متّی 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
1Y RESPONDIENDO Jesús, les volvió á hablar en parábolas, diciendo:
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
2El reino de los cielos es semejante á un hombre rey, que hizo bodas á su hijo;
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
3Y envió sus siervos para que llamasen los llamados á las bodas; mas no quisieron venir.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
4Volvió á enviar otros siervos, diciendo: Decid á los llamados: He aquí, mi comida he aparejado; mis toros y animales engordados son muertos, y todo está prevenido: venid á las bodas.
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
5Mas ellos no se cuidaron, y se fueron, uno á su labranza, y otro á sus negocios;
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
6Y otros, tomando á sus siervos, los afrentaron y los mataron.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
7Y el rey, oyendo esto , se enojó; y enviando sus ejércitos, destruyó á aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
8Entonces dice á sus siervos: Las bodas á la verdad están aparejadas; mas los que eran llamados no eran dignos.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
9Id pues á las salidas de los caminos, y llamad á las bodas á cuantos hallareis.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
10Y saliendo los siervos por los caminos, juntaron á todos los que hallaron, juntamente malos y buenos: y las bodas fueron llenas de convidados.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
11Y entró el rey para ver los convidados, y vió allí un hombre no vestido de boda.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
12Y le dijo: Amigo, ¿cómo entraste aquí no teniendo vestido de boda? Mas él cerró la boca.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
13Entonces el rey dijo á los que servían: Atado de pies y de manos tomadle, y echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
14Porque muchos son llamados, y pocos escogidos.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
15Entonces, idos los Fariseos, consultaron cómo le tomarían en alguna palabra.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
16Y envían á él los discípulos de ellos, con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres amador de la verdad, y que enseñas con verdad el camino de Dios, y que no te curas de nadie, porque no tienes acepción de persona de hombres.
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
17Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo á César, ó no?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
18Mas Jesús, entendida la malicia de ellos, les dice: ¿Por qué me tentáis, hipócritas?
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
19Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentaron un denario.
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
20Entonces les dice: ¿Cúya es esta figura, y lo que está encima escrito?
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
21Dícenle: De César. Y díceles: Pagad pues á César lo que es de César, y á Dios lo que es de Dios.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
22Y oyendo esto, se maravillaron; y dejándole se fueron.
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
23Aquel día llegaron á él los Saduceos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
24Diciendo: Maestro, Moisés dijo: Si alguno muriere sin hijos, su hermano se casará con su mujer, y despertará simiente á su hermano.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
25Fueron pues, entre nosotros siete hermanos: y el primero tomó mujer, y murió; y no teniendo generación, dejó su mujer á su hermano.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
26De la misma manera también el segundo, y el tercero, hasta los siete.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
27Y después de todos murió también la mujer.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
28En la resurrección pues, ¿de cuál de los siete será ella mujer? porque todos la tuvieron.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
29Entonces respondiendo Jesús, les dijo: Erráis ignorando las Escrituras, y el poder de Dios.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
30Porque en la resurrección, ni los hombres tomarán mujeres, ni las mujeres maridos; mas son como los ángeles de Dios en el cielo.
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
31Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído lo que os es dicho por Dios, que dice:
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
32Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? Dios no es Dios de muertos, sino de vivos.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
33Y oyendo esto las gentes, estaban atónitas de su doctrina.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
34Entonces los Fariseos, oyendo que había cerrado la boca á los Saduceos, se juntaron á una.
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
35Y preguntó uno de ellos, intérprete de la ley, tentándole y diciendo:
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
36Maestro, ¿cuál es el mandamiento grande en la ley?
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
37Y Jesús le dijo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de toda tu mente.
38این است حکم اول و اعظم.
38Este es el primero y el grande mandamiento.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
39Y el segundo es semejante á éste: Amarás á tu prójimo como á ti mismo.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
40De estos dos mandamientos depende toda la ley y los profetas.
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
41Y estando juntos los Fariseos, Jesús les preguntó,
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
42Diciendo: ¿Qué os parece del Cristo? ¿de quién es Hijo? Dícenle: De David.
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
43El les dice: ¿Pues cómo David en Espíritu le llama Señor, diciendo:
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
44Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra, entre tanto que pongo tus enemigos por estrado de tus pies?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
45Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su Hijo?
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
46Y nadie le podía responder palabra; ni osó alguno desde aquel día preguntarle más.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.