mij de cijnspenning zien. Ze hielden Hem een tienling voor.
19Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentaron un denario.
20Jesus zeide hun: Wiens beeld en randschrift is dit?
20Entonces les dice: ¿Cúya es esta figura, y lo que está encima escrito?
21Ze zeiden: Van den keizer. Hij sprak tot hen: Geeft dan den keizer, wat den keizer toekomt; en geeft aan God, wat God toekomt.
21Dícenle: De César. Y díceles: Pagad pues á César lo que es de César, y á Dios lo que es de Dios.
22Toen ze dit hoorden, waren ze verwonderd; ze lieten Hem met rust, en gingen heen.
22Y oyendo esto, se maravillaron; y dejándole se fueron.
23Op diezelfde dag kwamen de sadduceën naar Hem toe, die de verrijzenis loochenen. Ze ondervroegen Hem:
23Aquel día llegaron á él los Saduceos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
24Meester, Moses heeft gezegd: Wanneer iemand kinderloos sterft, dan zal zijn broer de vrouw van hem huwen, en nakomelingschap voor zijn broer verwekken.
24Diciendo: Maestro, Moisés dijo: Si alguno muriere sin hijos, su hermano se casará con su mujer, y despertará simiente á su hermano.
25Nu waren er bij ons zeven broers; de eerste huwde en stierf; en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw achter aan zijn broer.
25Fueron pues, entre nosotros siete hermanos: y el primero tomó mujer, y murió; y no teniendo generación, dejó su mujer á su hermano.
26Zo ging het ook met den tweeden en den derden, tot den zevenden toe.
26De la misma manera también el segundo, y el tercero, hasta los siete.
27Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
27Y después de todos murió también la mujer.
28Wien van de zeven zal ze nu bij de verrijzenis als vrouw toebehoren? Ze hebben haar immers allen gehad.
28En la resurrección pues, ¿de cuál de los siete será ella mujer? porque todos la tuvieron.
29Jesus antwoordde: Gij dwaalt en kent de Schriften niet, en evenmin de kracht van God.
29Entonces respondiendo Jesús, les dijo: Erráis ignorando las Escrituras, y el poder de Dios.
30Want bij de verrijzenis huwt men niet, noch wordt men gehuwd; maar men zal zijn als engelen Gods in de hemel.
30Porque en la resurrección, ni los hombres tomarán mujeres, ni las mujeres maridos; mas son como los ángeles de Dios en el cielo.
31En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat God u gezegd heeft:
31Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído lo que os es dicho por Dios, que dice:
32“Ik ben de God van Abraham, de God van Isaäk, de God van Jakob?” Hij is toch geen God van doden, maar van levenden.
32Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? Dios no es Dios de muertos, sino de vivos.
33Toen het volk dit hoorde, stond het verbaasd over zijn leer.
33Y oyendo esto las gentes, estaban atónitas de su doctrina.
34Toen de farizeën vernamen, dat Hij de sadduceën tot zwijgen gebracht had, kwamen ze naar Hem toe;
34Entonces los Fariseos, oyendo que había cerrado la boca á los Saduceos, se juntaron á una.
35en een hunner, een wetgeleerde, vroeg, om Hem op de proef te stellen:
35Y preguntó uno de ellos, intérprete de la ley, tentándole y diciendo:
36Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?
36Maestro, ¿cuál es el mandamiento grande en la ley?
37Jesus zei hem: “Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand.”
37Y Jesús le dijo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de toda tu mente.
38Dit is het grootste en eerste gebod.
38Este es el primero y el grande mandamiento.
39En het tweede daaraan gelijk: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.”
39Y el segundo es semejante á éste: Amarás á tu prójimo como á ti mismo.
40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.
40De estos dos mandamientos depende toda la ley y los profetas.
41Daar nu de farizeën toch bij elkaar waren, vroeg Jesus hun:
41Y estando juntos los Fariseos, Jesús les preguntó,
42Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Ze zeiden: Van David.
42Diciendo: ¿Qué os parece del Cristo? ¿de quién es Hijo? Dícenle: De David.
43Hij zeide hun: Hoe noemt David in den Geest Hem dan Heer, wanneer hij zegt:
43El les dice: ¿Pues cómo David en Espíritu le llama Señor, diciendo:
44“De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand, Totdat Ik uw vijanden leg Als een voetbank voor uw voeten!”
44Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra, entre tanto que pongo tus enemigos por estrado de tus pies?
45Als David Hem Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?
45Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su Hijo?
46Niemand kon Hem antwoord geven; en van die dag af durfde niemand Hem meer ondervragen.
46Y nadie le podía responder palabra; ni osó alguno desde aquel día preguntarle más.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.